اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ
alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
के तिमीले मूसाको मृत्युपछि इस्राएलका सन्तानहरूका अगुवाहरूलाई देखेनौ, जब उनीहरूले आफ्ना एक अगमवक्तालाई भने, “हाम्रो लागि एक राजा नियुक्त गर, र हामी अल्लाहको मार्गमा युद्ध गर्नेछौं।” उनीहरूका नबीले भने, “सायद यदि तिमीहरूमाथि युद्ध अनिवार्य गरिएको छ भने पनि तिमीहरूले युद्ध गर्नेछैनौ?” उनीहरूले भने, “हामीले अल्लाहको मार्गमा किन युद्ध नगर्ने, जबकि हामीलाई हाम्रा घरहरूबाट निकालिएको छ र हाम्रा सन्तानहरूबाट अलग गरिएको छ?” तर जब उनीहरूमाथि युद्ध अनिवार्य गरियो, तिनीहरूमध्ये केही बाहेक सबै विमुख भए। र अल्लाह अत्याचारीहरूलाई जान्दछ।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
के तिमीहरू ती मानिसहरूलाई ध्यान दिँदैनौ जसलाई भनिएको छ, "आफ्ना हातहरू (लडाईंबाट) रोक, नमाज पढ र जकात दे!" जब तिनीहरूलाई युद्ध गर्न बाध्य पारियो, अचानक तिनीहरूमध्ये केही (कपटीहरू) मानिसहरू (शत्रुहरू) सँग डराए, जति तिनीहरू अल्लाहसँग डराउँथे, त्योभन्दा पनि बढी (त्योभन्दा) डराए। तिनीहरूले भने, "हाम्रो प्रभु, तपाईंले हामीलाई युद्ध गर्न किन बाध्य पार्नुभयो? तपाईंले हामीलाई केही समयको लागि किन ढिलाइ गर्नुभएन?" भन, "यस संसारमा थोरै सुखहरू छन् र परलोक धर्मीहरूको लागि राम्रो छ (लडाईंको लागि पुरस्कार पाउँदै) र तिमीहरूमाथि अलिकति पनि अन्याय गरिनेछैन।"
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ
qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).
तिनीहरूले भने, "हे मूसा! साँच्चै, त्यस भूमिमा धेरै बलिया र क्रूर मानिसहरू छन्, हामी त्यहाँ प्रवेश गर्ने छैनौं जबसम्म तिनीहरू त्यहाँबाट निस्कँदैनन्। यदि तिनीहरू त्यहाँबाट निस्किए भने, हामी अवश्य प्रवेश गर्नेछौं।"
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
तिनीहरूले भने, "हे मूसा! जबसम्म तिनीहरू त्यहाँ छन् हामी कहिल्यै त्यहाँ प्रवेश गर्ने छैनौं, त्यसैले आफ्नो प्रभुसँग जानुहोस् र तिमीहरू दुवैसँग लड्नुहोस्। हामीलाई यहाँ बस्न दिनुहोस् (प्रतीक्षा गर्नुहोस्)।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).
हे आस्थावानहरू! यदि तिमीहरूले आक्रमण गर्न चाहने अविश्वासीहरूलाई भेट्यौ भने, तिनीहरूलाई पछाडि नफर्काऊ।
وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا
wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).
अनि (याद गर्नुहोस्) जब तिनीहरूमध्ये एक समूहले भन्यो, "हे यासरिब (मदीना) का मानिसहरू! तिमीहरूको लागि कुनै ठाउँ छैन, त्यसैले फर्केर जाऊ।" अनि तिनीहरूमध्ये केहीले पैगम्बरसँग (घर फर्कन) अनुमति मागे, "वास्तवमा, हाम्रा घरहरू खुला छन् (त्यहाँ कुनै पहरेदार छैनन्)।" घरहरू खुला नभए पनि, तिनीहरू भाग्न चाहन्थे।
اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
तिनीहरू तिमीप्रति कन्जुस्याइँ गर्छन्। जब डर (खतरा) आउँछ, तिमीले तिनीहरूलाई तिमीतिर आँखा उचालेर हेरिरहेको देख्छौ, जस्तै ती मानिसहरू जो मर्ने आसमा बेहोस भइरहेका छन्, र जब डर हराउँछ, तिनीहरूले तीखा जिब्रोले तिमीलाई गाली गर्छन्, जबकि तिनीहरू राम्रो काममा कन्जुस्याइँ गर्छन्। जसले विश्वास गर्दैनन्, अल्लाहले तिनीहरूका कर्महरू रद्द गरिदिन्छन्। र यो अल्लाहको लागि सजिलो छ।
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُوْرَةٌ ۚفَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَّذُكِرَ فِيْهَا الْقِتَالُ ۙرَاَيْتَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يَّنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۗ فَاَوْلٰى لَهُمْۚ
wa yaqūlul-ażīna āmanū lau lā nuzzilat sūrah(tun), fa iżā unzilat sūratum muḥkamatuw wa żukira fīhal-itāl(u), ra'aital-ażīna fī qulūbihim maraḍuy yanẓurūna ilaika naẓaral-magsyiyyi ‘alaihi minal-maut(i), fa'aulā lahum.
अनि आस्थावानहरू भन्छन्, "जिहादको आदेश सम्बन्धी कुनै सुरा किन अवतरित गरिएन?" त्यसैले, यदि कुनै सुरा अवतरण गरियो जसको स्पष्ट अर्थ छ र त्यसमा युद्धको (आदेश) छ भने, तपाईंले देख्नुहुनेछ कि जसका हृदयहरूमा रोग छ तिनीहरूले तपाईंलाई मृत्युको डरले बेहोस भएको व्यक्तिको नजर जस्तै हेर्नेछन्। तर यो तिनीहरूको लागि बढी उपयुक्त छ।