ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ
Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).
Ин китоб (Қуръон) дар он шакке надорад; роҳнамо барои парҳезгорон
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).
Касоне, ки ба онҳо Китоб додаем, онро чунон ки бояд мехонанд, онҳо ба он имон меоваранд ва ҳар кӣ ба он кофир шавад, зиёнкоронанд.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
Ва ин китобест, ки мо онро нозил кардаем, пур аз баракат аст. Аз он пайравӣ кунед ва парҳезгор бошед, то бар шумо раҳмат оварад.
قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Бигӯ (Муҳаммад): «Ба фазлу раҳмати Худо, бояд шодмон шаванд, ин аз он чӣ ҷамъ мекунанд, беҳтар аст».
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
Оё (кофирон) яксонанд, бо касоне, ки аз ҷониби Парвардигорашон далелҳои равшан (Қуръон) доранд ва аз ҷониби Ӯ шоҳидон пайравӣ мекунанд ва пеш аз ин китоби Мусо ҳамчун роҳнамо ва раҳмат дода шудааст? Онҳо ба он (Қуръон) имон меоранд. Ҳар кас аз гурӯҳҳои (Қурайш) онро (Қуръон) инкор кунад, пас ҷаҳаннам ҷойест, ки барои ӯ ваъда дода шудааст, пас дар Қуръон шак накунед. Албатта, Қуръон аз ҷониби Парвардигоратон аст, вале аксари мардум имон намеоранд.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Алиф Лом Ро. (Ин) Китобест, ки бар ту (эй Муҳаммад) нозил кардем, то мардумро бо иҷозати Худо аз торикӣ ба рӯшноии равшан берун оварӣ, (яъне) ба сӯи роҳи Худои Қодири Мутаол ва Сутудашаванда.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
Ва (ёд кун) рӯзеро, ки аз ҳар уммате шоҳидеро аз худашон бар онҳо барангехтем ва туро (эй Муҳаммад), шоҳид бар онҳо овардем ва китоб (Қуръон)-ро барои баёни ҳама чиз, роҳнамоӣ ва раҳмат ва башорат барои мусалмонон, бар ту нозил кардем.
هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ
hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).
ҳидоят ва башорат барои мӯъминон,
وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ
wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).
Ва дар ҳақиқат, (Қуръон) барои касоне, ки имон меоваранд, ҳидоят ва раҳмат аст.
هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ
hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).
барои ҳидоят ва раҳмате барои некӯкорон,
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
Аллоҳ беҳтарин калимаҳоро (яъне ҳамон Қуръонро) борҳо ва борҳо нозил кардааст, ки аз он пӯсти касоне, ки аз Парвардигорашон метарсанд, меларзад, сипас пӯст ва дилҳояшон ҳангоми ёд кардани Аллоҳ ором мегирад. Ин ҳидояти Аллоҳ аст, ки Ӯ ҳар касро, ки хоҳад, бо он китоб ҳидоят мекунад. Ва ҳар касро, ки Аллоҳ гумроҳ кунад, ҳеҷ кас наметавонад ӯро ҳидоят кунад.
وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ
wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).
Ва то ҳадди имкон аз он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, пайравӣ кун, пеш аз он ки азоб ногаҳон ба ту биёяд, дар ҳоле ки ту аз он огоҳ нестӣ.
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Ва ҳамчунин рӯҳи Қуръонро ба фармони Худ ба ту ваҳй кардем. Ту пеш аз ин намедонистӣ, ки китоб чист ва имон чист, вале Мо Қуръонро нуре сохтем ва ба он ҳар киро аз бандагони худ мехостем, ҳидоят кардем. Ва ба ростӣ, ту (мардумро) ба роҳи рост ҳидоят мекунӣ.
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Пас, ба он чи бар ту ваҳй шудааст, чанг зан, ки ту бар роҳи рост ҳастӣ.
هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ
hāżā baṣā'iru lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yūqinūn(a).
(Қуръон) роҳнамо барои мардум, ҳидоят ва раҳмат барои мӯъминон аст.
قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ
qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).
Гуфтанд: «Эй қавми мо, ба дурустӣ, мо китоберо шунидем, ки баъд аз Мӯсо нозил шуда буд, тасдиқкунандаи китобҳои пешин буд ва ба сӯи ҳақ ва роҳи рост роҳнамоӣ мекард.
لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ
liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).
(яъне) барои ҳар касе аз шумо, ки хоҳад роҳи ростро пайгирӣ кунад.