اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(ასე რომ ვთქვათ) მორწმუნეები მხოლოდ ისინი არიან, ვინც ირწმუნა ალლაჰი და მისი შუამავალი (მუჰამედი) და როდესაც ისინი მასთან (მუჰამედთან) ერთად არიან საერთო საქმეში, არ შორდებიან (ალლაჰის შუამავალს) მისი ნებართვის თხოვნის გარეშე. ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც შენგან (მუჰამედ) ნებართვას ითხოვენ, ისინი არიან ადამიანები, რომლებმაც (ჭეშმარიტად) ირწმუნეს ალლაჰი და მისი შუამავალი. თუ ისინი ნებართვას გთხოვენ გაჭირვების გამო, მიეცი ნებართვა მათგან ვისაც გსურს და სთხოვე ალაჰს მათთვის პატიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალე.