قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).
हुनकर लोकक नेता सभ कहलनि, "सत्ते, हम सभ देखैत छी जे अहाँ सभ सचमुच स्पष्ट गलती मे छी।"
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ओ (नूह) उत्तर देलथिन, "हे हमर लोक! हम भटकल नहि छी; मुदा हम समस्त लोकक प्रभुक दूत छी।"
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
आओर हुनका सभ केँ नूह केर महत्वपूर्ण खबरि पढ़ू जखन (ओ) अपन लोक सँ कहलनि, "हे हमर लोक! जँ अहाँ सभ केँ ई कठिन बुझाइत अछि जे हम (अहाँ सभक संग) रहब आ हमर चेतावनी अल्लाह केर आयत सभक संग अछि, तखन हम अपन भरोसा अल्लाह पर रखैत छी। तेँ अहाँ सभक मन बनाउ आ अपन सहयोगी सभ केँ जमा करू (हमरा नष्ट करबाक लेल), आ अपन निर्णय केँ गुप्त नहि राखू। तखन हमरा विरुद्ध काज करू, आओर आब देरी नहि करू।"
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
अस्तु, अपन लोक मे अविश्वास करय बला नेता लोकनि कहलनि, "हम सभ अहाँ केँ नहि देखैत छी, बल्कि हमरा सभ सन (सामान्य) मनुक्ख केँ मात्र देखैत छी, आ अहाँक पाछाँ चलय बला केओ नहि देखैत छी, बल्कि हमरा सभ मे नीच लोक केँ देखैत छी जे जल्दी सँ विश्वास करैत अछि। हम सभ ई नहि देखैत छी जे अहाँक हमरा सभ पर कोनो फायदा अछि, वास्तव मे हम सभ अहाँ केँ झूठ बाज' बला मानैत छी।"
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ओ सभ कहलक, "हे नुह! सत्ते, अहाँ हमरा सभ सँ बहस केलहुँ, आ हमरा सभक विरुद्ध अपन तर्क केँ लम्बा क' देलहुँ, तेँ हमरा सभ पर ओ सजा आनि दियौक जे अहाँ धमकी देलहुँ, जँ अहाँ सत्यवादी मे छी।"
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).
की तोरा सँ पहिने जे छल, नूह, अद, समुद आ ओकर बाद आयल लोकक खबरि नहि पहुँचल अछि? अल्लाह के अलावा कियो हुनका सब के नहि चिन्हैत छल। दूत सभ स्पष्ट प्रमाण ल' क' हुनका सभक लग आबि गेलाह, मुदा ओ सभ (घृणा सँ) मुँह झाँपि लेलनि, आ कहलनि, "हमरा सभ अहाँ सभ पर विश्वास नहि करैत छी, आ हमरा सभ केँ एहि बात पर बेचैनी सँ संदेह अछि जे अहाँ सभ हमरा सभ केँ की बजबैत छी।"
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
आ जे अपन निजी अंग रखैत छथि,
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
अस्तु, अपन लोक मे सँ काफिर सभक नेता लोकनि कहलनि, "ई व्यक्ति अहाँ सन मनुक्खक अतिरिक्त किछु नहि अछि, जे अहाँ सँ बेसी कुलीन व्यक्ति बनय चाहैत अछि। आ जँ अल्लाह चाहैत रहितथि त' ओ एकटा फरिश्ता पठौने रहितथि। हम सभ अपन पूर्वजक (समय) मे कहियो ई (एहन आह्वान) नहि सुनने छी।"
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
ओ त' बस बताह अछि, तें निर्धारित समय धरि ओकर प्रतीक्षा करू (धैर्य राखू)।
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
ओ (नूह) प्रार्थना केलनि, “हे हमर प्रभु, हमर सहायता करू, कारण ओ सभ हमरा सँ झूठ बाजल।”
وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ
wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).
आ (हम सभ नूहक लोक सभकेँ तखन नष्ट कऽ देलियैक जखन ओ सभ दूत सभसँ झूठ बाजल। हम ओकरा सभकेँ डूबा देलियैक आ ओकर (कहानी)केँ हम सभ मनुक्खक लेल पाठ बना देलियैक। आ हम सभ अपराधी सभक लेल एकटा कष्टदायक सजा तैयार कएने छी,
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ
każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).
नूहक लोक सभ प्रेरित सभ सँ झूठ बाजि देने छल।
۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ
qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).
