لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
គ្មានការបង្ខិតបង្ខំណាមួយនៅក្នុងសាសនា (អ៊ីស្លាម) ទេ តាមពិតទៅ មានភាពខុសគ្នាយ៉ាងច្បាស់លាស់រវាងផ្លូវត្រូវ និងផ្លូវខុស។ អ្នកណាដែលមិនជឿលើតាហ្គូត ហើយជឿលើអល់ឡោះ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកនោះបានកាន់ខ្សែពួរដ៏រឹងមាំមួយដែលនឹងមិនដាច់ឡើយ។ អល់ឡោះជាអ្នកឮបំផុត ជាអ្នកដឹងបំផុត។
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
តើអ្នកមិនបានកត់សម្គាល់ឃើញមនុស្សដែលបានឈ្លោះប្រកែកជាមួយអាប្រាហាំអំពីព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ទេឬ? ពីព្រោះអល់ឡោះបានប្រទាននគរ (អំណាច) ដល់គាត់? នៅពេលដែលអាប្រាហាំបាននិយាយថា "ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំគឺជាអ្នកដែលផ្តល់ជីវិត និងបណ្តាលឱ្យស្លាប់" គាត់បាននិយាយថា "ខ្ញុំក៏អាចផ្តល់ជីវិត និងបណ្តាលឱ្យស្លាប់ផងដែរ"។ អ៊ីប្រាហ៊ីមបាននិយាយថា "អល់ឡោះបានលើកព្រះអាទិត្យពីទិសខាងកើត ដូច្នេះទ្រង់បានលើកវាពីទិសខាងលិច"។ ដូច្នេះអ្នកដែលមិនជឿមានការភ័ន្តច្រឡំ។ អល់ឡោះមិនណែនាំអ្នកប្រព្រឹត្តខុសទេ។
وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ហើយចូរមានក្រុមមនុស្សដែលអំពាវនាវឱ្យមានគុណធម៌ ណែនាំ (ឲ្យធ្វើ) នូវអ្វីដែលជាគុណធម៌ និងហាមឃាត់នូវអ្វីដែលជាអំពើអាក្រក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក។ ហើយពួកគេគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
អ្នករាល់គ្នា (អ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម) គឺជាមនុស្សល្អបំផុតដែលកើតមកជាមនុស្ស (ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នា) បញ្ជា (ធ្វើ) អ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលអាក្រក់ ហើយជឿលើអល់ឡោះ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកនៃគម្ពីរបានជឿ នោះវាជាការប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេមានអ្នកជឿ ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃពួកគេជាមនុស្សអាក្រក់។
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
ដូច្នេះ ដោយសារព្រះគុណរបស់អល់ឡោះ អ្នក (មូហាំម៉ាត់) មានចិត្តស្លូតបូតចំពោះពួកគេ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ហើយមានចិត្តរឹងរូស ពួកគេប្រាកដជានឹងឃ្លាតឆ្ងាយពីអ្នកដែលនៅជុំវិញអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរអភ័យទោសឱ្យពួកគេ និងសុំការអភ័យទោសឱ្យពួកគេ និងពិគ្រោះជាមួយពួកគេក្នុងរឿងនេះ។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលអ្នកបានសម្រេចចិត្តរួចហើយ ចូរដាក់ទំនុកចិត្តរបស់អ្នកទៅលើអល់ឡោះ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលដាក់ទំនុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើទ្រង់។
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលអល់ឡោះដឹងអំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកបែរខ្នងដាក់ពួកគេ ហើយផ្តល់ដំបូន្មានដល់ពួកគេ ហើយនិយាយទៅកាន់ពួកគេនូវពាក្យពេចន៍ដែលនឹងធ្វើឱ្យព្រលឹងរបស់ពួកគេចាប់អារម្មណ៍។
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
ចូរកុំបណ្តេញអ្នកដែលអំពាវនាវរកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេនៅពេលព្រឹក និងពេលល្ងាចឡើយ ពួកគេសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានការយល់ព្រមពីទ្រង់។ អ្នកមិនមានការទទួលខុសត្រូវបន្តិចបន្តួចចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេទេ ហើយពួកគេក៏មិនទទួលខុសត្រូវបន្តិចបន្តួចចំពោះទង្វើរបស់អ្នកដែរ ដែលជាមូលហេតុដែលអ្នក (មានសិទ្ធិ) បណ្តេញពួកគេចេញ ដូច្នេះអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។
وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).
អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ គ្មានការទទួលខុសត្រូវអ្វីទាំងអស់ចំពោះអំពើបាបរបស់ពួកគេទេ ប៉ុន្តែវាជាកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេក្នុងការរំលឹកពួកគេឱ្យកោតខ្លាចអល់ឡោះ។
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអ៊ីព្រហ៊ីមបាននិយាយទៅកាន់ឪពុករបស់គាត់ អាហ្សារថាៈ តើវាសមរម្យទេសម្រាប់អ្នកក្នុងការធ្វើរូបសំណាកទាំងនោះ? ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំឃើញអ្នក និងក្រុមរបស់អ្នកស្ថិតក្នុងការភាន់ច្រឡំយ៉ាងច្បាស់លាស់។
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
ពួកគេ (ព្យាការី) គឺជាអ្នកដែលត្រូវបានអល់ឡោះណែនាំ ដូច្នេះ ចូរអ្នកធ្វើតាមការណែនាំរបស់ពួកគេ។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថាៈ ខ្ញុំមិនសុំអ្វីពីអ្នកវិញទេ សម្រាប់ការនាំយក (គម្ពីរគួរអាន)។ គម្ពីរគួរអានគ្មានអ្វីក្រៅពីការព្រមានដល់ (មនុស្សទាំងអស់) ទូទាំងពិភពលោកឡើយ។
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
ពួកគេមិនលើកតម្កើងអល់ឡោះដូចដែលពួកគេគួរធ្វើនោះទេ នៅពេលដែលពួកគេនិយាយថា "អល់ឡោះមិនបានបង្ហាញអ្វីដល់មនុស្សលោកទេ"។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថា "អ្នកណាដែលបានបញ្ជូនគម្ពីរ (តូរ៉ា) ដែលមូសាបាននាំមកជាពន្លឺ និងជាមគ្គុទ្ទេសក៍សម្រាប់មនុស្សជាតិ អ្នកបានបង្កើតគម្ពីរទៅជាក្រដាសខ្ចាត់ខ្ចាយ អ្នកបានបង្ហាញ (ផ្នែកខ្លះនៃវា) ហើយអ្នកបានលាក់វាភាគច្រើន ទោះបីជាវាត្រូវបានបង្រៀនដល់អ្នកនូវអ្វីដែលមិនដឹងក៏ដោយ ទាំងដោយអ្នក និងដោយដូនតារបស់អ្នក"។ ចូរអ្នកនិយាយថា "វាគឺជាអល់ឡោះ (ដែលបានបញ្ជូនវាចុះ)" បន្ទាប់មក (បន្ទាប់ពីនោះ) ចូរឱ្យពួកគេលេងសើចនឹងកំហុសរបស់ពួកគេ។
وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).
