وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Ar (disạ dohoe me), tinre abo do oṛaḱ (Kaaba) do hoṛko lạgit́́ te mit́́ ṭen jạṛuṛaḱ jaega ar ạḍi rạskạ reaḱ jaega bon benao leda. Ar Ibrahimaḱ makam do ạḍi rạskạ reaḱ jaega benao me. Ar abo do Abraham ar Ismail bon hukum akada, "Okoe ko tawaf ko, okoe ko iktikaf ko hoyok kana, okoe ko nindhạn ar okoe ko jhukaḱ kan onko lạgit́ te ińaḱ oṛaḱ saphape!"
۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ
innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).
Asli re Safa ar Marwah do Allah ren syiar (dhorom) renak bhag kana. Onate okoe do Allahak’ oṛak’ re hajj e kạmi kana se Umrah e kạmi kana uni do banar talare Sa’i kạmi kate cet’ hõ kại do banuk’a. Ar okoe hõ ac̕ak̕ kusite bhage kạmikoe kạmiet̕kan uni do̠ Allah do̠ sanamkoe sarhaoeda, sanamkoe baḍaea.
ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ
Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).
Inạ tayom, onko do̠ ona ḍạrko (Oka do̠ onkoaḱ ho̠ṛmo̠ re menak̕) ko hataoa, akoak̕ jạruṛaḱ ko purạua ar mare oṛaḱ (Baitullah) talare tawaf ko kạmi ocoea.