وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
আৰু (আমিও) লুতক পঠালোঁ, যেতিয়া তেওঁ নিজৰ লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে কিয় এনেকুৱা ঘৃণনীয় কাম কৰিছা, যিটো তোমালোকৰ আগতে (এই জগতত) কোনেও কৰা নাই)।
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
সঁচাকৈয়ে আপুনি নাৰীৰ প্ৰতি নহয়, পুৰুষৰ প্ৰতি আপোনাৰ কামনা প্ৰকাশ কৰিছে। আপুনি সঁচাকৈয়ে এজন অতিমাত্ৰা মানুহ।”
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ উত্তৰ আন কোনো নাছিল, "তেওঁলোকক (লুত আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলক) আপোনাৰ দেশৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰক, তেওঁলোক নিজকে পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা মানুহ।"
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).
লোটৰ লোকসকলে পাঁচনিসকলক মিছা কথা কৈছিল।
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).
যেতিয়া তেওঁলোকৰ ভায়েক লুতে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ধৰ্মপৰায়ণ নহয়?”
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
সঁচাকৈয়ে মই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (পঠোৱা) এজন বিশ্বাসযোগ্য পাঁচনি,
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
গতিকে আল্লাহক ভয় কৰা আৰু মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা।
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
আৰু এই নিমন্ত্ৰণৰ বাবে মই আপোনালোকৰ পৰা কোনো পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই; মোৰ পুৰস্কাৰ কেৱল জগতৰ প্ৰভুৰ পৰা।
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
তেওঁ (লুটে) ক'লে, "মই সঁচাকৈয়ে তোমাৰ কাৰ্য্যক ঘৃণা কৰো।"
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
আৰু (মনত ৰাখিবা) লুতৰ কাহিনী, যেতিয়া তেওঁ নিজৰ লোকসকলক কৈছিল, "তোমালোকে (অনৈতিক কাৰ্য্যৰ ঘৃণনীয়) দেখিলেও কিয় ফহীচিয়াহ (ঘৃণনীয়) কাম কৰে?"
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
আপুনি কিয় পুৰুষৰ কাষ চাপে আপোনাৰ কামনা (পূৰণ) কৰিবলৈ, নাৰীৰ (কাষলৈ) যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে? সঁচাকৈয়ে তোমালোক এনে এক জনগোষ্ঠী যিয়ে (তোমালোকৰ কৰ্মৰ পৰিণতি) নাজানে।
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
আৰু (মনত ৰাখিব) যেতিয়া লুতে তেওঁৰ লোকসকলক কৈছিল, "আপুনি সঁচাকৈয়ে এনে এক অতি জঘন্য কাম (সমকামিতা) কৰিছে যিটো আপোনাৰ আগৰ মানুহৰ মাজৰ কোনেও কেতিয়াও কৰা নাছিল।"
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
তোমালোকৰ সন্মিলন স্থানত মানুহৰ ওচৰলৈ গৈ প্ৰতাৰণা কৰা আৰু বেয়া কাম কৰাটো উপযুক্ত নেকি?” গতিকে তেওঁৰ লোকসকলৰ উত্তৰ আন কোনো নাছিল, “আপুনি যদি সৎসকলৰ মাজৰ এজন হয়, তেন্তে আল্লাহৰ শাস্তি আমাৰ বাবে আনিব”।
وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ
wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).
আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ (লুতে) তেওঁলোকক আমাৰ শাস্তিৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে মোৰ সতৰ্কবাণীক মিছা কৰিছিল।