ហើយចូរពួកអ្នកកុំប្រមាថអ្នកដែលពួកគេគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ ក្រែងលោពួកគេប្រមាថអល់ឡោះហួសហេតុពេកដោយគ្មានចំណេះដឹង។ ដូចេ្នះហើយ យើងបានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបចាត់ទុកទង្វើរបស់ពួកគេថាល្អ។ បន្ទាប់មក ឆ្ពោះទៅកាន់ម្ចាស់របស់ពួកគេនឹងជាការវិលត្រឡប់របស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងប្រាប់ពួកគេអំពីអ្វីដែលពួកគេបានធ្វើ។
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
មានសត្វចិញ្ចឹមប្រាំបីក្បាលជាគូៗ (បួនគូ)។ ចៀមមួយគូ និងពពែមួយគូ។ ចូរអ្នកនិយាយថា "តើអ្វីដែលអល់ឡោះហាមឃាត់រវាងឈ្មោលពីរ ឬញីពីរ ឬអ្វីដែលនៅក្នុងផ្ទៃញីទាំងពីរ? ចូរអ្នកពន្យល់ខ្ញុំដោយផ្អែកលើចំណេះដឹង ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកនិយាយពិត"។
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ហើយពីសត្វអូដ្ឋមួយគូ និងពីសត្វគោមួយគូ។ ចូរអ្នកពោលថាៈ តើអ្វីដែលត្រូវបានហាមឃាត់រវាងឈ្មោលពីរ ឬញីពីរ ឬអ្វីដែលនៅក្នុងផ្ទៃញីទាំងពីរ? តើពួកអ្នកធ្លាប់ឃើញទេ នៅពេលដែលអល់ឡោះបានកំណត់រឿងនេះសម្រាប់ពួកអ្នក? តើអ្នកណាជាអ្នកអយុត្តិធម៌ជាងអ្នកដែលប្រឌិតការភូតកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ដើម្បីនាំមនុស្សឱ្យវង្វេងដោយគ្មានចំណេះដឹង? ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះនឹងមិនណែនាំក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ឡើយ។
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
ពួកអ្នកធ្វើពុតជានឹងនិយាយថាៈ ប្រសិនបើអល់ឡោះមានព្រះហឫទ័យ យើងមិនធ្វើសក្ការៈជាមួយទ្រង់ទេ ហើយដូនតារបស់យើងក៏មិនបានធ្វើដែរ ហើយយើងក៏មិនបានហាមឃាត់អ្វីទាំងអស់។ ដូចគ្នានេះដែរ អ្នកជំនាន់មុនពួកគេបានកុហក (អ្នកនាំសារ) រហូតដល់ពួកគេបានភ្លក់ទណ្ឌកម្មរបស់យើង។ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់) និយាយថាៈ តើពួកអ្នកមានចំណេះដឹងណាមួយដែលអ្នកអាចប្រាប់យើងបានទេ? អ្វីដែលពួកអ្នកធ្វើតាមគឺគ្រាន់តែជាការស្មានប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកអ្នកគ្រាន់តែគិតប៉ុណ្ណោះ។
قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ហេតុផលតែមួយគត់គឺអល់ឡោះ។ ដូច្នេះប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យ អ្នកទាំងអស់គ្នានឹងត្រូវបានណែនាំ។
قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ
qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).
ចូរអ្នកពោលថាៈ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានមានបន្ទូលមកខ្ញុំឱ្យប្រព្រឹត្តអំពើត្រឹមត្រូវ។ ចូរអ្នកបែរមុខរបស់អ្នក (ទៅរកអល់ឡោះ) នៅក្នុងការអធិស្ឋាននីមួយៗ ហើយចូរអ្នកគោរពបូជាទ្រង់ដោយថ្វាយបង្គំតែចំពោះទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ពួកអ្នកនឹងត្រូវបានគេនាំត្រឡប់ទៅរកទ្រង់វិញ ដូចដែលអ្នកត្រូវបានបង្កើតឡើងដំបូង។
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
ជាការពិតណាស់ យើងបានចាត់បញ្ជូនណូហ៍ទៅកាន់ក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ រួចគាត់បាននិយាយថា ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ! គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំខ្លាចថា ពួកអ្នកនឹងត្រូវគេធ្វើទារុណកម្មនៅថ្ងៃដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច (ថ្ងៃវិនាស)។
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
គាត់(ណូហ)បានឆ្លើយថាៈ ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនបានវង្វេងផ្លូវទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំជាអ្នកនាំសារមកពីព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
ហើយចំពោះប្រជាជនអាដ (យើងបានបញ្ជូន) ហ៊ូដ ដែលជាបងប្អូនរបស់ពួកគេ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ! គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះ?
