فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
بیا ظالمانو هغه حکم (بل حکم) سره بدل کړ چې دوی ته امر شوی نه و. نو موږ په ظالمانو له اسمانه عذاب نازل کړ، ځکه چې دوی (تل) بد کارونه کول.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
او له هغه چا څخه به لوی ظالم څوک وي چې د الله په جوماتونو کې د هغه د نوم له یادولو څخه منع کوي او د هغوی د ورانولو هڅه کوي؟ دوی د (الله) له ویرې پرته د ننوتلو وړ نه دي. دوی به په دې نړۍ کې ذلیل شي او په آخرت کې به سخت عذاب سره مخ شي.
۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
او (یاد کړئ) کله چې ابراهیم علیه السلام د هغه رب په څو خبرو سره وازمایه، نو هغه په بشپړ ډول هغه پوره کړې. هغه (الله) وویل: "بې شکه، ما ته د ټولو انسانانو مشر ټاکلی یې." هغه (ابراهیم علیه السلام) وویل: "او (هم) زما له اولادونو او لمسیانو څخه؟" الله فرمایي: "(حقیقت دی، مګر) زما ژمنه په ظالمانو نه پلي کیږي."
مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).
د هغه شتمنۍ مثال چې دوی یې په دې دنیاوي ژوند کې پانګونه کوي د هغه باد په څیر دی چې ډیره سړه هوا لري، چې د هغه قوم بوټو ته رسیږي چې په ځان یې ظلم کړی وي، بیا باد دوی له منځه وړي. الله تعالی پر دوی ظلم نه کوي، مګر هغه کسان چې پر ځان ظلم کوي.
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
او که تاسو غواړئ چې د خپلې یوې میرمنې پر ځای بله میرمن ونیسئ، او تاسو د هغوی یوې ته ډېر مال ورکړی وي، نو له هغې څخه هیڅ شی بیرته مه اخلئ، ایا تاسو به یې په دروغو او ښکاره ګناه سره بیرته واخلئ؟
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
او څوک چې دا کار په داسې ډول وکړي چې قانون مات کړي او ظالم وي، موږ به یې دوزخ ته واچوو. دا د الله لپاره اسانه ده.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(د) اهل کتاب له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) څخه غوښتنه کوي چې له اسمانه پر دوی یو کتاب نازل کړې. په حقیقت کې، دوی له موسی علیه السلام څخه له دې څخه لوی څه وغوښتل. دوی وویل: "موږ ته په حقیقت کې الله وښایاست." نو د دوی د ظلم له امله دوی ته برېښنا راغله. بیا یې د خوسکي عبادت وکړ، وروسته له دې چې دوی ښکاره نښې ولیدلې، بیا هم موږ دوی وبخښل، او موږ موسی علیه السلام ته ریښتینی واک ورکړ.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ
innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).
بېشکه هغه کسان چې کافران شوي دي او ظلم کوي، الله به هغوی ته بښنه ونه کړي او نه به هغوی ته (سمه) لاره وښيي.
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
"په حقیقت کې، زه غواړم چې تاسو زما د ګناهونو (وژنې) او خپلو ګناهونو سره بیرته راشئ، بیا به تاسو د دوزخ اوسیدونکي یاست؛ او دا د ظالمانو سزا ده."
فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ
fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).
بیا الله تعالی یو کارغه راولیږه چې ځمکه کیندله ترڅو هغه (قابیل) ته وښيي چې څنګه باید د خپل ورور مړی ښخ کړي. قابیل وویل: "افسوس! ولې زه د دې کارغه په څیر نشم کولی چې د خپل ورور مړی ښخ کړم؟" نو هغه به د هغو کسانو څخه وي چې پښیمانه وي.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
او له هغه چا څخه به څوک ډېر ظالم وي چې پر الله تعالی دروغ تړي، یا د هغه له آیتونو څخه انکار کوي؟ په حقیقت کې ظالم خلک بدبخته دي.
وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ
wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).
او په دې توګه موږ ځینې ظالمان د دوی د کړنو له مخې یو بل ته دوستان ګرځوو.
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای زما قومه! په خپل مقام عمل وکړئ، زه هم (همداسې) کوم. وروسته به تاسو پوه شئ چې په آخرت کې به څوک (غوره) ځای ترلاسه کړي. په حقیقت کې، ظالم خلک به بختور نه وي."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
او له اوښ څخه یوه جوړه او له غوا څخه یوه جوړه. ووایه: "د دوو نرانو یا دوو ښځو ترمنځ څه حرام دي، یا هغه څه چې د دواړو ښځو په رحم کې دي؟ ایا تاسو هغه وخت شاهدان وئ کله چې الله ستاسو لپاره دا حکم کړی و؟ له هغو کسانو څخه څوک ډیر ظالم دی چې په الله باندې دروغ جوړوي ترڅو خلک بې له پوهې ګمراه کړي؟" په حقیقت کې، الله به ظالمانو ته لارښوونه ونه کړي.
