اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(মনত ৰাখিব), যেতিয়া ইউছুফে পিতৃক কৈছিল, "হে মোৰ পিতৃ! সঁচাকৈয়ে, মই (সপোন দেখিছিলো) এঘাৰটা তৰা, সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ দেখা; মই দেখিছিলো যে তেওঁলোক সকলোৱে মোৰ আগত প্ৰণাম কৰিছে।"
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
তেওঁ (তেওঁৰ পিতৃয়ে) ক'লে, "হে মোৰ ল'ৰা! তোমাৰ সপোনবোৰ তোমাৰ ভাইসকলক নকবা, তেওঁলোকে তোমাক (ধ্বংস কৰিবলৈ) ষড়যন্ত্ৰ কৰিব। সঁচাকৈয়ে চয়তান মানুহৰ বাবে স্পষ্ট শত্ৰু।"
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
আৰু মাক-দেউতাকক সিংহাসনত ডাঙৰ-দীঘল কৰিলে। আৰু তেওঁলোকে (সকলোৱে) তেওঁক (ইউছুফ) প্ৰণাম কৰিলে। আৰু তেওঁ (ইউছুফে) ক'লে, "হে মোৰ পিতৃ! মোৰ পূৰ্বৰ সপোনৰ ব্যাখ্যা এইটোৱেই। আৰু সঁচাকৈয়ে মোৰ প্ৰভুৱে ইয়াক বাস্তৱত পৰিণত কৰিছে। সঁচাকৈয়ে মোৰ প্ৰভুৱে মোৰ ভাল কাম কৰিছে, যেতিয়া তেওঁ মোক কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত কৰিলে আৰু যেতিয়া তেওঁ তোমাক গাঁৱৰ পৰা আনিলে, তেতিয়া চয়তানে মোৰ আৰু মোৰ ভাইসকলৰ মাজত (সম্পৰ্ক) ধ্বংস কৰাৰ পিছত সৰ্বজ্ঞানী, সৰ্বজ্ঞানী।