وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ
wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).
आ जखन हुनका कहल गेलनि जे "अल्लाह सँ डरू" तखन हुनकर घमंड पाप करबाक लेल उठि गेलनि। त नरक ओकरा लेल नरक छै, आ सचमुच (ओ नरक) रहबाक लेल सबस खराब जगह छै।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
सचमुच, जे अल्लाह के आयत के नकारैत अछि आ बिना सही (न्यायिक कारण) के पैगम्बर के मारैत अछि आ लोक के मारय वाला लोक के मारैत अछि जे लोक के न्याय करय लेल कहैत अछि, ओ हुनका सब के खुशखबरी पहुंचबैत अछि, जे एकटा कष्टदायक सजा अछि।
وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
आ अहाँ सभक बीच एहन लोकक समूह हो जे सद्गुणक आह्वान करैत अछि, सद्गुणक आज्ञा दैत अछि (करैत अछि) आ अधलाह बात केँ मना करैत अछि | आ ओ सभ भाग्यशाली लोक छथि।
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
अहाँ (मुसलमान) मनुक्ख सँ जन्मल सबसँ नीक लोक छी, (कारण अहाँ) जे सही अछि ओकरा आज्ञा (करब) करू, आ बुराई पर मना करू, आ अल्लाह पर विश्वास करू। जँ किताबक लोक सभ विश्वास कएने रहितथि तँ हुनका सभक लेल नीक रहैत । ओहि मे विश्वासी छथि, मुदा बेसी दुष्ट लोक छथि।
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
अल्लाह आ अंतिम दिन पर विश्वास करैत छथि, सही के हुक्म (करब) करैत छथि, आ गलत के मना करैत छथि आ विभिन्न नीक काज (करबा) मे जल्दबाजी करैत छथि | पुण्यात्मा लोक मे छथि।
۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
हुनका लोकनिक बहुत रास गुप्त गप्प मे कोनो नीक नहि होइत छनि, सिवाय ओहि लोकनिक गुप्त गप्प-सप्प जे दान, वा नीक काज करबाक आज्ञा दैत छथि, वा लोक मे शांति स्थापित करैत छथि । जे कियो अल्लाह के प्रसन्नता के तलाश में एहन काज करत, हम ओकरा जल्दिये एकटा पैघ इनाम देब।
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
हुनका लोकनिक मौलवी आ पुरोहित हुनका सभ केँ झूठ बाजब आ हरम चीज खाय सँ मना किएक नहि करैत छथि? ओ सब जे केलनि से सचमुच, सचमुच खराब अछि।
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
एक दोसरा के जे गलत काज सदिखन करैत छथि, ओकरा करबा स नहि रोकैत छथि। ओ सब जे केलनि से सचमुच, सचमुच खराब अछि।
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
आ (हम सभ सेहो) लूत केँ पठौलनि, जखन ओ अपन लोक सभ सँ कहलथिन, "अहाँ सभ घृणित काज किएक क' रहल छी, जे अहाँ सभ सँ पहिने (एहि संसार मे) केओ नहि केने अछि)।
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
सत्ते, अहाँ स्त्रीगणक लेल नहि, पुरुषक प्रति अपन कामना प्रकट केने छी। अहाँ सचमुच एकटा ओवररीचिंग लोक छी।”
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
आ मद्यन के लोक के हम (पठौलौं) शुएब, हुनकर अपन भाई। ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर इबादत करू। हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता (इबादत) नहि छथि। सचमुच अहाँ सभक पास अहाँक रब सँ स्पष्ट सबूत आयल अछि। नाप आ तराजू केँ सिद्ध करू, आ ककरो कनिको नुकसान नहि पहुँचाउ। पृथ्वी केँ नीक जकाँ (सृष्टि) के बाद नुकसान नहि पहुँचाउ। जँ अहाँ सभ मुसलमान छी तँ अहाँ सभक लेल ई नीक अछि।"
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
आरू मुसलमानऽ क॑ अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ डराबै आरू ओकरा रोकी क॑ आरू ओकरा मोड़ै के इच्छा करी क॑ कोनो भी रास्ता प॑ नै बैठऽ । याद राखू जखन अहाँ कम छलहुँ तखन अल्लाह अहाँक संख्या बढ़ा देलनि। आ नुकसान पहुँचनिहार के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात) जे रसूलुल्लाह, नबी जे उम्मी (पढ़ि-लिखि नहि सकैत छथि) छथि जिनकर (नाम) हुनका सभ केँ ओहि तौराह आ सुसमाचार मे लिखल भेटैत छनि जे हुनका सभ लग छनि, जे हुनका सभ केँ उचित करबाक आज्ञा दैत छथि आ जे गलत काज केँ मना करैत छथि, आ जे हुनका सभक लेल नीक जे किछु अछि तकरा अनुमति दैत छथि आ हुनका सभक लेल जे किछु अधलाह अछि, तकरा सभ केँ मना करैत छथि, आ हुनका सभ पर जे बोझ आ बेड़ी अछि ताहि सँ मुक्त करैत छथि | रहल बात जे हुनका पर विश्वास करैत छथि, हुनकर महिमामंडन करैत छथि, हुनकर मदद करैत छथि आ हुनका (कुरान) पर जे चमकदार इजोत आयल छल, ओकर पालन करैत छथि, ओ भाग्यशाली लोक छथि |
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).
