وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
ते जदुं ओह़ विश् वास करने आलें कन् ने मिलदे ह़न, तां ओह़ ग् लांदे ह़न, "अस विश् वास करने आं।" पर जदूं ओह इक-दुए दे कोल वापस आए तां उने पुच्छया, "क्या तुस उनेंगी दस्सगे जे अल्लाह ने तुसेंगी समझाया ऐ, तां जे ओह़ तुंदे रब दे सामने तुंदा खंडन करी सकन? केह़ तुस नेई समझ़दे?"
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
आखयो, "असीं अल्लाह ते जो साडे उपर उतारे गए हन, ते जो इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते उन्हां दी वंशज कूं डीत्ते सी, ते जो मूसा ते यीशु कूं डीत्ते सी ते जो नबी कूं हुंदे रब कलों डीत्ते सी, हुंदे उत्ते विश्वास करेंदे से। अस्सां उन्हां विचों किसे वी विच कोई भेद कैनी करेंदे, ते अस्सां हुंदे कूं आत्मसमर्पण करेंदे से।
لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).
मुसलमान काफिरें गी अपने सरदार नेईं समझन, बल्के मुसलमानें गी। जो कोई ऐसा करदा ऐ, उसी अल्लाह कोला किश नेईं मिलग, सिवाय उस चीज़ कोला बचाव दे साधन दे रूप च, जिस थमां तुस उंदे कोला डरदे ओ। ते अल्लाह तुसें गी अपने कोला चेतावनी दिंदा ऐ, ते उंदे कोल गै आखरी वापसी ऐ।
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).
कहो (हे मुहम्मद) "हे किताब दे लोग! साडे ते तुहाडे विच आम इक शब्द ते आओ: कि असीं अल्लाह दे सिवा होर किसे दी इबादत नहीं करचे ते उस नाल किसे नू वी शरारत नहीं करदे, ते असीं अल्लाह दे अलावा किसे नू वी स्वामी नहीं समझदे। जेकर ओह मुड़ जांदे ने तां (उन्हां नू) आखो, "गवाही देओ कि असीं मुसलमान हां।
اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ
al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).
इस दिन तुसेंगी हर इक भलाई दी इजाजत ऐ। किताब दे लोकां दा खाना (बलिदान) तुहाडे वास्ते हलाल है, ते तुहाडा खाना उन्हां वास्ते हलाल है। ते (तुहाडे वास्ते ब्याह करना जायज है) उन जनानीआं जो मुसलमान जनानीआं विच इज्जत बनाई रखन वालीआं ते उन जनानीआं विच इज्जत बनाई रखन वालीआं जनानीआं विच जिन्हां नूं तुहाडे तों पहलां किताब दित्ती गई सी, जेकर तुसीं उहनां नाल शादी करन लई उहनां दा दहेज देंदे हो, ना कि व्यभिचार करन दे इरादे नाल ते नारी नू पालतू जानवर नहीं बणान। जो कोई इमान दे बाद काफ़र करदा है, तां वाकई उहनां दे करम बेकार हो गए, ते आख़िर विच ओह हारने वाले विचों होवेगा।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
हे विश्वास करने आले! यह़ूदियें ते मसीह़ें गी अपने वफादार दोस्त नेई बनाओ; इक दुए दी रक्षा करदे न। तुहाडे विचों जो कोई इन्हां नू वफादार दोस्त बनांदा है, तां सचमुच ओह उन्हां विचों है। दरअसल, अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
हे विश्वास करने आले! अपने सरदारें गी ऐसे लोक नेईं बनाओ जेह्ड़े तुंदे धर्म गी मजाक ते खेड दा वस्तु बनांदे न, (अर्थात) उनें लोकें च जिनेंगी तुंदे कोला पैह्ले किताब दित्ती गेई ही ते काफिरें (शरीकें) च। ते अल्लाह कोला डरो जेकर तुस मुसलमान ओ।
۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔
latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).
तुवाकुं ज़रूर ऐझे लोग मिलसेन जो मुसलमानों दे नाल सब तों ज्यादा दुश्मनी रखदे हन, यानी यहूदियों ते मुश्रिक। ते तुसेंगी ओह़ गै जरूर मिलगे, जिंदी विश् वास करने आलें कन् ने सारें शा घनिष्ठ दोस्ती ओह़ गै ह़न, जेके एह़ ग् लांदे ह़न के "सच् चाई च अस मसीही आं।" इसदा कारण ऐ के उंदे च पुजारी ते भिक्षु बी न, (इस करी बी) कीजे ओह़ घमंड नेई करदे।
قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ
qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).
