وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
आ अल्लाह के रास्ता में (अपन धन) खर्च करू, आ अपन हाथ स (अपना) विनाश में नहि फेंकू, आ भलाई करू। सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
हे विश्वास करनिहार! किछु रोजी-रोटी जे हम अहाँ के देने छी ताहि में ओहि दिन आबय सं पहिने निवेश करू जखन आब खरीद-बिक्री नहि होयत, दोस्ती आ बिनती नहि होयत। जे अविश्वास करै छै, वू अपराधी छै।
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
जे व्यक्ति अपन धन अल्लाह के रास्ता में खर्च करैत अछि ओकर दृष्टांत ओहिना अछि जेना एकटा बीज अछि जे सात टा डंठल उगैत अछि, प्रत्येक डंठल पर सौ बीया होइत अछि | अल्लाह जेकरा लेल चाहै छै ओकरा गुणा करै छै, आ अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ छै।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).
हे विश्वास करनिहार! जे नीक चीज अहाँ कमा लेने छी आ जे हम अहाँ सभक लेल धरती सँ निकालने छी ताहि मे सँ खर्च करू। जे अधलाह अछि तकरा खर्च करब नहि चुनू, जखन कि अहाँ सभ स्वयं ओकरा नहि लेब, सिवाय एकरा सँ घृणा के। आ ई जानि लिअ जे अल्लाह आत्मनिर्भर, प्रशंसनीय छथि।
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا
wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).
आ जँ ओ सभ अल्लाह आ अंतिम दिन पर विश्वास करथि आ अल्लाह जे किछु रोजी-रूट्टी देने छथि ताहि मे सँ किछु खर्च करितथि तऽ हुनका सभक की (आपत्ति) होइतनि? आ अल्लाह हुनकर सबहक स्थिति के सर्वज्ञ छथि।
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ
al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(अर्थात) जे नमाज करैत छथि आ जे रोजी-रोटी के किछु हिस्सा खर्च करैत छथि जे हम हुनका दैत छी |
اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
की ओ सभ ई नहि जनैत छथि जे अल्लाह अपन सेवक सभक पश्चाताप स्वीकार करैत छथि आ हुनकर भिक्षा स्वीकार करैत छथि, आ अल्लाह पश्चातापक स्वीकार करयवला, परम दयालु छथि?
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
त जखन ओ सब यूसुफ के (जगह पर) प्रवेश केलनि त कहलनि, "हे अल-अजीज! हम आ हमर परिवार विपत्ति सँ त्रस्त छी आ हम सब एहन चीज ल' क' आयल छी जे बेकार अछि, तेँ हमर कोटा (अनाज) भरू आ हमरा सभ केँ भिक्षा दिअ। सचमुच, अल्लाह दक्षिणा देनिहार केँ इनाम दैत छथि।"
وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ
wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).
आरू जे धैर्य रखै छै, कैन्हेंकि वू अपनऽ प्रभु केरऽ प्रसन्नता के आशा करै छै, नमाज करै छै, आरू हम्मं॑ ओकरा देलऽ गेलऽ रोजी-रोटी के कुछ हिस्सा, गुप्त रूप सें या खुलेआम खर्च करै छै, आरू अच्छाई के साथ बुराई के नकार दै छै, वू वू व्यक्ति छै जेकरा (नीक) अंत मिलै छै ।
۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
अल्लाह एकटा एहन नौकर के उदाहरण बनौलनि जे ककरो दोसर के अधिकार में छल, जे कोनो काज में असमर्थ छल, आ कियो जकरा हम सब नीक रोजी-रोटी दैत छलहुं, तखन ओ ओहि रोजी-रोटी के किछु हिस्सा गुप्त रूप सं आ खुलि क बिता देलनि। की ओ सभ एके रंग छथि ? सब तारीफ अल्लाह के छै, लेकिन अधिकांश के पता नै छै।
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
सचमुच, अल्लाह (अहाँ) के आज्ञा दैत छथिन जे न्यायपूर्वक काज करू आ नीक काज करू, रिश्तेदार के सहायता करू, आ ओ नीच काज, बुराई आ दुश्मनी (करबा) स मना करैत छथि। ओ अहाँकेँ सिखाबैत छथि जाहिसँ अहाँ सीख सकब।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
सचमुच, जे लोग हमेशा अल्लाह के किताब (अल-कुरान) पढ़ै छै आरू नमाज करै छै आरू हम्मं॑ ओकरा सिनी क॑ जे रोजी-रूट्टी देल॑ छियै ओकरऽ कुछ हिस्सा गुप्त रूप स॑ आरू खुल क॑ खर्च करै छै, वू लोगऽ क॑ ऐसनऽ व्यापार के आशा छै जेकरा स॑ कोनो नुकसान नै होतै,
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह पर विश्वास करू आ (अल्लाह के रास्ता में) किछु एहन धन खर्च करू जकर ओ अहाँ के शासक (भरोसा) बना देने छथि | त अहाँ सब में जे विश्वास करैत छथि आ (अपन धन अल्लाह के रास्ता में) खर्च करैत छथि हुनका बहुत पैघ इनाम भेटतनि।
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
आ अहाँ अपन धन अल्लाह के रास्ता में किएक नै खर्च करैत छी, जखन कि आकाश आ धरती के सब विरासत अल्लाह के अछि? ई ओहिना नहि अछि जेना अहाँ सभक बीच (अपन धन अल्लाह केर रास्ता मे) खर्च करैत छथि आ (मक्का पर विजय) सँ पहिने लड़ैत छथि | जे (अपन धन) खर्च करैत छथि आ तकर बाद लड़ैत छथि, ताहि सँ बेसी पद पर छथि । आ अल्लाह हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ नीक (इनाम) देबाक वादा केलनि। आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि सँ अवगत छथि।
وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
आ जे किछु हम अहाँ सभ केँ देने छी ताहि मे सँ किछु खर्च करू, ताहि सँ पहिने जे अहाँ सभ मे सँ कोनो एकटा केँ मृत्यु नहि आबि जाय; तखन ओ बजलाह (अफसोस सँ) "हे हमर प्रभु, जँ अहाँ हमर (मृत्यु) मे कनि बेसी समय देरी करबा लेल तैयार रहितहुँ त' हम दान क' सकैत छलहुँ आ हम पुण्यात्मा मे रहितहुँ."
وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ
wa ammas-sā'ila falā tanhar.
आ भिखारीकेँ डाँटब नहि।