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
ហើយចំពោះប្រជាជនសាមូដ (យើងបានចាត់បញ្ជូន) បងប្អូនរបស់ពួកគេ គឺសាឡេះ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះ! គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ពិតណាស់ ភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មួយបានមកដល់ពួកអ្នកពីព្រះអម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ សត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាលនេះមកពីអល់ឡោះ គឺជាសញ្ញាមួយសម្រាប់ពួកអ្នក។ ចូរវាស៊ីនៅលើផែនដីរបស់អល់ឡោះចុះ ចូរពួកអ្នកកុំធ្វើបាបវា បើមិនដូច្នោះទេ ពួកអ្នកនឹងទទួលរងនូវទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់។
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ហើយចូរចងចាំនៅពេលដែលទ្រង់បានតែងតាំងអ្នកជាកាលីហ្វបន្ទាប់ពីប្រជាជនអាដ ហើយទ្រង់បានដាក់អ្នកនៅលើផែនដី។ នៅលើដីរាបស្មើ ពួកអ្នកសាងសង់វិមាន ហើយនៅលើភ្នំ ពួកអ្នកឆ្លាក់វាទៅជាផ្ទះ។ ដូច្នេះ ចូរចងចាំពរជ័យរបស់អល់ឡោះ ហើយកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់នៅលើផែនដី។
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
ហើយ(យើងក៏បានចាត់)លូត នៅពេលដែលគាត់បាននិយាយទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថាៈ ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម ដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់ធ្លាប់បានធ្វើពីមុនពួកអ្នក (នៅក្នុងលោកិយនេះ)?
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
ជាការពិតណាស់ អ្នកបានបញ្ចេញតណ្ហារបស់អ្នកចំពោះបុរស មិនមែនចំពោះស្ត្រីទេ។ អ្នកពិតជាមនុស្សដែលមានចិត្តទូលាយពេក។
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
ហើយចំពោះប្រជាជនម៉ាឌីយ៉ាន យើងបានបញ្ជូនស៊ូអាប ដែលជាបងប្អូនរបស់ពួកគេផ្ទាល់។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរគោរពបូជាអល់ឡោះ។ គ្មានព្រះណាផ្សេងទៀតសម្រាប់អ្នករាល់គ្នាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ពិតណាស់ ភស្តុតាងច្បាស់លាស់បានមកដល់អ្នករាល់គ្នាពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា។ ចូរធ្វើឱ្យវាស់វែង និងជញ្ជីងបានល្អឥតខ្ចោះ ហើយកុំធ្វើបាបអ្នកណាម្នាក់សូម្បីតែបន្តិច។ ចូរកុំបង្កការខូចខាតដល់ផែនដីបន្ទាប់ពីវាត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អ។ នោះជាការប្រសើរសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាជាអ្នកជឿ។
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ហើយមូសាបានពោលថាៈ ឱហ្វៀរអោន! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកនាំសារមកពីព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងអស់។
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
មូសាបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ប្រជាជនរបស់គាត់ថាៈ ចូរអ្នកសុំជំនួយពីអល់ឡោះ ហើយចូរអ្នកអត់ធ្មត់។ ពិតប្រាកដណាស់ ផែនដីនេះជារបស់អល់ឡោះ។ ទ្រង់នឹងទទួលមរតកវាទៅអ្នកណាដែលទ្រង់ប្រាថ្នាក្នុងចំណោមអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់។ ហើយទីបញ្ចប់ (ដ៏ល្អ) គឺសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
ចូរអត់ទោសឲ្យគេ ហើយប្រាប់គេឲ្យធ្វើអ្វីដែលឈ្លាសវៃ ហើយកុំយកចិត្តទុកដាក់នឹងមនុស្សល្ងង់។
وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).