उनें लोकें कन्नै लड़ो जेह्ड़े अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास नेईं करदे, जेह्ड़े अल्लाह ते उंदे रसूले आसेआ मना कीते गेदे कम्में गी मना नेईं करदे ते जेह्ड़े सच्चे धर्म (अल्लाह दे धर्म) च विश्वास नेईं करदे, (यानी लोकें) जिनेंगी किताब दित्ती गेई ऐ, उंदे कन्नै लड़ो, जदूं तकर ओह जिज़िया (कर) आज्ञाकारी तरीके कन्नै नेईं चुकाई लैंदे, जिसलै के ओह् अधीनता दी स्थिति च न।
وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ
wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).
ते उने किताब दे लोकें (बानी कुरैजा) गी उंदे किले थमां (गठबंधन आह्ले समूहें) दी मदद करने आह्लें गी उतारेआ, ते उंदे दिलें च डर बी पाई दित्ता। कुसै गी तुसें मारी दित्ता ते कुसै गी तुसें कैद करी लेआ।
لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).
तुसें गी (मुहम्मद) कोई ऐसा लोक नेईं लब्भग जेह्ड़े अल्लाह ते आखरी च विश्वास करदे न जेह्ड़े अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दा विरोध करने आह्लें कन्नै स्नेह करदे न, भलेईं ओह् लोक उंदे पिता, पुत्तर, भ्राऽ जां परिवार होन। एह् ओह् लोक न जिंदे दिलें च अल्लाह ने इमान रपेआ ऐ ते अल्लाह ने उनेंगी उस मदद कन्नै मजबूत कीता ऐ जेह्ड़ी उंदे कोला औंदी ऐ। फिरी उनेंगी बाग-बगीचे च पाई दित्ता, जिंदे थल्ले नदियाँ बगदियां न, जित्थें ओह़ सदा गै रौह़न। अल्लाह उंदे कोला खुश ऐ ते ओह उंदी (रहमत दी भरमार) कन्ने संतुष्ट न। ओह परमात्मा दा समूह ऐ। याद रखो, वाकई अल्लाह दा समूह किस्मत आला है।
هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ
huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).
ओ ही हे जिन्हां ने किताब दे लोगें विचों काफिरां कूं उन्हां दे पहले निष्कासन दे वक्त उन्हां दे घरों तों बाहर कढ डित्ता। तुसें नेईं सोचेआ हा जे ओह् बाहर निकली जांगन, ते उनेंगी पक्का यकीन हा जे उंदे किले उंदी रक्षा अल्लाह कोला करंगन। पर अल्लाह ने उंदे उप्पर जित्थें उम्मीद नेईं ही, उत्थें गै लेई आया। ते अल्लाह ने उंदे दिलें च आतंक पाई दित्ती, इस करी उनेंगी अपने हत्थें ते मुसलमानें दे हत्थें कन्नै उंदे घरें गी तबाह करी दित्ता। तो इस गल्ल गी सबक दे रूप च लैओ, हे सूझदार!
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
हे विश्वास करने आले! मेरे दुश्मनें ते अपने दुश्मनें गी वफादार दोस्त नेईं बनाओ तां जे तुस उंदे कोल (मुहम्मद दी खबर) पजाओ, करुणा दे कारण; भले ही उने उस सच्चाई दा इन्कार करी दित्ता ऐ जेड़ी तुंदे कोल पुज्जी गेई ही। उन्हां ने रसूले ते तुहानूं खुद वी बाहर कढ डित्ता क्योंकि तुसीं अल्लाह, अपने रब ते विश्वास करदे सी। जेकर तुस सचमुच मेरे रस्ते च प्रयास करने ते मेरी खुशी दी तलाश च निकलदे ओ (ऐसा नेईं करो)। तुस उनेंगी (मुहम्मद दी खबर) गुप्त रूप च, करुणा दे कारण दस्सो, ते मैं बेहतर जानना आं जे तुस की छुपांदे ओ ते के उजागर करदे ओ। ते जेड़ा तुंदे च ऐसा करदा ऐ, तां सच्चें गै ओह सीधे रस्ते कोला भटकदा ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).
हे विश्वास करने आले! जिन्हां नाल अल्लाह गुस्सा है उहनां नूं आपणा मददगार ना बनाओ, वाकई, उहनां ने परलोक तों निराश हो गिआ है जिवें कबर विच वाले काफिर वी निराश हो जांदे हन।