आ (याद राखू) जखन हुनका सभ मे सँ कोनो लोक कहलक जे "अहाँ सभ एहन लोक केँ सलाह किएक दैत छी जकरा अल्लाह द्वारा नष्ट कयल जायत वा बहुत कठोर सजा देल जायत?" ओ सभ उत्तर देलथिन, "जाहि सँ हम सभ अहाँक प्रभुक प्रति बहाना (जिम्मेदारी सँ मुक्त) बना सकब, आ जाहि सँ ओ सभ पुण्यात्मा होथि।"
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
त हुनका सब के बिसरि गेलाक बाद जे हुनका सब के चेताओल गेल छल, हम सब ओहि लोक के बचा लेलौं जे लोक के बुराई स मना क दैत छल आ हम सब अपराधी के कठोर सजा देलहुं, कियाक त ओ सब सदिखन बुराई करैत छल।
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
क्षमाशील बनू आ लोक के कहू जे जे बुद्धिमानी अछि से करू, आ मूर्ख लोक पर ध्यान नहि दियौक।
وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
आ जे मानैत छथि, स्त्री-पुरुष, किछु गोटे दोसरक सहायक बनि जाइत छथि । सही के हुक्म (करना) करै छै, आरू गलत के मना करै छै, नमाज करै छै, जकात करै छै, आरू अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह के आज्ञा मानै छै। हुनका सब पर अल्लाह के दया होयत। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान छथि।
اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).
ई वू लोग छै जे पश्चाताप करै छै, इबादत करै छै, (अल्लाह के स्तुति करै छै), भटकै छै (ज्ञान आरू धर्म के खातिर), प्रणाम करै छै, सजदा करै छै, अच्छा के हुकुम करै छै आरू बुराई के रोकै छै आ जे अल्लाह के नियम के पालन करै छै। आ विश्वास करय वाला के खुश करू।
فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ
fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).
तखन अहाँ सँ पहिने लोक मे कियैक एहन नहि छल जे पृथ्वी पर बदमाशी के मना करबाक (करबाक) गुण रखैत छल, सिवाय ओहि लोकक थोड़ेक संख्या के, जिनका हम सब बचा लेने छी। आ अन्यायी लोक केँ मात्र भोग-विलासक चिन्ता होइत छैक। आ ओ सभ पापी छथि।
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ
wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).
आ अल्लाह सँ डरू आ हमरा अपमान नहि करू।"
قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ
qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).
ओ (लुत) कहलनि, "ओ सभ हमर (देशक) बेटी सभ छथि (विवाह करू), जँ अहाँ चाहैत छी |"
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
सचमुच, अल्लाह (अहाँ) के आज्ञा दैत छथिन जे न्यायपूर्वक काज करू आ नीक काज करू, रिश्तेदार के सहायता करू, आ ओ नीच काज, बुराई आ दुश्मनी (करबा) स मना करैत छथि। ओ अहाँकेँ सिखाबैत छथि जाहिसँ अहाँ सीख सकब।
اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).
(अर्थात) वू लोग जे अगर हम ओकरा धरती पर पद देबै त॑ नमाज करी क॑ जकात करी क॑ सही काम करै के आदेश देतै आरू गलत के मना करी दै, आरू सब मामला अल्लाह के पास वापस आबी जाय छै ।
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
हे हमर बेटा! प्रार्थना करू आ (मनुष्य) के आज्ञा करू जे उचित काज करू आ (ओकरा) बुराई स रोकू आ जे अहाँक संग होइत अछि ताहि पर धैर्य राखू, सचमुच ई एकटा महत्वपूर्ण बात अछि।