وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
ហើយចូរពួកអ្នកចំណាយ(ទ្រព្យសម្បត្តិ)ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ហើយកុំបោះ(ខ្លួនប្រាណ)ទៅក្នុងសេចក្តីវិនាសដោយដៃរបស់ពួកអ្នកផ្ទាល់ ហើយចូរប្រព្រឹត្តអំពើល្អ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើល្អ។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកវិនិយោគលើចំណែកនៃអាហារដែលយើងបានប្រទានឱ្យពួកអ្នក មុនពេលថ្ងៃមកដល់ ដែលនឹងលែងមានការទិញលក់ លែងមានមិត្តភាព និងលែងមានការអន្តរាគមន៍ទៀតហើយ។ អ្នកណាដែលមិនជឿ គឺជាពួកដែលប្រព្រឹត្តខុស។
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ការប្រៀបធៀបអំពីអ្នកដែលចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ គឺដូចជាគ្រាប់ពូជដែលដុះឡើងប្រាំពីរដើម ហើយនៅលើដើមនីមួយៗមានគ្រាប់ពូជមួយរយ។ អល់ឡោះនឹងបង្កើនចំនួនសម្រាប់អ្នកដែលទ្រង់មានបំណងប្រាថ្នា ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលទូលំទូលាយ ជាអ្នកដឹងអ្វីៗទាំងអស់។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកចំណាយនូវរបស់ល្អៗដែលពួកអ្នកបានខំប្រឹងប្រែង និងអ្វីដែលយើងបាននាំមកឱ្យពួកអ្នកពីផែនដី។ ចូរពួកអ្នកកុំជ្រើសរើសចំណាយនូវអ្វីដែលអាក្រក់ឡើយ ខណៈពួកអ្នកផ្ទាល់មិនព្រមយកវាឡើយ លើកលែងតែដោយការស្អប់ខ្ពើមចំពោះវា។ ហើយចូរពួកអ្នកដឹងថា អល់ឡោះមានគ្រប់គ្រាន់ ជាអ្នកដែលគួរឲ្យសរសើរ។
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا
wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).
ហើយតើពួកគេនឹងមានការជំទាស់អ្វី ប្រសិនបើពួកគេបានជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ហើយបានបរិច្ចាគចំណែកនៃអាហារដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់ពួកគេ? ហើយអល់ឡោះ ទ្រង់ជ្រាបបំផុតអំពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេ។
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ
al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលអធិស្ឋាន និងអ្នកដែលបរិច្ចាគចំណែកនៃអាហារដែលយើងប្រទានឱ្យពួកគេ
اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
តើពួកគេមិនដឹងទេឬថា អល់ឡោះទទួលយកការប្រែចិត្តរបស់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ និងទទួលយកទានរបស់ពួកគេ ហើយអល់ឡោះគឺជាអ្នកទទួលយកការប្រែចិត្ត ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត?
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេបានចូលទៅកន្លែងរបស់យូសុហ្វ ពួកគេបាននិយាយថា ឱអាល់អាហ្ស៊ីស! ពួកយើង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកយើងបានរងទុក្ខវេទនាដោយភាពលំបាក ហើយពួកយើងបាននាំយករបស់របរដែលគ្មានតម្លៃមក ដូច្នេះ សូមទ្រង់បំពេញចំនួន (អង្ករ) របស់ពួកយើង ហើយសូមទ្រង់ប្រទានទានដល់ពួកយើងផង។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះប្រទានរង្វាន់ដល់អ្នកដែលបរិច្ចាគទាន។
وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ
wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).
