وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).
अनि जब कुरान पढिन्छ, तब ध्यानपूर्वक सुन र चुप लागेर बस, ताकि तिमीहरूमाथि दया होस्।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
वास्तवमा, आस्थावानहरू ती हुन् जसको हृदय अल्लाहको नामको उल्लेखमा काँप्छ, र जब उनीहरूलाई उनका आयतहरू पढिन्छन्, उनीहरूको विश्वास बढ्छ (बलियो हुन्छ) र उनीहरू अल्लाहमा मात्र भरोसा गर्छन्।
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(मुहम्मद) भन्नुहोस्, "यस (कुरान) मा विश्वास गर या नगर (अल्लाहको लागि पनि उस्तै हो)।" वास्तवमा, जसलाई पहिले नै ज्ञान दिइएको छ, जब उनीहरूलाई (कुरान) पढिन्छ, तिनीहरू आफ्नो अनुहार निहुराउँछन् र सज्दा गर्छन्।"
وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩
wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).
अनि तिनीहरूले रुँदै आफ्नो अनुहार निहुराए र तिनीहरू अझ गम्भीर भए।
وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا
wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).
र ती मानिसहरू जसलाई आफ्ना पालनकर्ताका आयतहरूद्वारा सचेत गराइँदा पनि तिनीहरू बहिरा र अन्धा जस्तो व्यवहार गर्दैनन्,
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
हाम्रा आयतहरूमा विश्वास गर्नेहरू त ती हुन् जसलाई जब तिनीहरू (हाम्रा आयतहरू) सम्झाइन्छ, तब तिनीहरू सज्दा गर्छन्, आफ्नो महिमा गाउँछन् र आफ्नो पालनकर्ताको प्रशंसा गर्छन् र घमण्ड गर्दैनन्।
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
अल्लाहले उत्तम शब्दहरू (अर्थात्) एउटै कुरान (यसका पदहरू) बारम्बार अवतरित गर्नुभएको छ, जसले गर्दा आफ्ना प्रभुसँग डराउनेहरूको छाला काँप्छ, अनि अल्लाहलाई सम्झँदा तिनीहरूको छाला र हृदय शान्त हुन्छ। त्यो अल्लाहको मार्गदर्शन हो, त्यस पुस्तकद्वारा उहाँले जसलाई चाहनुहुन्छ मार्गदर्शन गर्नुहुन्छ। र जसलाई अल्लाहले पथभ्रष्ट पार्नुहुन्छ, उसलाई कसैले मार्गदर्शन गर्न सक्दैन।
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
र (स्मरण गर) जब हामीले तिमीसमक्ष जिन्नहरूको एउटा समूह प्रस्तुत गरेका थियौं जो कुरआनको पठन (पठन) सुनिरहेका थिए, अनि जब तिनीहरू (पठनमा) उपस्थित भए तब तिनीहरूले भने, “चुप लाग (सुन्नु)।” अनि जब त्यो पढिसकियो तब तिनीहरू आफ्ना समुदायतिर चेतावनी दिन फर्के।
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
के आस्थावानहरूका लागि त्यो समय आएको छैन कि तिनीहरूले अल्लाहलाई गम्भीरतापूर्वक सम्झून् र (तिनीहरूमाथि) अवतरित सत्यको पालन गरून् र तिनीहरू ती मानिसहरू जस्तो (व्यवहार) नगरून् जसलाई त्यसभन्दा पहिले किताब दिइएको थियो, त्यसपछि तिनीहरू लामो समयसम्म गुज्रिरहे, यहाँसम्म कि तिनीहरूका हृदय कठोर भए र तिनीहरूमध्ये धेरै जना दुष्ट भए।
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
यदि हामीले यो कुरआनलाई कुनै पहाडमाथि पठायौं भने, तिमीले त्यो अल्लाहको डरले झुकेको र विभाजित भएको देख्नेछौ। र हामीले यी दृष्टान्तहरू मानिसहरूका लागि बनायौं ताकि तिनीहरूले सोच्न सकून्।
فَاِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْۙ
fa iżā faragta fanṣab.
त्यसैले जब तपाईं (केही कुराबाट) समाप्त गर्नुहुन्छ, कडा परिश्रम गरिरहनुहोस् (अन्य कुराहरूमा),