وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
आणि (याद करा) जेव्हा आम्ही घराला (काबाला) लोकांसाठी जमावाचे ठिकाण आणि सुरक्षित स्थान बनवले आणि 'इब्राहीमच्या ठिकाणाला नमाजचे ठिकाण बनवा.' आणि आम्ही इब्राहीम आणि इस्माईलला आदेश दिला, 'माझ्या घराला तवाफ करणाऱ्यांसाठी, इतिकाफ करणाऱ्यांसाठी आणि रुकू-सजदा करणाऱ्यांसाठी पाक करा.'
۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ
innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).
सफा आणि मरवा अल्लाहच्या निशाण्यांपैकी आहेत, तर जो काबेचा हज करतो किंवा उमरा, तर त्यावर त्यांच्यात तवाफ करण्यात काही गुनाह नाही. आणि जो स्वेच्छेने चांगले करेल तर अल्लाह कृतज्ञ आहे, जाणणारा आहे.
ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ
Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).
जेणेकरून ते त्यांच्यासाठी होणाऱ्या फायद्यांना साक्षी देतील आणि त्यांनी पुरवलेल्या जनावरांच्या मासावर ठराविक दिवसांत अल्लाहचे नाव घेतील. मग त्यातून खा आणि गरीब व गरजू लोकांनाही खायला द्या.