Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Numer de versi

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Per el ben del temp dua (quand el sul se leva en part),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

e de nott quand l’è quiet,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

El to Signur t’ha minga lassà (Mahomed) e t’ha minga odià,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

e ancamò, l’ultim l’è meji per ti del prim.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

E ancamò, un dì el to Signur te darà de sicür la sò grazia, inscì che te serèst sudisfatt.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

T’ha minga truvà orfan, e dopu t’ha prutegiü,

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

e t’ha truvà confus, inscì t’ha dà una guida

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

e l’ha trovad come bisognos, pœ l’ha dait la suficienza.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

Donca, vèss minga crudel cunt i orfen.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

E de la persona che implora, rimprovera no (el).

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

E te duvariet dichiarar i favor del to Signor (con gratitudin).