هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
እርሱ በምድር ላይ እንድትራመድ፣ በባህር ላይ እንድትጓዝ ያደረገህ አምላክ ነው። ስለዚህ በመርከቧ ውስጥ ስትሆን፣ መርከቡም በመልካም ነፋስ (በነፋስ) ተሸክሞ (በውስጧ ያሉትን ሰዎች) ሲንሸራሸር፣ በዚህም ምክንያት ደስተኞች ይሆናሉ፤ በድንገት ማዕበል መጣና ማዕበሉ ከየአቅጣጫው ወረደባቸው፣ እነሱም ተከበው (አደጋ) እንደሆነ አሰቡ፣ ስለዚህም ከልብ ወደ አላህ ብቻ ጸለዩ። (እንዲህም አሉ)፡- “ከዚህ (አደጋ) ብታድነን፣ በእርግጥ ከአመስጋኞች መካከል እንሆናለን።”
اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا
am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).
ወይስ ዳግመኛ ወደ ባህር እንደማይመልሳችሁ፣ ከዚያም በክህደታችሁ ምክንያት አውሎ ነፋስን ሊነፍስባችሁና ሊያሰጥማችሁ እንደማይችል እርግጠኞች ናችሁን? ከዚያም (ስቃያችንን) ለመጋፈጥ ረዳት አታገኙም።
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
ለሱለይማንም በውስጧ በሰጠነው ምድር ላይ በትዕዛዙ የምትነፍስ ኃይለኛ ነፋስን (ገራንለት)። እኛም በነገሩ ሁሉ ዐዋቂዎች ነን።
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ
wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).
እርሱም ያ ነፋሶችን ከዝናሙ በፊት አብሳሪዎች አድርጎ የሚልክ ነው፤ ከሰማይም ንጹሕ ውሃ አወረድን።
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
ከአስደናቂ ምልክቶቹም ነፋሶችን አብሳሪ አድርጎ መላኩ፣ ችሮታውንም እንድትቀምሱ፣ መርከቦችም በትዕዛዙ እንዲንሳፈፉ፣ ከችሮታውም እንድትፈልጉና እንድታመሰግኑም ነው።
وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ
wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).
አላህም ነፋሶችን ይልካል፤ ደመናዎችንም ያቀሰቅሳሉ፤ ወደ ሙት አገርም እናመራቸዋለን፤ በርሷም ምድርን ከሞተች በኋላ ሕያው እናደርጋለን። ትንሣኤው እንዲህ ነው።
اِنْ يَّشَأْ يُسْكِنِ الرِّيْحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلٰى ظَهْرِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍۙ
iy yasya' yuskinir-rīḥa fa yaẓlalna rawākida ‘alā ẓahrih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
ቢሻ ነፋሱን ያቆማል፤ መርከቦቹም በባሕር ላይ እንዲያርፉ ያደርጋል። በእርግጥም በዚህ ውስጥ ሁልጊዜ ታጋሾችና አመስጋኞች ለሆኑ ሰዎች የአላህን ኃይል የሚያሳዩ ምልክቶች አሉ።
وَّالنّٰشِرٰتِ نَشْرًاۙ
wan-nāsyirāti nasyrā(n).
እና (የእግዚአብሔርን ጸጋ) በተቻለ መጠን በስፋት የሚያሰራጩ (መላእክት)