اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
केह़ तुस गवाह हे, जदुं याकूब गी मौत आई गेई, जदुं उन् ने अपने पुत्तरें गी ग् लाया, "मेरे मरने दे बा'द तुस केह़ भ़जन करगे?" उनेंगी जवाब दित्ता, "अस तुंदे परमेसरे ते तुंदे पुरखें दे परमेसरे, अर्थात अब्राह़म, इस्माइल ते इसहाक, (अर्थात) सर्वशक्तिमान परमेसरे दी भ़जन करगे ते अस (केवल) उदे कश समर्पण करी ओड़गे।"
وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).
ते जिय्यां इस्राएल दे बच्चें गी रसूले (उसने आखेआ हा) "मैं तुंदे कोल तुंदे रब कोला इक निशानी (चमत्कार) कन्नै आया ऐं, यानी मैं तुंदे आस्तै (कुछ) धरती थमां चिड़ियें दे आकार दा बनाया हा, फिरी मैं उस उप्पर उड़ाया, ते ओह् अल्लाह दी अनुमति कन्नै चिड़िया बनी गेआ। ते मैं उनें लोकें गी ठीक कीता जेह्ड़े जन्म थमां गै अंध हे ते कोढ़ दे रोग आह्ले लोकें गी चंगा कीता। ते मैं मरे दे लोकें गी जिंदा करी दित्ता अल्लाह, ते मैं तुसें गी दस्सना जे तुस अपने घर च के खांदे ओ ते के रखदे ओ, सचमुच इस च तुंदे आस्तै इक निशानी ऐ (मेरे रसूलेपन दी सच्चाई) जेकर तुस मुसलमान ओ।
۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).
इस्राएल दे बच्चें आस्ते सारा खाना हलाल ऐ, सिवाय खाना दे जेड़ा इस्राएल (याकूब) ने तौराह दे प्रकट होने कोला पैहले मना करी दित्ता हा। (मुहम्मद) कहो, "इस करिए तौराह लेओ ते पढ़ो, जेकर तुस सच्चे लोक ओ।"
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(कताब दे) लोग तुहाडे (मुहम्मद) तों मंगदे ने कि तुसीं उन्हां नू स्वर्ग तों इक किताब उतारो। सचमुच, उनेंगी मूसा कोला इस थवां बी बड्डा किश मंगेया। उन्शोंने कशा- हकीकत भें अल्लाह ददखाओ।” इस करिए उनेंगी अपनी अत्याचार दे कारण बिजली दी चोट लगी। फिरी उनेंगी बछड़े दी पूजा कीती, उनेंगी साफ सबूत दिक् खने दे बाद, फिरी बी अस उनेंगी माफ करी ओड़ेया, ते अस मूसा गी असली अधिकार दित्ता।
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
ते सचमुच अल्लाह ने इस्राएल दे बच्चें कोला वादा लेई लेया ऐ ते अस उंदे च बारह सरदार नियुक्त कीते न। ते अल्लाह ने आख्या, “मैं तुहाडे नाल हां।” सचमुच जेकर तुस नमाज करो ते जकात करो ते मेरे रसूलें उप्पर विश्वास करो ते उंदी मदद करो ते अल्लाह गी अच्छा उधार देओ तां मैं तुंदी गलतियें गी जरूर मिटा देगा, ते मैं तुसें गी जन्नत च जरूर दाखल करां जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न। पर जेका उसदे बाद तुंदे च काफिर करदा ऐ, तां सच्चें गै ओह सीधे रस्ते कोला भटकदा ऐ।"
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
ते (याद करो) जदूं मूसा ने अपने लोकें गी आखेआ, "हे मेरे लोक! अल्लाह दा तुंदे उप्पर उस एहसान गी याद करो, जिसलै उने तुंदे च नबी नियुक्त कीता हा, ते तुसें गी आज़ाद बनाई दित्ता हा, ते तुसें गी ओह दित्ता हा जेह्ड़ा दुए लोकें च कदें बी कुसै गी नेईं दित्ता गेआ हा।
وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ
wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).