ហើយអ្នកណាដែលអត់ធ្មត់ ដោយសារតែពួកគេសង្ឃឹមលើការពេញចិត្តពីម្ចាស់របស់ពួកគេ ធ្វើការសឡាត និងបរិច្ចាគចំណែកនៃអាហារដែលយើងបានប្រទានឱ្យពួកគេ ទាំងដោយសម្ងាត់ ឬដោយបើកចំហ ហើយបដិសេធអំពើអាក្រក់ដោយអំពើល្អ។ អ្នកទាំងនោះហើយជាអ្នកដែលនឹងទទួលបានទីបញ្ចប់ដ៏ល្អ។
۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
អល់ឡោះបានលើកឧទាហរណ៍អំពីអ្នកបម្រើម្នាក់ដែលស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់អ្នកដទៃ ដែលគ្មានអំណាចធ្វើអ្វីបាន ហើយជាអ្នកដែលយើងបានផ្តល់អាហារដ៏ល្អដល់គាត់ បន្ទាប់មកគាត់បានចំណាយប្រាក់ខ្លះនៃអាហារនោះដោយសម្ងាត់ និងបើកចំហ។ តើពួកគេដូចគ្នាទេ? ការសរសើរទាំងអស់គឺសម្រាប់អល់ឡោះ ប៉ុន្តែពួកគេភាគច្រើនមិនដឹង។
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបញ្ជា (អ្នក) ឱ្យប្រព្រឹត្តដោយយុត្តិធម៌ និងធ្វើអំពើល្អ ផ្តល់ជំនួយដល់សាច់ញាតិ ហើយទ្រង់ហាមឃាត់ (មិនឱ្យធ្វើ) អំពើអាក្រក់ និងអរិភាព។ ទ្រង់បង្រៀនអ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកអាចរៀនសូត្របាន។
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលតែងតែអានគម្ពីររបស់អល់ឡោះ (អាល់កូរ៉ាន) ធ្វើការសឡាត និងបរិច្ចាគចំណែកនៃអាហារដែលយើងបានប្រទានឱ្យពួកគេដោយសម្ងាត់ និងបើកចំហរ ពួកគេសង្ឃឹមថានឹងមានការជួញដូរដែលមិនខាតបង់ឡើយ។
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
ចូរពួកអ្នកជឿលើអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយចូរពួកអ្នកចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិខ្លះ (ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ) ដែលទ្រង់បានតែងតាំងពួកអ្នកជាអ្នកគ្រប់គ្រង។ ដូច្នេះ អ្នកដែលជឿ និងចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេក្នុងចំណោមពួកអ្នក នឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេង។
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
ហើយហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នកក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ខណៈដែលមរតកទាំងអស់នៃមេឃ និងផែនដីជារបស់អល់ឡោះ? វាមិនដូចគ្នានឹងអ្នកដែលចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះក្នុងចំណោមពួកអ្នក ហើយប្រយុទ្ធមុនពេលសញ្ជ័យ (ទីក្រុងមេកា) នោះទេ។ ពួកគេមានឋានៈខ្ពស់ជាងអ្នកដែលចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិ ហើយប្រយុទ្ធបន្ទាប់ពីនោះ។ ហើយអល់ឡោះបានសន្យាជាមួយពួកគេម្នាក់ៗនូវ (រង្វាន់) ដ៏ប្រសើរជាង។ ហើយអល់ឡោះដឹងអំពីអ្វីដែលពួកអ្នកធ្វើ។
وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ហើយចូរពួកអ្នកបរិច្ចាគខ្លះនូវអ្វីដែលយើងបានប្រទានឱ្យពួកអ្នក មុនពេលសេចក្ដីស្លាប់មកដល់អ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក។ បន្ទាប់មកគាត់បាននិយាយថា ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ ប្រសិនបើទ្រង់មានព្រះហឫទ័យពន្យារពេល (សេចក្ដីស្លាប់) របស់ខ្ញុំបន្តិចទៀត នោះខ្ញុំអាចបរិច្ចាគទានបាន ហើយខ្ញុំនឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះ។
وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ
wa ammas-sā'ila falā tanhar.
ហើយកុំស្តីបន្ទោសអ្នកសុំទាន។