الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
هغه کسان چې د الله تعالی عهد له ټینګولو وروسته ماتوي، او هغه څه پرې کوي چې الله تعالی یې د پیوستون امر کړی دی، او په ځمکه کې فساد خپروي، همدغه کسان زیانکاران دي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
په حقیقت کې هغه کسان چې د الله تعالی عهد او خپلې لوړې په لږ قیمت پلوري، په آخرت کې به هیڅ برخه ونلري، الله تعالی به ورسره خبرې ونه کړي، نه به د قیامت په ورځ ورته وګوري او نه به یې پاک کړي، د دوی لپاره دردناک عذاب دی.
فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
نو څوک چې له دې وروسته مخ واړوي، نو هغوی فاسقان دي.
وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).
او څنګه به یې بیرته واخلئ، په داسې حال کې چې تاسو یو بل سره نږدې شوي یاست (د میړه او ښځې په توګه)، او دوی (ستاسو میرمنو) له تاسو څخه یو قوي تړون (د واده اړیکه) اخیستی دی؟
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
نو (موږ هغوی ته سزا ورکړه) ځکه چې دوی عهد مات کړ، ځکه چې دوی د الله په ایتونو کافران شول، او ځکه چې دوی پیغمبران په ناحقه ووژل او ځکه چې دوی وویل: "زموږ زړونه مهر شوي دي." په حقیقت کې الله د دوی د کفر له امله د دوی زړونه مهر کړي دي، له همدې امله یوازې لږ شمیر یې ایمان راوړي.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(خو) ځکه چې دوی خپله ژمنه مات کړه، موږ پر دوی لعنت وکړ او زړونه مو سخت کړل. دوی خوښوي چې د (الله) کلمه له خپل ځای څخه بدله کړي، او دوی (په قصدي ډول) ځینې هغه پیغامونه هیروي چې دوی ته یې خبرداری ورکړل شوی و. ته به تل له دوی څخه خیانت ووینې مګر د دوی له یوې کوچنۍ ډلې څخه (چې خیانت نه کوي)، نو دوی ته بښنه وکړه او دوی یوازې پریږده. په حقیقت کې، الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.
وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ
wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).
او موږ د دوی ډیری یې خپلې ژمنې پوره نه کوو. پرځای یې، هغه څه چې موږ وموندل دا وو چې ډیری یې په ریښتیا سره بدکار خلک وو.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ
falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).
خو کله چې موږ له هغوی څخه عذاب لرې کړ تر هغه وخته پورې چې دوی باید پوره کړي وای، نو دوی خپله ژمنه ماته کړه.
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
بیا له دوی وروسته داسې نسل راغی چې تورات یې په میراث کې واخیست او د دې دنیا حق یې واخیست. بیا یې وویل: "موږ به بخښل کیږو." او که د دې دنیا په څیر ورته راشي، نو دوی به یې هم واخلي. ایا دوی په کتاب (تورات) کې په دې ژمنه تړلي نه وو چې دوی به د الله په اړه له حق پرته بل څه ونه وايي، سره له دې چې دوی هغه څه زده کړي وو چې په هغه کې دي؟ د آخرت کور د هغو کسانو لپاره غوره دی چې له الله څخه ویره لري. ایا تاسو نه پوهیږئ؟
الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ
allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې ستاسو سره په یوه تړون تړلي دي، خو هر ځل چې ژمنه کوي، نو خپله ژمنه ماتوي او له (الله) نه وېرېږي.
وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ
wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).
او که دوی د تړون وروسته خپل قسم مات کړي، او ستاسو دین ته سپکاوی وکړي، نو د هغو کافر مشرانو سره وجنګیږئ. په حقیقت کې، دوی هغه خلک دي چې خپلې ژمنې نشي پوره کولی، هیله ده چې دوی به ودریږي.
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
ولې تاسو د هغو کسانو سره نه جنګېږئ چې خپل قسم یې مات کړ او د رسول او هغو کسانو د ایستلو پلان یې درلود چې لومړی یې له تاسو سره جګړه کړې وه؟ ایا تاسو له دوی څخه ویرېږئ، پداسې حال کې چې تاسو د الله څخه ډیر حق لرئ چې ویره ولرئ، که تاسو مؤمنان یاست؟
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
نو الله تعالی د دوی په زړونو کې نفاق واچاوه تر هغې ورځې پورې چې دوی له هغه سره مخامخ شي، ځکه چې دوی هغه ژمنه مات کړه چې له هغه سره یې کړې وه او ځکه چې دوی دروغ ویل.
وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
او هغه کسان چې د الله تعالی عهد له ټینګولو وروسته ماتوي، او هغه څه پرې کوي چې الله تعالی یې د تړلو امر کړی دی او په ځمکه کې فساد کوي، د دوی لپاره لعنت او بد استوګنځی (دوزخ) دی.
وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ
wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).
او کله چې له الله سره ژمنه کوئ نو وفا وکړئ او قسم مه ماتوئ وروسته له هغه چې ژمنه مو کړې وي، په داسې حال کې چې الله مو په خپل (قسم) شاهد ګرځولی وي، بېشکه الله په هغه څه پوهیږي چې تاسو یې کوئ.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ
wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
او د هغې ښځې په څېر مه کېږئ چې خپل کلک اوبدل شوی تار خلاصوي، ترڅو بیا خپور شي. تاسو خپل قسم (تړون) په خپلو منځونو کې د دوکې وسیله ګرځوئ، ځکه چې یوه ډله داسې ده چې د بلې ډلې په پرتله ډېره ده. الله یوازې تاسو په دې سره ازمويي، او یقینا د قیامت په ورځ به هغه څه تاسو ته بیان کړي چې تاسو مخکې شخړه کوله.
وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
او خپل قسمونه په خپلو منځونو کې د دوکې وسیله مه جوړوئ، چې ستاسو پښې له ټینګښت وروسته وښویېږي، او تاسو به (په نړۍ کې) له بدۍ سره مخ شئ ځکه چې تاسو (خلک) د الله له لارې څخه منع کوئ، او تاسو به لوی عذاب سره مخ شئ.
وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
او له الله سره کړې ژمنه په ارزانه بیه مه پلورئ، ځکه چې هغه څه چې له الله سره دي ستاسو لپاره غوره دي که تاسو پوهیږئ.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ
falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).
نو کله چې موږ له دوی څخه عذاب لرې کړ، نو دوی سمدلاسه خپله ژمنه ماته کړه.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
هغه کسان چې له تا سره بیعت کوي (محمد صلی الله علیه وسلم)، په حقیقت کې یوازې له الله سره بیعت کوي. د الله لاس د دوی په لاسونو دی، نو څوک چې ژمنه ماتوي، نو په حقیقت کې هغه خپله ژمنه ماتوي؛ او څوک چې له الله سره خپله ژمنه پوره کړي، هغه به هغه ته لوی اجر ورکړي.