Q.S Al-Adiyat (اَلْعَادِيَات) - 11 Numer de versi

وَالْعٰدِيٰتِ ضَبْحًاۙ

wal-‘ādiyāti ḍabḥā(n).

Dal cavall de guerra che galoppa e ansia,

فَالْمُوْرِيٰتِ قَدْحًاۙ

fal-mūriyāti qadḥā(n).

e cavai che tiran scintille (cunt el colp di luur zampe),

فَالْمُغِيْرٰتِ صُبْحًاۙ

fal-mugīrāti ṣubḥā(n).

e el cavall che ataca (a l’impruvis) al matin,

فَاَثَرْنَ بِهٖ نَقْعًاۙ

fa'aṡarna bihī naq‘ā(n).

inscì che s’ciopa via la polvar,

فَوَسَطْنَ بِهٖ جَمْعًاۙ

fawasaṭna bihī jam‘ā(n).

e dopu cargà in del mezz del grupp nemìs,

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُوْدٌ ۚ

innal-insāna lirabbihī lakanūd(un).

Defatt, i òmm sun parècc disubbidient, (ingrat) al luur Signur,

وَاِنَّهٗ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَهِيْدٌۚ

wa innahū ‘alā żālika lasyahīd(un).

e in verità lü (òmm) testimonia (cunfessa) la sò disubbidienza,

وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ

wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).

e difatt la sò pazienza per la richeza l’era verament troppa.

۞ اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِى الْقُبُوْرِۙ

afalā ya‘lamu iżā bu‘ṡira mā fil-qubūr(i).

Donca el sa minga quand che chel che l’è in de la tomba l’è purtà fœura,

وَحُصِّلَ مَا فِى الصُّدُوْرِۙ

wa ḥuṣṣila mā fiṣ-ṣudūr(i).

e cosa l’è cunservà in del petto de la nascita?

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّخَبِيْرٌ ࣖ

inna rabbahum bihim yauma'iżil lakhabīr(un).

Defatt, el luur Signur en chel dì l’era püsee osservant de luur situaziun.