اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

Ысынлап та, Беҙ һине (Мөхәммәтте) хәҡиҡәт менән, һөйөнөслө хәбәр еткереүсе һәм киҫәтеүсе итеп ебәрҙек. Йәһәннәм халҡы хаҡында һеҙҙән һорау бирелмәҫ.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

Һәм шулай уҡ, Беҙ һеҙҙе (мосолмандарҙы) кешеләрҙең (ғәмәлдәренә) шаһит булһын өсөн һәм Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙҙең (ғәмәлдәрегеҙгә) шаһит булһын өсөн «урта кешеләр» иттек. Беҙ уны һеҙҙең (элек) мөрәжәғәт иткән ҡибла итмәнек, ә кемдең Рәсүлгә эйәреүен, кемдең кире ҡайтыуын белеүебеҙ өсөн эшләнек. Ысынлап та, (Ҡибланы күсереү) бик ауыр эш, Аллаһ тарафынан тура юлға баҫҡандарҙан башҡа. Һәм Аллаһ иманығыҙҙы әрәм итмәҫ. Ысынлап та, Аллаһ рәхимле, кешеләргә ҡарата мәрхәмәтле!

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

Әгәр Беҙ һәр өммәттән шаһит (Рәсүл) килтерһәк һәм һине (Мөхәммәдте) улар өҫтөнән шаһит итеп килтерһәк, (кафырҙарҙың хәле) нисек булыр?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Эй, китап әһелдәре! Ысынлап та, пәйғәмбәребеҙ һеҙгә килде, пәйғәмбәрҙәрҙең ебәрелеүе өҙөлгәндә һеҙгә (ҡануныбыҙҙы) аңлатты, һеҙ: «Беҙгә бер кем дә һөйөнөслө хәбәрсе лә, иҫкәрткес тә килмәне», — тип әйтмәгеҙ. Хаҡтыр, һеҙгә һөйөнөслө хәбәр килтереүсе һәм киҫәтеүсе килде. Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

(Мөхәммәткә): «Кемдең шәһәҙәте көслөрәк?» Әйт: "Аллаһ, Ул минең менән һеҙҙең арала шаһит. Был Ҡөрьән миңә һеҙгә һәм (уға Ҡөрьән) килеүселәргә киҫәтеү бирер өсөн индерелде. Һеҙ ысынлап та Аллаһ менән бергә башҡа илаһтар барлығына шаһитлыҡ итә алаһығыҙмы?" «Мин шаһитлыҡ итә алмайым», — тип әйт. Әйт: «Ысынлап та, Ул ғына Ҡөҙрәтле Аллаһ, һәм мин һеҙҙең тиңдәштәрегеҙҙән азатмын».

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(Был) һиңә (Мөхәммәткә) индерелгән Китап; Шулай булғас, уның арҡаһында тын ҡыҫылып ҡалмағыҙ, был (Китап) менән иҫкәртегеҙ һәм ул иман килтергән кешеләргә ғибрәт булһын.

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

Ә улар дуҫының (Мөхәммәттең) аҡылдан яҙмауын сағылдырмағанмы? Ул (Мөхәммәт) асыҡ киҫәтеүсенән башҡа бер нәмә лә түгел ине.

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

Әйт: «Минең үҙемә Аллаһ теләгәндән башҡа файҙа килтерергә йәки зыянды тыйырға көсөм юҡ. Әгәр ҙә йәшерен нәмәләрҙе белһәм, мөмкин тиклем күберәк изгелек эшләр инем һәм миңә бер ниндәй ҙә зыян килмәҫ ине.

اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ

akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).

Юҡҡа ғына кешеләр ғәжәпләнергә тейеш түгел, Беҙ улар араһында бер кешегә вәхи бирҙек: «Кешеләрҙе иҫкәрт һәм мөьминдәрҙе бәхетле ит, улар Алла алдында юғары дәрәжәгә эйә». Кафырҙар: «Был кеше (Мөхәммәт) ысынлап та тылсымсы», — тигән.

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

шуға күрә һеҙ Аллаһтан башҡа бер кемгә лә табынмайһығыҙ. Ысынлап та, мин (Мөхәммәт) һеҙгә Унан киҫәтеүсе һәм һөйөнөслө хәбәр килтереүсе.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

Тимәк, һин (Мөхәммәт) һиңә индерелгән нәмәләрҙең ҡайһы берҙәрен ташларға теләйһең һәм шуның арҡаһында күкрәгең ҡыҫыла, сөнки улар: «Ниңә уға хазина (байлыҡ) төшөрөлмәне йәки уның менән бергә фәрештә килмәне?» Ысынлап та, һин бары тик киҫәтеүсе һәм Аллаһ һәр нәмәне һаҡлаусы.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

Һәм кафырҙар: «Ни өсөн уға (Мөхәммәткә) Раббыһынан бер мөғжизә (мөғжизә) индерелмәне?» Ысынлап та, һин бары тик киҫәтеүсе генә; һәм һәр халыҡ өсөн тура юл күрһәтеүсе бар.

وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ

wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).

Һәм кешеләргә ғазап килгән көндө иҫкәрт, шул саҡта залимдар: «Раббыбыҙ, беҙгә бер мәлгә генә булһа ла мөмкинлек бир, беҙ Һинең саҡырыуыңа буйһонорбоҙ һәм илселәргә эйәрербеҙ», — тип әйтерҙәр. (Уларға): «Һеҙ элек (ер йөҙөндә) бер ҡасан да һәләк булмаҫҡа ант итмәнегеҙме?

هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).

Ә был (Ҡөрьән) кешеләр өсөн (камил) аңлатма, улар уның менән иҫкәртелһен өсөн, Уның Ҡөҙрәтле Аллаһ икәнен белһен өсөн һәм аҡыллы кешеләр һабаҡ алһын өсөн.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

Һәм (Мөхәммәткә) әйт: «Мин асыҡтан-асыҡ киҫәтеүсемен».

وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).

Һәм шул көндө Беҙ һәр халыҡҡа үҙ-ара шаһит ҡуйҙыҡ һәм һине (Мөхәммәдте) улар өҫтөнән шаһит итеп килтерҙек. Беҙ һиңә һәр нәмәне аңлатыр өсөн Китап (Ҡөрьән) иңдерҙек, тура юл күрһәтеү, шулай уҡ буйһонғандар (мосолмандар) өсөн рәхмәт һәм һөйөнөслө хәбәр.

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Беҙ (Ҡөрьән) хаҡлыҡ менән иңдерҙек һәм (Ҡөрьән) ул хаҡлыҡ менән (килтереп) төштө. Һәм Беҙ һине (Мөхәммәтте) фәҡәт һөйөнөслө хәбәр итеүсе һәм киҫәтеүсе итеп кенә ебәрҙек.

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

Һәм: «Аллаһ ул алды», - тигән кешеләрҙе киҫәтергә.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Беҙ пәйғәмбәрҙәрҙе һөйөнөслө һәм киҫәтеүселәр итеп кенә ебәрҙек. әммә кәферҙәр, хәҡиҡәтте (хәҡиҡәтте) юҡҡа сығарыр өсөн, ялған (юл) менән бәхәсләшәләр һәм Минең аяттарымдан һәм уларға ҡаршы киҫәтелгән нәмәләрҙән мыҫҡыл итәләр.

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

Әйт: «Мин һине вәхи буйынса ғына киҫәтәм», — тип әйт. Әммә һаңғырауҙар иҫкәрткәндә саҡырыуҙы ишетмәй.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, кешеләр, Мин һеҙгә асыҡтан-асыҡ иҫкәртмә итеп ебәрелдем».

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

Аллаһ юлында хаҡ джиһад менән һуғышығыҙ. Ул һеҙҙе һайланы, һәм һеҙгә диндә ҡыйынлыҡтар тыуҙырманы. (Ата-бабаларығыҙ Ибраһимдың) динен тотоғоҙ. Ул (Аллаһ) һеҙҙе күптән мосолман тип атаған, был (Ҡөрьәндә лә) Рәсүл (Мөхәммәт) һеҙгә шаһит булһын һәм барығыҙ ҙа бөтә кешелеккә шаһит булһын өсөн. Шулай булғас, намаҙҙар уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ, Аллаһҡа ныҡ тотоғоҙ. Ул һинең яҡлаусың, Ул иң яҡшы яҡлаусы һәм иң яҡшы ярҙамсы.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Һәм Беҙ һине (Мөхәммәтте) бары тик һөйөнөслө хәбәр итеүсе һәм киҫәтеүсе итеп кенә ебәрҙек.

