اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(معتبر) مؤمن صرف اهي آهن جيڪي الله ۽ سندس رسول (محمد) تي ايمان رکن ٿا، ۽ جڏهن اهي ڪنهن عام ڪم ۾ ساڻس گڏ هوندا آهن، ته ان کان اجازت وٺڻ کان اڳ (الله جي رسول) کي نه ڇڏيندا آهن. بيشڪ جيڪي ماڻهو توهان کان اجازت گهرن ٿا، اهي اهي ماڻهو آهن جيڪي (سچ پچ) الله ۽ سندس رسول تي ايمان رکن ٿا. پوءِ جيڪڏهن اهي ڪنهن ضرورت جي ڪري توهان کان اجازت گهرن ته انهن مان جنهن کي چاهيو اجازت ڏيو ۽ انهن لاءِ الله کان معافي گهرو. بيشڪ الله بخشڻهار، رحم ڪندڙ آهي.