اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(Санаж байна уу), Иосеф эцэгтээ хандан: "Аав аа! Үнэхээр би арван нэгэн од, нар, сарыг харж байна гэж зүүдэллээ. Тэд бүгд надад мөргөж байхыг би харсан" гэж хэлэв.
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
Тэр (түүний аав) "Өө хүү минь! Зүүдээ ах дүү нартаа битгий ярь, тэд чамайг (устгахаар) хуйвалдах болно. Үнэндээ Сатан бол хүмүүсийн илэрхий дайсан юм" гэж хэлэв.
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Тэр эцэг эхээ хаан ширээнд өргөмжилсөн. Тэд бүгд түүнд (Юсуф) бөхийсөн. Тэр (Юсуф) “Аав аа! Энэ бол миний өмнөх зүүдний тайлал. Үнэхээр миний Эзэн үүнийг биелүүлсэн. Үнэхээр миний Эзэн намайг шоронгоос суллаж, Сатан миний болон ах дүүсийн минь хоорондох (харилцааг) устгасны дараа чамайг тосгоноос авчрахдаа надад сайныг үйлдсэн. Үнэхээр миний Эзэн хүссэн зүйлдээ зөөлөн ханддаг. Үнэхээр Тэр бол бүхнийг мэдэгч, мэргэн ухаантан.