وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Ani (An fana ye) Luti ci, tuma min na a y'a fɔ a ka mɔgɔw ye ko: «Mun na aw be koo haramunin kɛ, mɔgɔ si ma min kɛ ka kɔn aw ɲɛ (duniɲa kɔnɔ).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Tiɲɛn na, i y’i ka nege bɔ cɛɛw lo koo la, musow tɛ. Tiɲɛn na, aw ye jama ye min be koow kɛ ka dama tɛmɛ.”
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
A ka mɔgɔw ka jaabili tun tɛ wɛrɛ ye n’a ma fɔ ko: «Aw k’u (Luti n’a nɔfɛmɔgɔw) gwɛn ka bɔ aw ka jamana na, o ye mɔgɔw ye minw b’u yɛrɛ jati mɔgɔ senumanw ye.»
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).
Lutu ka mɔgɔw tun ye ngalon tigɛ cidenw ye;
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).
tuma min na u balimacɛ Lutu y'a fɔ u ye ko: «Mun na aw te Alaɲasiranbaga ye?»
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
Tiɲɛ na, ne ye ciden ye, aw lanin be min na.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
O ra, aw ye siran Ala ɲa, ka ne kan mɛn.
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
Ne tɛ foyi ɲini aw fɛ o welekan kosɔn; Ne ta sara bɛ bɔ dunuɲa bɛɛ Matigi dɔrɔn le ra.
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
A (Lut) ko: «Ne bɛ i ta kɛwalew kɔniya kosɛbɛ.»
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
Ani (aw hakili to) Luti ka maana la, tuma min na a y’a fɔ a ka mɔgɔw ye ko: «Mun na aw be fahisyah (kɛwale haramuninw) kɛ, hali n’aw be (jatɔya kɛwale haramuninw) yera?»
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Mun na i be taga cɛɛw fɛ ka (i ka) negelakow dafa, i kana taga bɔ musow ye? Tiɲɛ na, aw ye jama ye min tɛ (aw ka kɛwalew kɔlɔlɔw) lɔn.
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Ani (aw hakili to a la) tuma min na Luti y'a fɔ a ka mɔgɔw ye ko: «Tiɲɛ na, aw ye koo juguba dɔ kɛ (cɛɲɔgɔnɲini) min ma deli ka kɛ jama kɔnɔ ka kɔn aw ɲɛ.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Yala a bɛnnin lo aw ye taga mɔgɔw fɛ, ka nanbara kɛ, ka kojugu kɛ aw ta jamalajɛnyɔrɔw ra wa?» O la, a ka mɔgɔw ka jaabili tun tɛ wɛrɛ ye n’a ma fɔ ko: «I ka Ala ka ɲangili lase an ma, n’i ye mɔgɔ tilenninw dɔ ye.»
وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ
wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).
Tiɲɛ na, ale (Lutu) tun ye an ka ɲangili lasɔmi u ye, nka u ye ne ka lasɔmini sɔsɔ.