اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

A ka ɖó ayi Izlayɛli-ví lɛ sín gǎn lɛ wu ɖò kú Mɔyizi tɔn gudo, hwenu e ye ɖɔ nú gbeyiɖɔ yetɔn ɖɔ: “Sɔ́ axɔsu ɖokpo nú mǐ, mǐ na fun ahwan ɖò Allah sín ali jí dandan é à cé.” Gbeyíɖɔ yětɔn yí gbe ɖɔ: "É sixú nyí ɖɔ nú é nyí dandan nú we ɖɔ a ni fun ahwan ɔ́, hwi lɔ ná fun ahwan ǎ wɛ à?" Ye yí gbe ɖɔ: “Etɛwu mǐ ma ka na fun ahwan ɖò Allah sín ali jí ǎ, hwenu e è nya mǐ sín to mǐtɔn lɛ mɛ, bo (klán mǐ ɖó vo nú) vǐ mǐtɔn lɛ é?” Lo ɔ́, hwenu e è sɔ́ ahwan dó yě jí ɔ́, yě lɛ́ kɔ, yě mɛ kpɛɖé jɛ́n wɛ. Mawu ka tunwun nǔnyanyawatɔ́ lɛ́ɛ bǐ.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Mi ma nɔ ɖó ayi mɛ e è nɔ ɖɔ nú ye ɖɔ "Mi hɛn alɔ mitɔn lɛ (ɖò ahwanfunfun mɛ), mi xo ɖɛ bo sú zakat lɛ é jí à cé!" Hwenu e é byɔ ɖɔ ye ni fun ahwan é ɔ, ajijimɛ ɔ, ye mɛ ɖé lɛ (yɛmɛnúwatɔ́ lɛ) ɖi xɛsi nú gbɛtɔ́ (kɛntɔ́ lɛ), lee ye nɔ ɖi xɛsi nú Allah gbɔn é, bo tlɛ nɔ ɖi xɛsi hú mɔ̌ (hu mɔ̌). Yě ɖɔ: "Aklúnɔ mǐtɔn, étɛ́wú a ka zɔ́n mǐ ɖɔ mǐ ní fun ahwan? Étɛ́wú a ma ka sɔ́ (acɛ e mǐ ɖó ná fun ahwan é) ɖó nukɔn nú hwenu ɖé ǎ?" Ðɔ ɖɔ: "Viɖuɖu kpɛɖe wɛ ɖo gbɛ elɔ mɛ bɔ gbɛmɛ gudo tɔn ɔ nyɔ nu mɛ e nɔ sɛn Mawu lɛ (ajɔ e è nɔ mɔ ɖo ahwanfunfun mɛ lɛ) bɔ mi na mɔ nu nyanya kpɛɖe ǎ."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

Ye ɖɔ: "O Musa! Nugbo ɔ, to enɛ ɔ mɛ ɔ, gbɛtɔ hlɔnhlɔnnɔ ɖaxo ɖaxo ɖe lɛ ɖe, mi na byɔ mɛ kaka jɛ hwenu e ye na gosin finɛ e ǎ. Nu ye gosin finɛ ɔ, mi na byɔ mɛ dandan."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

Ye ɖɔ: "O Musa! Mi na byɔ mɛ gbeɖe ǎ, kaka jɛ hwenu e ye kpo ɖo mɛ ɔ, mi yi kpodo Aklunɔ mitɔn kpo, bo fun ahwan mi mɛ we lɛ. Mi nu mi na nɔ (te) fi kpowun."

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

Nǔɖitɔ́ lɛ́ɛ mi! Nú a mɔ nǔmaɖitɔ́ e jló ná tɔ́n ahwan we lɛ́ɛ ɔ́, hǔn ma lɛ́ kɔ nú yě ó (lɛkɔ yi gudo).

وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا

wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).

Bɔ (flin) hwenu e gbɛta yetɔn ɖokpo ɖɔ: "O Yasrib (Medina) mɛ lɛ! Fí ɖebu ɖe nu mi ǎ, mi lɛkɔ." Bɔ mɛɖe lɛ ɖo ye mɛ bo byɔ gbe gbeyiɖɔ ɔ (bo na lɛkɔ yi xwegbe) bo ɖɔ: "Nugbo ɔ, xwe mitɔn lɛ ɖo hunhun (nucɔ́tɔ ɖebu ɖo finɛ ǎ)." Xwé lɛ na bo ma ɖò hunhun wɛ ǎ ɔ, ye jló na kánwezun kpowun.

اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

yě nɔ́ gbɛ́ wǎn nú we. Nú xɛsi (awěxomɛ) wá ɔ, a nɔ mɔ bɔ ye nɔ kpɔ́n we kpo nukún e è sɔ́ jǐ lɛ é kpo mɛ e ɖò xɛsi ɖi wɛ ɖó ye ɖò kúkú wɛ lɛ é ɖɔhun, bɔ enyi xɛsi ɔ ko bú ɔ, ye nɔ dó nu we kpo ɖɛ syɛnsyɛn lɛ kpo, bɔ ye nɔ lɛ́ xò nǔ kpɔ́n dó nǔ ɖagbe wiwa wu. Mɛ e ma ɖi nǔ ǎ lɛ́ɛ ɔ́, Mawu nɔ súnsún nǔ e yě wa lɛ́ɛ. Bɔ énɛ́ ɔ́ bɔkun nú Allah.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُوْرَةٌ ۚفَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَّذُكِرَ فِيْهَا الْقِتَالُ ۙرَاَيْتَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يَّنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۗ فَاَوْلٰى لَهُمْۚ

wa yaqūlul-ażīna āmanū lau lā nuzzilat sūrah(tun), fa iżā unzilat sūratum muḥkamatuw wa żukira fīhal-itāl(u), ra'aital-ażīna fī qulūbihim maraḍuy yanẓurūna ilaika naẓaral-magsyiyyi ‘alaihi minal-maut(i), fa'aulā lahum.

Bɔ mɛ e ɖi nǔ lɛ é nɔ ɖɔ: “Etɛwu è ma ka ɖè surah ɖé (ɖò jihad sín sɛ́n ɔ jí) tɔ́n ǎ?” Enɛ wu ɔ, enyi è sɛ́ surah ɖé dó bɔ tinmɛ tɔn ɖò wɛn bɔ ahwan (sɛ́n) ɖ’emɛ ɔ, a na mɔ ɖɔ mɛ e ayi yetɔn mɛ azɔn lɛ é na kpɔ́n we mɛ e xò zlɛ é sín nukún ɖɔhun ɖó xɛsi e ye ɖi ɖɔ emi na kú wutu é ɖɔhun. Amɔ̌, é sɔgbe xá ye hugǎn.