ហើយប្រសិនបើមានអ្នកណាមួយក្នុងចំណោមពួកមូស្លីមសុំការការពារពីអ្នក ចូរការពារគាត់ ដើម្បីឱ្យគាត់ឮពាក្យសម្ដីរបស់អល់ឡោះ រួចនាំគាត់ទៅកាន់កន្លែងសុវត្ថិភាពសម្រាប់គាត់។ នោះគឺដោយសារតែពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលមិនដឹង។
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
ហើយវាមិនសមរម្យទេសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿទាំងអស់ត្រូវទៅ (ទៅកាន់សមរភូមិ)។ ហេតុអ្វីបានជាក្រុមនីមួយៗមិនទៅដើម្បីបង្កើនចំណេះដឹងសាសនារបស់ពួកគេ និងព្រមានប្រជាជនរបស់ពួកគេនៅពេលពួកគេត្រឡប់មកវិញ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចការពារខ្លួនឯងបាន។
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
លោកម៉ូសេបាននិយាយថា «តើអ្នករាល់គ្នាសមនឹងនិយាយការពិតទេ នៅពេលដែលវាមកដល់អ្នករាល់គ្នាថា ‹នេះជាមន្តអាគមឬ?› ប៉ុន្តែពួកអ្នកមន្តអាគមនឹងមិនអាចឈ្នះបានឡើយ»។
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
ហើយមូសាបានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ប្រសិនបើពួកអ្នកជឿលើអល់ឡោះ ចូរពួកអ្នកទុកចិត្តលើទ្រង់ចុះ ប្រសិនបើពួកអ្នកពិតជាមូស្លីម (ចុះចូល)។
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
គាត់(នូហ)បានពោលថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! តើអ្នករាល់គ្នាគិតយ៉ាងណា ប្រសិនបើខ្ញុំមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំត្រូវបានគេប្រទានក្តីមេត្តាករុណាពីទ្រង់ ខណៈដែល (ព្រះគុណនោះ)ត្រូវបានក្លែងបន្លំមកលើអ្នករាល់គ្នា? តើយើងគួរបង្ខំអ្នករាល់គ្នាឱ្យទទួលយកវាឬ ទោះបីជាអ្នករាល់គ្នាមិនចូលចិត្តវាក៏ដោយ?
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ខ្ញុំមិនសុំទ្រព្យសម្បត្តិពីអ្នកទេ សម្រាប់ការអំពាវនាវរបស់ខ្ញុំ។ រង្វាន់របស់ខ្ញុំគឺមកពីអល់ឡោះតែមួយគត់ ហើយខ្ញុំនឹងមិនបណ្តេញអ្នកណាដែលមានជំនឿឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងជួបម្ចាស់របស់ពួកគេ ហើយផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំចាត់ទុកអ្នកជាប្រជាជនល្ងង់ខ្លៅ។
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! តើអ្នកណានឹងជួយខ្ញុំពី(ទណ្ឌកម្ម)របស់អល់ឡោះ ប្រសិនបើខ្ញុំដេញពួកគេចេញ? តើពួកអ្នកមិនយកមេរៀនទេឬ?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់អ្នកថា ខ្ញុំមានអាហារ និងទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនពីអល់ឡោះដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងអ្វីដែលមើលមិនឃើញដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយថា ខ្ញុំជាទេវតាដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលភ្នែករបស់អ្នកមើលងាយថា អល់ឡោះនឹងមិនផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវអ្វីដែលល្អនោះទេ។ អល់ឡោះដឹងបំផុតអំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងព្រលឹងរបស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
ហើយដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំនឹងមិនមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកទេ ទោះបីជាខ្ញុំចង់ផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នកក៏ដោយ ប្រសិនបើអល់ឡោះចង់នាំអ្នកឱ្យវង្វេង។ ទ្រង់ជាម្ចាស់របស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងត្រូវបញ្ជូនត្រឡប់ទៅទ្រង់វិញ។
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
ហើយចំពោះប្រជាជនអាដ (យើងបានបញ្ជូន) បងប្អូនរបស់ពួកគេគឺហ៊ូដ។ គាត់បាននិយាយថា ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ គ្មានព្រះណាសម្រាប់ពួកអ្នកក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ (គ្រប់ពេលវេលានេះ) ពួកអ្នកគ្រាន់តែប្រឌិតរឿងប៉ុណ្ណោះ។
وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ
wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).