ते अस मरियम दे पुत्तर यीशु गी भ़ेज् जेया ते उंदे शा पैह़लैं आली तौराह दी पुष्टि करने आस् ते उंदे कम् में पर गै चलदे रेह़। ते अस उदे कोल सुसमाचार भेजेया, जिस च मार्गदर्शन ते रोशनी ही, जेड़ी उंदे कोला पैहलें दी तौराह दी पुष्टि करदी ही, ते धर्मी लोकें आस्ते इक मार्गदर्शन ते सलाह ही।
لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ
laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).
सचमुच, अस इस्राएल दे संतानें कोला वादा लेई लेया ऐ, ते अस उंदे कोल दूत भेजे दे आं। पर हर इक प्रेरित उंदे कोल कोई ऐसी चीज लेई आंदी ही जेड़ी उंदी इच्छा दे मताबक नेई ही, (इस करी) किश (प्रेरितें च) उनेंगी झूठ बोलदे हे ते कुसे गी मारी ओड़ेया।
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
इस्राएल दे संतानें दे काफिरें गी दाऊद ते मरियम दे पुत्तर यीशु दी जीभें कन्नै शाप दित्ता गेदा हा। एह़ इस आस् ते हा के ओह़ आज्ञा नेई मनदे हे ते ह़मेसा उल्लंघन करदे हे।
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ते याद रखो, "हे यीशु, मरियम दे पुत्तर! मेरा एहसान याद करो तुंदे उप्पर ते तुंदी मां उप्पर जिसलै मैं तुसेंगी पवित्र आत्मा कन्नै मजबूत कीता हा। तुस मनुक्खें कन्नै उसलै गल्ल करी सकदे हे जिसलै तुस अजें बी पालने च हे ते जदूं तुस वयस्क हे। ते याद करो जिसलै मैं तुसेंगी लिखना सिखाया हा, (इ बी) बुद्धि, तौराह ते सुसमाचार। ते याद रखो जिसलै तुसें मेरी अनुमति कन्नै धरती थमां इक चिड़िया बनाया हा, तां तुस उदे उप्पर उड़ाया, फिरी मेरी इजाजत कन्ने (असली) चिड़िया बनी गेई, ते याद रखो, जदूं तुसें मेरी इजाजत कन्ने इक ऐसे व्यक्ति गी चंगा कीता हा, जेड़ा जन्म थमां गै अंधकार करदा हा असली जादू दे अलावा होर किश नेईं।"
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
ते (याद करो) जदूं मूसा ने अपने लोकें गी आखेआ, "तुंदे उप्पर अल्लाह दा एहसान याद करो, जिसलै उने तुसें गी फिरौन दे अनुयायियें कोला बचाया हा; उने तुसें गी दर्दनाक यातनाएं दे अधीन कीता हा, ते तुंदे पुत्तरें गी कत्ल कीता हा, ते तुंदी धीएं गी बख्शया हा; इस च तुंदे रब कोला एह् इक बड्डी परीक्षा ही।"
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ
wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).
ते (याद रखो) जदूं तुंदे रब ने ऐलान कीता हा, "सचमुच जेकर तुस शुक्रगुजार ओ तां मैं तुंदे उप्पर (इसान) जरूर बधाना, पर जेकर तुस (मेरे एहसानें दा इन्कार करो) तां मेरी सजा जरूर बड़ी भारी होग।"
وَقَالَ مُوْسٰٓى اِنْ تَكْفُرُوْٓا اَنْتُمْ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۙفَاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa qāla mūsā in takfurū antum wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), fa innallāha laganiyyun ḥamīd(un).
