قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)



موضوع - Shalat Keutamaan shalat dan perintah shalat Shalat sebagai pendekatan diri kepada Allah

د آيتونو د لټون پايلې :
ټول آيتونه : 25
45
Q.S البقره (2:45)

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

او په صبر او لمانځه سره (له الله څخه) مرسته وغواړئ، او (لمونځ) په رښتیا سره ډېر سخت دی، مګر پر هغو کسانو چې پرهیزګاران دي.


143
Q.S البقره (2:143)

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

او په همدې ډول، موږ تاسو (مسلمانان) "منځني خلک" ګرځولي یاست ترڅو تاسو د انسانانو (عملونو) شاهدان شئ او رسول (محمد) ستاسو (عملونو) شاهد وي. موږ دا قبله نه ده ګرځولې چې تاسو (مخکې) ورته مخ کړی و، مګر د دې لپاره چې موږ پوه شو چې څوک د رسول پیروي کوي او څوک بیرته ګرځي. په حقیقت کې، (د قبلې حرکت کول) خورا سخت دي، پرته له هغو کسانو څخه چې د الله لخوا لارښوونه شوي وي. او الله به ستاسو ایمان ضایع نه کړي. په حقیقت کې، الله په انسانانو باندې ډیر مهربان او مهربان دی.


5
Q.S التوبه (9:5)

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

کله چې د حرامو میاشتې تېرې شي، نو مشرکینو سره په هر ځای کې چې ومومئ، وجنګیږئ، هغوی ونیسئ او محاصره یې کړئ، او په څارونکو ځایونو کې یې وګورئ. که هغوی توبه وباسي او لمونځ وکړي او زکات ورکړي، نو هغوی آزاد کړئ. په حقیقت کې الله بخښونکی او مهربان دی.


11
Q.S التوبه (9:11)

فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

او که دوی توبه وباسي، لمونځ قائم کړي او زکات ورکړي، نو (دوی) ستاسو په دین کې وروڼه دي. موږ آیتونه د هغو خلکو لپاره روښانه کوو چې پوهیږي.


98
Q.S الحجر (15:98)

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

نو د خپل رب په ستاینې سره ځان لوئ کړه او د سجده کوونکو له ډلې څخه شه (د لمانځه ادا کوه)


31
Q.S مریم (19:31)

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

او هغه ما ته برکت راکړی دی هر ځای چې یم، او هغه ماته د لمانځه او زکات امر کړی دی تر هغه چې زه ژوندی یم.


59
Q.S مریم (19:59)

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

بیا به له دوی وروسته داسې ځای ناستي راشي چې لمونځ به یې پریښی وي او د خپلو خواهشاتو پیروي به کوي، نو دوی به ګمراه شي،


14
Q.S تا-ها (20:14)

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

په حقیقت کې زه الله یم، زما پرته بل معبود نشته، نو زما عبادت وکړه او زما د یاد لپاره لمونځ وکړه.


73
Q.S الانبیاء (21:73)

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

او موږ هغوی داسې مشران کړل چې زموږ په امرونو سره موږ ته لارښوونه کوي او موږ هغوی ته وحی وکړه چې ښه کار وکړي، لمونځ وکړي او زکات ورکړي، او یوازې موږ باید د هغوی عبادت وکړو.


10
Q.S المومنون (23:10)

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

دوی هغه کسان دي چې میراث به یې ترلاسه کړي


11
Q.S المومنون (23:11)

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې د جنت وارثان به شي. دوی په هغه کې تل پاتې کیږي.


37
Q.S النور (24:37)

رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ

rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).

هغه خلک چې د الله تعالی له یادولو، لمانځه کولو او زکات ورکولو څخه د سوداګرۍ او پېر او پلور له امله نه هېرېږي، دوی له هغې ورځې څخه وېرېږي چې زړونه او سترګې به یې لړزېږي (د قیامت ورځ)


38
Q.S النور (24:38)

لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

(دوی دا کار وکړ) ترڅو الله تعالی دوی ته د هغه څه څخه غوره بدله ورکړي چې دوی کړي دي، او ترڅو هغه پر دوی خپل فضل زیات کړي. او الله تعالی چې چا ته وغواړي بې حده رزق ورکوي.


56
Q.S النور (24:56)

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

او لمونځ وکړئ، زکات ورکړئ او د رسول (صلی الله علیه وسلم) اطاعت وکړئ، ترڅو پر تاسو رحم وشي.


218
Q.S الشعراء (26:218)

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

څوک چې تا ګوري کله چې ته (د لمانځه لپاره) ولاړ یې،


219
Q.S الشعراء (26:219)

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

او (وګورئ) ستاسو د بدن په حرکتونو کې بدلونونه د هغو کسانو په منځ کې چې سجده کوي.


4
Q.S لقمان (31:4)

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(یعنې) هغه کسان چې لمونځ کوي، زکات ورکوي او په آخرت باور لري.


38
Q.S د الشوری (42:38)

وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ

wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

او (د هغو کسانو لپاره) چې د خدای بلنه مني او لمونځ کوي، په داسې حال کې چې د دوی چارې د دوی په خپل منځ کې په مشوره (فیصله) کیږي، او دوی د هغه رزق څخه یوه برخه لګوي چې موږ دوی ته ورکړی دی،


23
Q.S المعارج (70:23)

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

هغه کسان چې په خپلو لمونځونو کې په وفادارۍ سره عمل کوي،


34
Q.S المعارج (70:34)

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

او هغه کسان چې د خپلو لمونځونو ساتنه کوي.


35
Q.S المعارج (70:35)

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

دوی په جنت کې جلال لري.


43
Q.S المدثر (74:43)

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

هغوی ځواب ورکړ: "مخکې موږ د لمونځ کوونکو له ډلې نه وو،


31
Q.S القيامة (75:31)

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ

falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.

ځکه چې هغه (مخکې) نه غوښتل چې (قرآن او رسول) تایید کړي او نه یې غوښتل چې لمونځ وکړي،


48
Q.S المرسلات (77:48)

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ ارْكَعُوْا لَا يَرْكَعُوْنَ

wa iżā qīla lahumurka‘ū lā yarka‘ūn(a).

او کله چې ورته وويل شي "بروک"، نو سجده نه کوي.


15
Q.S الاعلیٰ (87:15)

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ

wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.

او د خپل رب نوم یاد کړي، بیا لمونځ وکړي.