ហើយ(ហ៊ូដ)បាននិយាយថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ហើយបន្ទាប់មក ចូរពួកអ្នកសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់។ ទ្រង់ពិតជានឹងបញ្ចុះភ្លៀងធ្លាក់យ៉ាងខ្លាំង។ ទ្រង់នឹងបន្ថែមកម្លាំងដល់កម្លាំងរបស់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកកុំប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
គាត់ (ស៊ូអិប) បានមានប្រសាសន៍ថាៈ ឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរពន្យល់ខ្ញុំផង ប្រសិនបើខ្ញុំមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំត្រូវបានទ្រង់ប្រទានពរជ័យ (តើវាសមរម្យទេសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការបំពានបទបញ្ជារបស់ទ្រង់)? ខ្ញុំមិនមានបំណងបំពានអ្នកចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់អ្នកឡើយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែមានបំណង (នាំមកនូវ) ភាពប្រសើរឡើង ដរាបណាខ្ញុំនៅតែអាចធ្វើបាន។ ហើយការណែនាំដែលខ្ញុំធ្វើតាមគឺមកពីអល់ឡោះតែប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ខ្ញុំទៅឱ្យទ្រង់ ហើយខ្ញុំក៏ប្រគល់ការវិលត្រឡប់ទៅឱ្យទ្រង់វិញដែរ។
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
ហើយឱប្រជាជនរបស់ខ្ញុំ! ចូរកុំឱ្យជម្លោះរវាងខ្ញុំ (និងពួកអ្នក) បណ្តាលឱ្យពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកនឹងត្រូវទទួលទារុណកម្មដូចអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះប្រជាជនរបស់ណូហាំ ប្រជាជនរបស់ហ៊ូដ ឬប្រជាជនរបស់សាឡេះ ខណៈដែលប្រជាជនរបស់លូតមិនឆ្ងាយពីពួកអ្នកឡើយ។
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលថាៈ នេះជាមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ៖ ខ្ញុំអំពាវនាវទៅកាន់អល់ឡោះ ទាំងខ្ញុំ និងអ្នកដែលដើរតាមខ្ញុំដោយប្រាកដប្រជា។ សិរីល្អរបស់អល់ឡោះគឺសម្រាប់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកដែលមានជំនឿផ្ទុយនឹងព្រះទេ។
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានចាត់បញ្ជូនមូសាជាមួយនឹងសញ្ញារបស់យើង (នៃអានុភាព) (ហើយយើងបានបញ្ជាគាត់ថា) ចូរអ្នកនាំក្រុមរបស់អ្នកចេញពីភាពងងឹតទៅកាន់ពន្លឺដ៏ភ្លឺស្វាង ហើយរំលឹកពួកគេអំពីថ្ងៃរបស់អល់ឡោះ។ ជាការពិតណាស់ នៅក្នុងនោះមានសញ្ញា (នៃអានុភាពរបស់អល់ឡោះ) សម្រាប់អ្នកដែលអត់ធ្មត់ និងដឹងគុណ។
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
ហើយ(ចូរចងចាំ)នៅពេលដែលមូសាបាននិយាយទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថាៈ ចូរពួកអ្នករំលឹកពីព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះមកលើពួកអ្នក នៅពេលដែលទ្រង់បានសង្គ្រោះពួកអ្នកពីពួកអ្នកកាន់តាមហ្វៀរអោន ពួកគេបានធ្វើឱ្យពួកអ្នកទទួលរងនូវទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់ ហើយបានសម្លាប់កូនប្រុសរបស់ពួកអ្នក ហើយបានលើកលែងទោសដល់កូនស្រីរបស់ពួកអ្នក ដោយនោះគឺជាការសាកល្បងដ៏ធំមួយពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
