وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
او (یاد کړئ)، کله چې موږ کور (کعبه) د خلکو لپاره د راټولیدو ځای او د امن ځای وټاکه. او د ابراهیم مقام د لمانځه ځای وګرځوئ. او موږ ابراهیم او اسماعیل ته امر کړی و چې "زما کور د طواف کونکو، اعتکاف کونکو، رکوع کونکو او سجده کونکو لپاره پاک کړئ!"
۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ
innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).
په حقیقت کې صفا او مروه د الله د دین له نښو څخه دي. نو څوک چې د بیت الله حج یا عمره وکړي، نو په هغه باندې هیڅ ګناه نشته چې د دوی ترمنځ سعی وکړي. او څوک چې په خپله خوښه ښه کار وکړي، نو الله تعالی قدردان او پوه دی.
ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ
Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).
بیا، هغوی پرېږدئ چې خاورې (چې پر بدن دي) لرې کړي، خپلې نذرونه پوره کړي او د زاړه کور (بیت الله) شاوخوا طواف وکړي.