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

йөрәгеңә (Мөхәммәтте) индер, һин киҫәтеүселәрҙән булһын өсөн,

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

Һәм иң яҡын туғандарыңа (Мөхәммәткә) киҫәт,

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

һәм Ҡөрьән уҡыуымды (кешеләргә). Шулай итеп, кем тура юлға баҫһа, үҙе өсөн тура юлды аласаҡ, ә кем аҙашһа, шунан: «Мин тик киҫәтеүселәрҙән генә түгелмен», — тип әйтер.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

Һин (Мөхәммәт) Беҙ (Муса) саҡырғанда Тур (тау) янында түгел инең, ә (Беҙ һине) Раббыңдың рәхмәте итеп ебәрҙек, һинән алда иҫкәрткестәр килмәгән халыҡты (ҡөрәйштәрҙе) иҫкәртеү өсөн, улар һабаҡ алһын өсөн.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Һәм улар (Мәккә кәферҙәре): «Ни өсөн уларҙың Раббыһынан мөғжизәләр индерелмәй?» Әйт (Мөхәммәткә): «Мөғжизәләр Аллаһтан тора, мин тик асыҡ киҫәтеүсе генә».

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

Әммә ни өсөн улар (кафырҙар): «Ул (Мөхәммәт) уйлап сығарҙы», — тиҙәр. Юҡ, Ҡөрьән – Раббыңдан килгән хәҡиҡәт, һинән алда һине киҫәткән бер кем дә килмәгән кешеләрҙе киҫәтеү өсөн; шуға күрә улар етәкселек ала ала.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Эй, пәйғәмбәр! Ысынлап та, Беҙ һине шаһит, һөйөнөслө хәбәрсе һәм киҫәтеүсе итеп ебәрҙек.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Беҙ һине (Мөхәммәдте) түгел, ә бөтә кешеләргә һөйөнөслө хәбәр еткереүсе һәм киҫәтеүсе итеп ебәрҙек, ләкин күпселек кешеләр быны белмәй.

وَمَآ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ كُتُبٍ يَّدْرُسُوْنَهَا وَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَّذِيْرٍۗ

wa mā ātaināhum min kutubiy yadrusūnahā wa mā arsalnā ilaihim qablaka min nażīr(in).

Һәм Беҙ уларға уҡыған китаптарҙы бер ҡасан да бирмәнек һәм һинән (Мөхәммәткә тиклем) уларға бер ҡасан да киҫәтеүсе ебәрмәнек.

۞ قُلْ اِنَّمَآ اَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍۚ اَنْ تَقُوْمُوْا لِلّٰهِ مَثْنٰى وَفُرَادٰى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوْاۗ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ لَّكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيْدٍ

qul innamā a‘iẓukum biwāḥidah(tin), an taqūmū lillāhi maṡnā wa furādā ṡumma tatafakkarū, mā biṣāḥibikum min jinnah(tin), in huwa illā nażīrul lakum baina yadai ‘ażābin syadīd(in).

Әйт: «Мин һеҙҙе бер генә нәмәне иҫкәртергә теләйем: һеҙ Аллаһҡа икешәр йәки айырым-айырым осрашығыҙ, унан һуң (Мөхәммәт тураһында) уйлағыҙ. Һеҙҙең дуҫығыҙ һис тә аҡылдан яҙған түгел.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Ә гонаһлы кеше башҡаларҙың гонаһтарын күтәрмәҫ. Әгәр ҙә гонаһтары менән ауыр йөкләнгән кеше (икенсе кешене) үҙенең йөгөн күтәрергә саҡырһа, ул әҙ генә лә күтәрелмәйәсәк, хатта (ул саҡырғандар) уның туғандары булһа ла. Ысынлап та, һин Раббыһын күрмәһәләр ҙә ҡурҡҡандарҙы һәм намаҙ уҡыусыларҙы ғына иҫкәртә алаһың. Кем үҙен паклаһа, ул үҙ файҙаһына паклана. Ҡайтыу урыны Аллаһҡа ғына.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

Һин киҫәтеүсенән башҡа бер нәмә лә түгелһең.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

Ысынлап та, Беҙ һине хәҡиҡәт менән хәбәр итеүсе һәм киҫәтеүсе итеп ебәрҙек. Бер генә йыйылыш та булманы, әммә унда киҫәтеүсе килмәне.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

Улар Аллаһ менән ант итәләр: әгәр үҙҙәренә киҫәтеүсе килһә, улар (башҡа) халыҡтарҙан да яҡшыраҡ тура юлда булыр ине. Әммә уларға киҫәтеүсе килгәс, ул уларҙы арттырманы, киреһенсә, улар (хәҡиҡәттән) алыҫлашты.

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

Шулай итеп, һин ата-бабалары бер ҡасан да иҫкәртелмәгән халыҡты киҫәтәһең, сөнки улар ғәфү ителмәй.

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

Һәм улар өсөн дә бер үк, киҫәтһәң дә, киҫәтмәһәң дә, улар ҙа ышанмаҫ.

