يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ግዢና ሽያጭ የሌለበት፣ ጓደኝነት የሌለበት፣ ምልጃ የሌለበት ቀን ከመምጣቱ በፊት ከሰጠናችሁ ሲሳይ የተወሰነውን ለግሱ። እነዚያ የካዱት በዳዮቹ ናቸው።
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ገንዘቡን በአላህ መንገድ የሚለግስ ሰው ምሳሌ ሰባት ግንዶችን እንደሚያበቅል ዘር ነው፤ በእያንዳንዱ ግንድ ላይ መቶ ዘሮች አሉ። አላህ ለሚሻው ሰው ያባዛዋል፤ አላህም ሁሉን አዋቂ ነው።
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(እንዲሁም) ታጋሽ ሰው፣ ጻድቅ ሰው፣ ታዛዥ ሰው፣ ሀብቱን የሚሰጥ ሰው እና ጎህ ሳይቀድ ይቅርታ የሚጠይቅ ሰው።
لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).
የምትወደውን ሀብት እስክታወጣ ድረስ በጎነትን አታገኝም። ከዚህ ሁሉ የምታወጣውንም ሁሉ አላህ ሁሉን አዋቂ ነው።
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
እነዚያም አላህ ከችሮታው በሰጣቸው ነገር የሚሰግዱ (ስስት) ለእነሱ መጥፎ ቢሆንም (ስስት) ለእነሱ መልካም እንደሆነ በፍጹም አያስቡ። የሚያስቡት (ሀብት) በትንሳኤ ቀን (በአንገታቸው ላይ) ይሰቀላል። በሰማያትና በምድር ያለው (ውርስ) የአላህ ነው። አላህ በምትሠሩት ነገር ጠንቃቃ ነው።
قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ
qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).
(ሙሐመድ) ላመኑት ባሮቼ፡- «በዚያ ቀን ከመምጣቱ በፊት፣ መግዛትና መሸጥና ጓደኝነት በማይኖርበት ቀን በፊት፣ ሶላትን ይስገዱ፣ ከምንሰጠውም ሲሳይ በድብቅ ወይም በግልጽ ይለግሱ» በላቸው።
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
እጆችህንም በአንገትህ ላይ አታሰር፤ ከልክ በላይ አትዘርጋቸው (በጣም ለጋስ)፤ አለበለዚያ አሳፋሪና ተጸጸት ትሆናለህ።
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
(የረህመቱን አምላክ ባሮችን ጨምሮ) እነዚያ (ሀብት) ሲለግሱ (በሚያባክኑት) የማያባክኑት፣ የማይንሰፉም ሁለቱም ምክንያታዊ የሆኑ ናቸው።
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(ማለትም) ሀብትና ልጆች በማይጠቅሙበት ቀን፣
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
ሆዳቸው ከአልጋቸው በጣም የራቀ ነው፤ ጌታቸውን በፍርሃትና በተስፋ ይጸልያሉ፤ ከሰጠናቸውም ሲሳይ የተወሰነውን ያወጣሉ።
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
እነዚያ የአላህን መጽሐፍ (ቁርኣንን) ዘወትር የሚያነቡ፣ ሶላትንም የሚሰግዱ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ በድብቅም ሆነ በግልጽ የሚለግሱ፣ የማይከስር ንግድን ተስፋ ያደርጋሉ።
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
«አላህ ከሰጣችሁ ሲሳይ ለግሱ» በተባሉ ጊዜ እነዚያ የካዱት ለእነዚያ ላመኑት «አላህ ቢሻ ኖሮ የሚያበላቸውን ብናበላቸው ተገቢ ነውን? እናንተ በእርግጥ በግልጽ ስህተት ውስጥ ናችሁ» ይላሉ።
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
ለእነዚያም የአላህን ጥሪ የሚቀበሉና ሶላትን የሚሰግዱ፣ ጉዳዮቻቸው በመካከላቸው በመመካከር የሚወሰኑ ሲሆኑ፣ ከሰጠናቸውም ሲሳይ የተወሰነውን የሚለግሱ፣
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
በንብረታቸውም ውስጥ ለሚለምኑት ድሆችና ለማይለምኑት ድሆች መብት አለ።
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
በአላህና በመልክተኛው እመኑ፤ (በአላህ መንገድ) እርሱ (በአላህ መንገድ) ስልጣን ከሰጣችሁ ሀብት ለግሱ። እነዚያም ከእናንተ ውስጥ ያመኑትና (በአላህ መንገድ ላይ ገንዘባቸውን የሚለግሱ) ታላቅ ምንዳ ያገኛሉ።
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
የሰማያትና የምድር ውርስ ሁሉ የአላህ ሲሆን ገንዘቦቻችሁን በአላህ መንገድ ለምን አትለግሱም? ከመካከላችሁ (በአላህ መንገድ) የሚለግሱትና ከመካ በፊት (ከመካ) ከሚጋደሉት ጋር እኩል አይደለም። ከእነዚያ (ከሀብታቸው) በኋላ ከሚለግሱትና ከሚጋደሉት እነሱ በደረጃ የላቁ ናቸው። አላህም ለእያንዳንዳቸው የተሻለ (ምንዳ) ቃል ገብቶላቸዋል። አላህም በምትሠሩት ነገር ሁሉ ውስጥ ዐዋቂ ነው።
مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗ وَلَهٗٓ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fa yuḍā‘ifahū lahū wa lahū ajrun karīm(un).
