فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ
fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).
ስለዚህ አስታውሱኝ፤ አስታውሳችኋለሁ። አመስግኑኝ፤ በእኔም አትካዱ።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከሰጠናችሁ መልካም ሲሳይ ብሉ። አላህንም እርሱን ብቻ የምትገዙ ከሆነ አመስግኑ።
فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ
fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
(አደጋ) ከፈራህ (አደጋ) በእግርህ ወይም በፈረስ ላይ ሳሉ ስገድ። ከዚያም፣ ደህንነትህ ሲረጋገጥ፣ የማታውቀውን እንዳስተማረህ አላህን (ጸሎትን) አስታውስ።
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
መርየም ሆይ! ጌታሽን ተገዙ፤ ከሰገዱትም ጋር ስገዱ፤ አጎንብሱም።
وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).
አላህም በበድር ጦርነት በእርግጥ ረድቶሃል፤ ምንም እንኳን ደካማ ብትሆኑም። ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ ለእርሱም አመስጋኞች ትሆኑ ዘንድ።
وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ
wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).
መሐመድም መልክተኛ ብቻ ነበር፤ ከዚህ በፊት ብዙ ሐዋርያት አልፈዋል። ቢሞት ወይም ቢገደል (ከሃዲ) ትመለሳላችሁን? ወደኋላ የሚመለስ ሁሉ አላህን በምንም አይጎዳውም። አላህ አመስጋኞችን ይከፍላል።
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ
wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).
ሕያው የሆነ ሁሉ በአላህ ፈቃድ ካልሆነ በስተቀር አይሞትም፤ የተወሰነ ጊዜ ነው። የዚህን ዓለም ምንዳ የሚፈልግ ሰው በእርግጥ ምንዳውን እንሰጠዋለን፤ የኋለኛውንም ምንዳ የሚፈልግ ሰው እኛም ለእርሱ (ከሞት በኋላ) ምንዳ እንሰጠዋለን፤ አመስጋኞችንም እንመነዳለን።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ለመስገድ ስትፈልጉ ፊትዎንና እጆቻችሁን እስከ ክርኖችዎ ድረስ ይታጠቡ፣ ጭንቅላታችሁንም ይጥረጉ፣ እግሮቻችሁንም እስከ ቁርጭምጭሚቶች (ውዱሁ) ድረስ ይታጠቡ። ጁኑብ ከሆናችሁ ገላችሁን ጠቡ። ታመማችሁ ወይም በጉዞ ላይ ከሆናችሁ፣ ከመጸዳጃ ቤት ስትመለሱ ወይም ሴትን ብትነኩ፣ ውሃ ካላገኛችሁ፣ በንፁህ አቧራ ተያሙምን አድርጉ፤ ፊትዎንና እጆቻችሁን በእሱ (አቧራ) ይጥረጉ። አላህ ነገሮችን አስቸጋሪ ሊያደርግባችሁ አይፈልግም፤ ነገር ግን ሊያጠራችሁና በረከቶቹን በእናንተ ላይ ሊሞላላችሁ ይፈልጋል፣ ስለዚህም አመስጋኞች ትሆኑ ዘንድ።
لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).
አላህ ባለማወቅ ስእለት (በመሐላ) አይቀጣችሁም፤ ነገር ግን በዓላማ መሐላዎቻችሁ ምክንያት ይቀጣችኋል፤ ስለዚህ ካፋራት (መሐላ በማፍረስ ቅጣት) አስር ምስኪኖችን መመገብ ነው፤ እነሱም ለቤተሰብዎ ከሚሰጡት ምግብ፣ ልብስ መስጠት ወይም አገልጋይን ነፃ ማውጣት ናቸው። ይህን ማድረግ የማይችል ሰው (እንደ አለመታደል ሆኖ) ሶስት ቀናትን መጾም። ስትምሉ የመሐላዎቻችሁ ባህሪ ይህ ነው። መሐላችሁንም ጠብቁ። አላህም እንዲሁ እናንተ አመስጋኞች እንድትሆኑ ሕጎቹን ያብራራላችኋል።
وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ
wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).
ምድሪቱም መልካም ናት፤ በአላህ ፈቃድ ተክሉ በብዛት ይበቅላል፤ ደካማ አፈርም የሚበቅለው ሰብል ይደርቃል። እንደዚሁም ለሚያመሰግኑ ሰዎች (የታላቅነታችንን ምልክቶች) ደጋግመን እናብራራለን።
قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).