ते मूसा ने आख्या, "जेकर तुस ते धरती दे सारे लोक (अल्लाह दी बरकत) दा इन्कार करदे ओ, तां सचमुच अल्लाह सब तों अमीर, सब तों ज्यादा स्तुति योग्य ऐ।"
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
फिरौन दे कोल जाओ; ओह् सच्ची गै रेखा गी पार करी चुके दा ऐ।”
وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ
waj‘al lī wazīram min ahlī.
ते मिगी अपने परिवार दा नौकर बनाओ,
اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ
iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.
तुस ते अपने भ्राऽ मेरे (शक्ति दे निशान) गी लेइयै जाओ, ते तुस दवैं मेरी याद करने च कोताही नेईं करो;
اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ
iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.
तुस दवैं फिरौन दे कोल जाओ, कीजे ओह सचमुच सीमाएं गी पार करी लेदा ऐ;
فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى
fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.
तो उह (फिरौन) नाल कोमल शब्दां नाल गल्ल करो, शायद ओह जागरूक होवेगा या डरदा होवेगा।
فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى
fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.
इस आस् ते तुस दवैं उंदे (फिरौन) दे कश जाओ ते ग् लांदे ओ, "सच् च च अस दवैं तुंदे रब दे दूत आं, इस आस् ते इस्राएल दे लोकें गी साढ़े कन् ने जाने देयो ते उनेंगी तड़पने नेई देओ। सच् च च अस तुंदे कश तुंदे रब थवां (साढ़े रसूली होने दा) सबूत देईये आए आं। ते उन लोकें गी मुक् ति दित्ता जंदा ऐ, जेके हिदायतें दा पालन करदे न।"
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ
wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.
ते सचमुच, पैह्लें हारून ने उनेंगी आखेआ हा, "हे मेरे लोक! सचमुच, तुसेंगी सिर्फ इक परीक्षा (बछड़े दी मूर्ति कन्नै) दित्ती गेई ऐ ते सचमुच, तुंदा रब (अल्लाह) परम दयालु ऐ, इस करी मेरा पालन करो ते मेरे हुक्में दा पालन करो।
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
ते सचमुच, अस नूह गी उंदे लोकें कोल भेजेआ, फिरी उने आखेआ, "हे मेरे लोकें! अल्लाह दी इबादत करो, (किजोकी) तुंदे आस्तै उंदे सिवाय कोई परमात्मा (इबादत दे काबिल) नेईं ऐ। तां तुस (उस थमां) की नेईं डरदे?"
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
फिरी अस मूसा ते उदे भ्रा हारून गी अपने निशान ते साफ सबूत कन्ने भेजेया।
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ते मेरा भ्रा हारून, ओह् मेरे कोला बी मता वाक्पटु ऐ, इस करी उसी मेरे कन्नै मेरी मददगार दे रूप च भेजो तां जे मेरी (कहबें दी पुष्टि कीती जा); सचमुच, मैं डरदा हां के ओह मेरे कोला इन्कार करन।”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
उ'नें (अल्लाह) आखेआ, "अस तुसेंगी तुंदे भ्राऽ कन्नै मजबूत करगे (तुंदी मदद करगे) ते अस तुसेंगी दवैं गी बड़ी शक्ति देगे, तां जे ओह् तुंदे कोल नेईं पुज्जी सकन; (तुस दवैं चली जाओ) साढ़ा चमत्कार लेई आंदे ओ, तुस दोऐ ते तुंदे पिच्छे औने आह्ले बी जीत जागे।"
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
ते सचमुच, अस मूसा गी अपने चमत्कारें कन्ने फिरौन ते उंदे लोकें दे सरदारें कोल भेजेया। इस आस् ते उन् ने (मूसा) ग् लाया, "सच् च गै अऊं सारे संसार दे प्रभु दा दूत ऐं।"
وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ
wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).
ते उन् ने ग् लाया, "हे जादूगर! अपने रब कोला दुआ करो के ओह़ असेंगी उदे वादा दे मताबक (मुक्त) देऐ;