ለአላህ መልካም ብድር ያበደረ ሰው አላህ ለእርሱ እጥፍ ይመልስለታል፤ ለእርሱም የከበረ ምንዳ ያገኛል።
اِنَّ الْمُصَّدِّقِيْنَ وَالْمُصَّدِّقٰتِ وَاَقْرَضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
innal-muṣṣaddiqīna wal-muṣṣaddiqāti wa aqraḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘afu lahum wa lahum ajrun karīm(un).
እነዚያም ወንዶችም ሆኑ ሴቶች ምጽዋትን የሚሰጡ፣ ለአላህም መልካም ብድርን የሚያበድሩ፣ ለእነሱ ይባዛሉ፤ ለእነርሱም የከበረ ምንዳ አላቸው።
وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ሞት ከመካከላችሁ ከመምጣቱ በፊት ከሰጠናችሁ ነገር የተወሰነውን ለግሱ። ከዚያም (በጸጸት) «ጌታዬ ሆይ! (ሞቴን) ጥቂት ጊዜ ለማዘግየት ብትፈቅድ ኖሮ ምጽዋትን መስጠት እችል ነበር፤ ከጥንቁቆቹም መካከል እሆናለሁ» አለ።
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
አላህን እንደ ችሎታህ ፍራ፤ ስማና ታዘዙ፤ ለራስህም መልካም ሀብትን አኑር። ከስስትም የሚጠብቅ ሁሉ እነዚያ እድለኞች ናቸው።
اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ
in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).
ለአላህ መልካም ብድር ብታበድሩ (አላህ) በእርግጥ ይከፍላችኋል፤ ይምራልም። አላህም እጅግ በጣም ርኅሩኅና አዛኝ ነው።
۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
ጌታህ በእርግጥም አንተ (ሙሐመድ) ከሌሊቱ ሁለት ሶስተኛ በታች፣ ወይም የሌሊቱ ግማሽ ወይም አንድ ሶስተኛ፣ እና (እንዲሁም) ከአንተ ጋር ካሉት ሰዎች መካከል (እንዲሁም) የምትቆም መሆኑን ያውቃል። አላህ የሌሊቱንና የቀንን መጠን ይወስናል። አላህ የዚያን ጊዜ ገደብ መወሰን እንደማትችል ያውቃል፣ ስለዚህ እፎይታ ሰጥቶሃል፣ ስለዚህ ከቁርኣን የቀለለውን አንብብ፣ ከእናንተ መካከል የታመሙ ሰዎች እንደሚኖሩ ያውቃል፣ ሌሎችም ከአላህ ችሮታ ለመፈለግ በምድር ላይ የሚሄዱ፣ ሌሎችም በአላህ መንገድ የሚታገሉ እንደሚኖሩ ያውቃል። ስለዚህ ከቁርኣን (ለአንተ) ቀላል የሆነውን አንብብ፣ ሶላትንም ፈጽም፣ ዘካንም ስጡ፣ ለአላህም መልካም ብድር ስጡ። ለራስህ የምታደርገውን መልካም ነገር ሁሉ፣ ከአላህ ዘንድ ምርጡን ምንዳና ታላቅ ምንዳ እንደሚያገኙ በእርግጥ ያውቃሉ። አላህንም ምሕረትን ጠይቅ፣ አላህ መሐሪና አዛኝ ነው።
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
ድሆችንም መመገብን አያበረታታም።