ओ सभ कहलक, "की हमरा सभ केँ अहाँ पर विश्वास करबाक चाही, जखन कि अहाँक अनुयायी घृणित लोक छथि?"
قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ
qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).
ओ (नुह) उत्तर देलनि, “हमरा कोनो ज्ञान नहि अछि जे ओ सब की क’ रहल छथि।
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ
in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).
हुनका लोकनिक हिसाब (कर्मक) मात्र हमर प्रभुक लग अछि, जँ अहाँ केँ मात्र अहसास होयत।
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ
qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हे नूह, जँ अहाँ नहि छोड़ब तँ पाथर मारल गेल (पत्थर मारल गेल) मे सँ एक रहब।”
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
ओ (नूह) कहलनि, “हे हमर प्रभु, सचमुच हमर लोक हमरा सँ झूठ बाजल अछि;
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
तेँ हमरा आ हुनका सभक बीच निर्णय करू, आ हमरा आ हमरा संग विश्वास करय बला सभ केँ बचाउ।”
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).
हुनका सभ सँ पहिने नूहक लोक, ‘आद आ फिरौन, जिनकर पैघ सेना छलनि, सेहो (प्रेरित सभ केँ) नकारने छलाह।
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).
हुनका सब स पहिने नूह के लोक, रास आ समुद के निवासी (प्रेरित सब के) के नकारने छल,
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
आ (ओहो) तकर पहिने नूहक लोक। सचमुच, ओ सभसँ बेसी अन्यायी आ सभसँ बेसी अवज्ञाकारी लोक छथि ।
۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ
każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).
हुनका सभ सँ पहिने नूहक लोक सभ सेहो झूठ बाजल (दूत), तेँ ओ सभ हमरा सभक सेवक (नूह) सँ झूठ बाजल आ कहलक, "ओ पागल अछि!" तखन धमकी दऽ कऽ भगा देलक।
فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ
fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.
अतः ओ (नूह) अपन प्रभु सँ शिकायत केलनि, "सत्ते, हम पराजित भ' गेल छी, तेँ (हमर) मदद करू।"
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
अल्लाह काफिर, नूह के पत्नी आ लूत के पत्नी के लेल एकटा दृष्टान्त बनौलनि। दुनू हमर सेवक मे दू टा पुण्य सेवकक देखरेख मे अछि; तखन दुनू पत्नी अपन दुनू पति के संग धोखा केलक, मुदा दुनू पति अल्लाह के (अत्याचार) स कनिको मदद नहि क सकल; आ कहल गेल जे (दुनू पत्नी सँ) "अहाँ दुनू गोटे (नरक) जायबला सभक संग नरक मे जाउ।"
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا
falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).
मुदा हमर आह्वान हुनका सभक (विश्वास) मे वृद्धि नहि केलक, बल्कि ओ सभ (सत्य सँ) भागि गेल।
وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ
wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).
आ सच मे, जखन-जखन हम हुनका सभ केँ (विश्वास करबाक लेल) आह्वान करैत छी जाहि सँ अहाँ हुनका सभ केँ माफ करब, ओ सभ हुनका सभक कान मे आँगुर लगा दैत छथि आ अपन कपड़ा (मुँह पर) झाँपि दैत छथि आ ओ सभ एखनो (नकारैत छथि) आ अपना पर बहुत गर्व करैत छथि।
قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ
qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).
नूह कहलथिन, “हे हमर प्रभु, सचमुच ओ सभ हमर आज्ञा नहि मानलक, आ ओ सभ ओहि लोकक पाछाँ चलल, जिनकर धन आ संतान मात्र ओकर नुकसान बढ़बैत छल।
وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ
wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).
आ ओ सभ कहलक, "अपन देवता केँ कहियो नहि छोड़ू आ ने वड्ड केँ (पूजा) नहि छोड़ू, आ ने सुवा', यगुस, यौक आ नस्र केँ।"
وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا
wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).
आ सत्ते, ओ सभ बहुतो केँ भटकौने छथि; आ अन्यायी लोक मे त्रुटि छोड़ि किछु नहि जोड़ू।
وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا
wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).
आ नूह कहलथिन, “हे हमर प्रभु, कोनो अविश्वासी केँ पृथ्वी पर नहि रहय दियौक।
اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).
सचमुच, जँ अहाँ ओकरा सभकेँ रहय देब तँ ओ सभ अहाँक सेवक सभकेँ भटका देत, आ ओ सभ मात्र दुष्ट आ कृतघ्न संतानकेँ जन्म देत।