អ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបាននិយាយថា "តើមានការសង្ស័យណាមួយអំពីអល់ឡោះ ដែលជាអ្នកបង្កើតមេឃនិងដីដែរឬទេ? ទ្រង់អំពាវនាវពួកអ្នក (ឱ្យមានជំនឿ) ដើម្បីទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យអំពើបាបមួយចំនួនរបស់ពួកអ្នក ហើយពន្យារពេល (ការធ្វើទារុណកម្ម) របស់ពួកអ្នករហូតដល់ពេលវេលាកំណត់?" ពួកគេបាននិយាយថា "ពួកអ្នកគ្រាន់តែជាមនុស្សដូចពួកយើងប៉ុណ្ណោះ។ ពួកអ្នកចង់រារាំងពួកយើងពី (ការគោរពបូជា) អ្វីដែលដូនតារបស់យើងធ្លាប់គោរពបូជា ដូច្នេះសូមនាំមកឱ្យពួកយើងនូវភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់"។
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
ដូចេ្នះ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)បង្ហាញវាដោយបើកចំហរនូវរាល់អ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ជា ហើយចូរអ្នកងាកចេញពីពួកមូស្លីម។
اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
ចូរអ្នកអំពាវនាវ(មនុស្សលោក)ទៅកាន់មាគ៌ារបស់ម្ចាស់អ្នកដោយប្រាជ្ញា និងការបង្រៀនដ៏ល្អ ហើយចូរអ្នកជជែកវែកញែកជាមួយពួកគេដោយវិធីល្អ។ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នក ទ្រង់ដឹងច្បាស់ជាងអ្នកណាដែលវង្វេងចេញពីមាគ៌ារបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ដឹងច្បាស់ជាងអ្នកណាដែលត្រូវបានណែនាំ។
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
ជាការចង្អុលបង្ហាញដ៏ត្រង់មួយ ដើម្បីព្រមានអំពីការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់ពីខាងទ្រង់ និងដើម្បីផ្តល់ដំណឹងល្អដល់អ្នកដែលមានជំនឿដែលធ្វើអំពើល្អថា ពួកគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏ល្អ។
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
ក្រោយមក (មនុស្សមួយចំនួននឹង) និយាយថា (ចំនួនរបស់ពួកគេគឺ) បីនាក់ ទីបួនគឺឆ្កែ) ហើយ (អ្នកផ្សេងទៀត) និយាយថា (ចំនួនរបស់ពួកគេគឺ) ប្រាំនាក់ ទីប្រាំមួយគឺឆ្កែ ជាការទាយអំពីអបិយជំនឿ ហើយ (ម្នាក់ទៀត) និយាយថា (ចំនួនរបស់ពួកគេ) គឺប្រាំពីរនាក់ ទីប្រាំបីគឺឆ្កែ។ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) និយាយថា (មូហាំម៉ាត់) ម្ចាស់របស់ខ្ញុំដឹងចំនួនរបស់ពួកគេច្បាស់ជាងគេ។ គ្មាននរណាម្នាក់ដឹង (ចំនួន) របស់ពួកគេទេ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) កុំឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពីពួកគេ លើកលែងតែការជជែកវែកញែកខាងក្រៅ ហើយកុំសួរអ្នកណាម្នាក់អំពីពួកគេ (យុវជន)។
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
ហើយចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) អត់ធ្មត់ចំពោះអ្នកដែលអំពាវនាវរកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេទាំងព្រឹកទាំងល្ងាច ដោយសង្ឃឹមថានឹងមានការយល់ព្រមពីទ្រង់ ហើយកុំងាកភ្នែករបស់អ្នកចេញពីពួកគេ (ព្រោះ) ពួកគេសង្ឃឹមលើគ្រឿងអលង្ការនៃជីវិតលោកិយ ហើយកុំដើរតាមអ្នកដែលយើងបានធ្វេសប្រហែសមិនរំលឹកយើងចំពោះចិត្តរបស់ពួកគេ ហើយដើរតាមចំណង់របស់ពួកគេ និងកាលៈទេសៈរបស់ពួកគេបានឆ្លងកាត់ព្រំដែន។