(አላህም) «ሙሳ ሆይ! እኔ ከሌሎች ሰዎች (በጊዜህ) መልክቴንና ቃሌን የምትሸከም አንተን መረጥኩህ። የሰጠሁህንም አጥብቀህ ያዝ፤ ከአመስጋኞቹም ሁን» አለው።
۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
እርሱ ከአንዲት ነፍስ (አዳም) የፈጠረህ ነው፤ ከርሷም የትዳር ጓደኛውን ፈጠረ፤ ስለዚህም እንዲደሰትበት። ከዚያም ከተቀላቀለው በኋላ (ሚስቱ) ቀላል ማህፀን ፀነሰች፤ እሷም ለተወሰነ ጊዜ ብርሃን መሰማትዋን ቀጠለች። ከዚያም ከባድ ስሜት ሲሰማው ሁለቱም (ባልና ሚስት) ጌታቸውን አላህን (እንዲህ ሲሉ) ጠየቁት፡- “እግዚአብሔርን የሚፈራ ልጅ ብትሰጠን በእርግጥ ሁልጊዜ አመስጋኞች እንሆናለን።”
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ
wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).
ጌታችሁም «ብትመሰገኑ በእርግጥ እጨምርላችኋለሁ፤ ብትክዱም ቅጣቴ በእርግጥ ከባድ ነው» ሲል ባስታወቀ ጊዜ (አስታውሱ)።
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ለጸጋዎቹ አመስጋኝ ነው። አላህ መርጦታል እና ወደ ቀጥተኛው መንገድ መራው።
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
ከመጽሐፉ እውቀት ያለው ሰው «ዓይኖችህ ሳያበሩ ዙፋኑን ወደ አንተ አመጣለሁ» አለ። (ሱለይማንም) ዙፋኑን በፊቱ ባየ ጊዜ «ይህ ከጌታዬ ችሮታ ነው፣ አመስጋኝ ወይም እክድ መሆኔን (በረከቶቹን) ሊፈትነኝ ነው። ያመሰገነም ለራሱ (በጎነቱ) አመስጋኝ ነው፤ የካደም ሰው ጌታዬ እጅግ ባለጸጋና የተከበረ ነው።» አለ።
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ
qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).
(ሙሳ) «ጌታዬ ሆይ! በሰጠኸኝ ጸጋ ምክንያት፣ ለኃጢአተኞች ረዳት አልሆንም» አለ።
وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
ሌሊትንና ቀንንም የፈጠረላችሁ በእዝነቱ ነው፤ በውስጡ እንድታርፉበት፣ ከችሮታውም (በቀን) እንድትፈልጉና ለእርሱም እንድታመሰግኑት ነው።
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
ከአላህ ሌላ የምትገዙት ጣዖታት ብቻ ናቸው፤ ውሸትንም ትቀጣጥፋላችሁ። ከአላህ ሌላ የምትገዙት ነገር ሲሳይን ሊሰጣችሁ አይችልም፤ ስለዚህ አላህን ሲሳይን ለምኑት፤ ተገዙትም፤ ለእርሱም አመስግኑት። ወደ እርሱ ብቻ ትመለሳላችሁ።
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
ለሉቅማንም ጥበብን በእርግጥ ሰጥተናል፤ ይኸውም "አላህን አመስግን! የሚያመሰግንም ሰው ለራሱ በእርግጥ አመስጋኝ ነው፤ የማያመሰግንም ሰው አላህ በእርግጥ እጅግ ባለጸጋና ምስጉን ነው።"
يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ
ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).
እነሱ (ጂኒዎቹ) ለሰሎሞን እንደፈለገው ሠሩለት፤ ረጃጅም ሕንፃዎችን፣ ሐውልቶችን፣ እንደ ገንዳዎች (ትልቅ) የሆኑ ሳህኖችንና በምድጃ ላይ የቀሩ ማሰሮዎችን (በምድጃ ላይ) መሥራትን ጨምሮ። የዳውድ ቤተሰቦች ሆይ፣ አላህን ለማመስገን ሥሩ። ከባሮቼም መካከል አመስጋኞች በጣም ጥቂት ናቸው።
بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).
ስለዚህ አላህን ብቻውን የምታመልከው ይሁን፤ አንተም ከአመስጋኞቹ ትሁን።