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
نو کله چې زموږ عذاب پرې راغی، نو د دوی شکایت یوازې دا وو چې "په حقیقت کې موږ ظالمان وو".
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).
او هغه کسان چې د (نېکونو) تلې یې سپکې دي، نو هغوی هغه کسان دي چې زموږ د نښو انکار کولو له امله یې ځانونو ته زیان رسولی دی.
لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
د دوی لپاره د خوب ځایونه د دوزخ د اور دي او د دوی د پاسه (د دوزخ د اور) کمپلې دي. موږ ظالمانو ته په دې ډول سزا ورکوو.
وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ
wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
او د جنت اوسیدونکو د دوزخ اوسیدونکو ته غږ وکړ، "په حقیقت کې، موږ هغه څه ترلاسه کړل چې خدای موږ سره ژمنه کړې وه ریښتیا ده. ایا تاسو هغه څه ترلاسه کړل چې خدای تاسو سره ژمنه کړې وه ریښتیا ده؟" دوی ځواب ورکړ، "دا سمه ده." بیا غږ کوونکي (فرښتې) د دوی په منځ کې اعلان وکړ، "د الله لعنت دې په ظالمانو وي،
۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
او کله چې د دوی سترګې د دوزخیانو ته واړول شي، نو دوی به ووایي: "زموږ ربه، موږ د دې ظالمانو په ډله کې مه اچوه."
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
نو د هغوی ظالمانو (هغه خبرې) په هغه خبرو بدلې کړې چې ورته نه وې ویل شوې، نو موږ د هغوی د ظلم له امله پر هغوی له اسمانه عذاب نازل کړ.
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
نو وروسته له هغه چې دوی هغه څه هیر کړل چې دوی ته ورکړل شوي وو، موږ هغه کسان وژغورل چې خلک یې له بدۍ څخه منع کول او موږ ظالمانو ته سخته سزا ورکړه، ځکه چې دوی تل بد کار کاوه.
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
نو وروسته له هغه چې دوی د هر هغه څه په اړه تکبر وکړ چې منع شوي وو. موږ ورته وویل، "تاسو عاجز بیزوګان شئ."
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د دوی څخه مخکې د هغو کسانو په څیر و چې د خپل رب د آیتونو څخه یې انکار وکړ، نو موږ دوی د دوی د ګناهونو له امله هلاک کړل او موږ فرعون او د هغه ملګري غرق کړل؛ ځکه چې دوی ظالمان وو.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
او له هغه چا څخه به بل ظالم څوک وي چې پر الله تعالی دروغ تړي؟ دوی به د خپل رب په وړاندې وړاندې شي، او شاهدان به ووایي: "دا هغه خلک دي چې خپل رب ته یې دروغ ویلي وو." په یاد ولرئ، په ظالمانو باندې د الله تعالی لعنت دی.
وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ
wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).
او د هغو ظالمانو په لور مه مائل کېږئ چې تاسو ته د دوزخ اور رسوي، پداسې حال کې چې ستاسو لپاره له الله پرته بل څوک مرستندوی نشته، نو له تاسو سره به مرسته ونه شي.
۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).
او ټول مخونه د ژوندي او یوازیني (الله) په وړاندې سر ټیټ کړي. دا په حقیقت کې د هغو خلکو لپاره زیان دی چې ظلم کوي.
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا
wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).
او (یاد کړئ) هغه ورځ (چې) ظالم سړي خپلې دوه ګوتې چیچلې، (په خپلو کړنو پښیمانه شو) او ویل یې: "کاش! ما (یو ځل) د رسول سره لاره نیولې وای."
وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
او هغه (موسی علیه السلام) ځواب ورکړ: "زما رب ښه پوهیږي چې څوک د هغه له لوري د لارښوونې وړ دی او څوک به په آخرت کې (ښه) پایله ولري. په حقیقت کې ظالمان به بریالي نشي."
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ
wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).
او ستا رب به ښارونه تر هغه پورې نه هلاکوي تر څو چې د هغوی مرکزونو ته یو رسول ونه لیږي چې زموږ ایتونه ورته ولولي، او نه به موږ هیڅ ښارونه تر هغه پورې هلاک کړو تر څو چې د هغې اوسیدونکي ظلم ونه کړي.
فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
نو موږ هر یو ته د هغوی د ګناهونو سزا ورکړه، په ځینو یې موږ د تیږو باران ووراوه، په ځینو یې د سختو ګړنګونو غږونه ولګېدل، ځینې یې موږ په ځمکه کې وغورځول، او ځینې یې موږ ډوب کړل. الله تعالی هیڅ نه غواړي چې پر دوی ظلم وکړي، بلکې دوی هغه کسان دي چې پر ځان یې ظلم کړی دی.
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
په حقیقت کې، ګناه یوازې د هغو کسانو ده چې په انسانانو ظلم کوي او په ځمکه کې له حق پرته له حده تیریږي. دوی ته دردناک عذاب ورکړل شو.
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
او (همدارنګه) د نوح قوم له هغه څخه مخکې، په حقیقت کې دوی تر ټولو ظالم او تر ټولو سرکش خلک دي.