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

Ысынында, һин киҫәтеүҙәрҙе үтәргә теләүселәргә, Алланы күрмәһәләр ҙә, Мәрхәмәтле Аллаһтан ҡурҡҡандарға ғына киҫәтеүҙәр бирәһең. Шулай булғас, уларға ярлыҡау һәм изге сауап менән һөйөнөслө хәбәр еткер.

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

Улар аптырап ҡалды, сөнки улар араһынан иҫкәрткес (илсе) килде; ә кафырҙар: «Был кеше күп ялған һөйләгән тылсымсы», — тинеләр.

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Әйт (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, мин бары тик киҫәтеүсе генәмен, ҡөҙрәтле һәм ҡөҙрәтле Аллаһтан башҡа илаһ юҡ.

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

Миңә асылған нәмә шул булды: мин ысын иҫкәртеүсе генә».

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Ә тағуттан (йәғни) йыраҡ тороп, уға табынмаған һәм Аллаһҡа ҡайтҡандар, улар һөйөнөслө хәбәргә лайыҡ; Шуның өсөн ҡолдарыма һөйөнөслө хәбәрҙе еткер,

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

Һәм уларға яҡынлашып килгән көндө (Ҡиәмәт көнөн, йәғни) йөрәктең һағышты тотоуҙан тамаҡҡа етеүен иҫкәрт. Золом ҡылған кешегә тоғро дуҫ та, ҡабул ителгәнгә лә ярҙамсы (ярҙам) юҡ.

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

Ул һөйөнөслө хәбәрҙәр һәм киҫәтеүҙәр килтергән, ләкин уларҙың күбеһе (унан) йөҙ сөйөргән һәм тыңламаған.

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

Әгәр улар йөҙ сөйөрһә, «Мин һеҙҙе Ғәд халҡына һәм Сәмүд халҡына йәшен һуҡҡан йәшен кеүек бәлә тураһында иҫкәрттем», — тип әйтегеҙ.

وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ

wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).

Һәм шулай итеп Беҙ һиңә Ҡөрьәнде ғәрәп телендә индерҙек, һин баш ҡала (Мәккә) халҡын һәм уның тирәһендәге (илдәр) халҡын иҫкәртерһең һәм һине шик булмаған мәжлес көнө (Ҡиәмәт көнө) тураһында иҫкәртһен өсөн. Кемдер ожмахҡа, кемдер тамуҡҡа китә.

اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ

innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).

Хаҡтыр, Беҙ уны мөбәрәк кистә иңдерҙек. ) Ысынлап та, Беҙ киҫәтеүсебеҙ.

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

Әйт (Мөхәммәткә): «Мин пәйғәмбәрҙәр араһында беренсе пәйғәмбәр түгелмен, миңә лә, һеҙгә лә нимә эшләнәсәген белмәйем.

بَلْ عَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا شَيْءٌ عَجِيْبٌ ۚ

bal ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum faqālal-kāfirūna hāżā syai'un ‘ajīb(un).

(Улар уны ҡабул итмәнеләр), ысынында улар үҙҙәренән иҫкәртеүсе килгәнгә ғәжәпләнделәр, шуға күрә кафырҙар: «Был бик ғәжәп нәмә», — тинеләр.

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Шуға күрә шунда уҡ Аллаһҡа (буйһоноу) ҡайтығыҙ. Ысынлап та, мин һеҙгә Аллаһ тарафынан асыҡ киҫәтеү.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Аллаһтан башҡа илаһтар яралтмағыҙ. Ысынлап та, мин һеҙгә Аллаһ тарафынан асыҡ киҫәтеү.

هٰذَا نَذِيْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰى

hāżā nażīrum minan-nużuril-ūlā.

Был (Мөхәммәт) элек килгән киҫәтеүселәр араһында киҫәтеүселәрҙең береһе.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Һеҙгә оҡшаған башҡа бүләктәр ҙә бар: Аллаһтан ярҙам һәм яҡын (ваҡыт) еңеүҙе. Мөьминдәргә һөйөнөслө хәбәр еткер.

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Әйт (Әй Мөхәммәт): «Ысынлап та, ғилем тик Аллаһта ғына. Мин тик асыҡ киҫәтеүсе генә».

اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ

innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).

Ысынлап та, Беҙ Фирғәүенгә Пәйғәмбәр ебәргән кеүек, һеҙгә ҡаршы шаһит булған Пәйғәмбәребеҙҙе (Мөхәммәдте) ебәрҙек.

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

уян, шунан иҫкәрт!

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

(Ғүмерҙе) ҡаты ҡабул иткән (фәрештә) тарафынан.