قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ
qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "வேதக்காரர்களே! உங்கள் மார்க்கத்தில் உண்மையல்லாத வழிகளில் வரம்பு மீறாதீர்கள். மேலும், கடந்த காலத்தில் வழிதவறிச் சென்று, பலரை வழிதவறச் செய்து, தாமும் நேரான பாதையிலிருந்து வழிதவறியவர்களின் விருப்பங்களைப் பின்பற்றாதீர்கள்."
وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ
wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).
ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு அவர்கள் தங்கள் சத்தியத்தை மீறி, உங்கள் மதத்தை அவமதித்தால், அந்த காஃபிரான தலைவர்களை எதிர்த்துப் போராடுங்கள். உண்மையில், அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதிகளைக் காப்பாற்ற முடியாதவர்கள், அவர்கள் இதை நிறுத்துவார்கள் என்று நம்புகிறேன்.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
நம்பிக்கையாளர்களே! நிச்சயமாக, நல்லோர்களில் பலரும், அவர்களது துறவிகளும் மக்களின் செல்வத்தை முறையற்ற வழியில் பயன்படுத்துகின்றனர்; மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து மக்களைத் தடுக்கின்றனர். பொன்னையும் வெள்ளியையும் சேமித்து வைத்து, அவற்றை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடாதவர்களுக்கு, வேதனையான தண்டனை கிடைக்கும் என்று நற்செய்தி கூறுங்கள்.
وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ
wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).
மேலும் அதுவே, அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை (சக்தியை) மறுத்த ஆத் நகர மக்களின் கதையாகும். அவர்கள் அவனுடைய தூதர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாமலும், தன்னிச்சையான மற்றும் கீழ்ப்படியாத ஆட்சியாளர்கள் அனைவரின் கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படிந்தும் வாழ்ந்தனர்.
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).
பார்வோனுக்கும் அவனுடைய மக்களின் தலைவர்களுக்கும், பார்வோனின் கட்டளைகள் சரியானவை அல்ல என்றபோதிலும், அவர்கள் ஃபிர்அவுனின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றினார்கள்.
يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ
yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).
அவன் (பார்வோன்) மறுமை நாளில் தன் மக்களுக்கு முன்னால் நடந்து சென்று, பின்னர் அவர்களை நரகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான். நுழைவதற்கு நரகம் மிகவும் மோசமான இடமாகும்.
۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ
alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).
அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை அல்லாஹ்வுக்கு மாறு செய்வதற்காகப் பரிமாறிக்கொண்டு, தங்கள் மக்களை அழிவின் பள்ளத்தாக்கில் தள்ளியவர்களை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா?
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).
மேலும், நிராகரிப்பவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம், “எங்கள் வழியைப் பின்பற்றுங்கள், நாங்கள் உங்கள் பாவங்களைச் சுமப்போம்” என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்களோ, தங்கள் சொந்தப் பாவங்களைச் சுமக்கச் சிறிதும் திறனற்றவர்கள். உண்மையில், அவர்கள் முழுப் பொய்யர்கள்.
وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ
wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).
மேலும் அவர்கள் உண்மையாகவே தங்கள் பாவங்களையும், பிறருடைய பாவங்களையும் தங்கள் பாவங்களோடு சேர்த்துச் சுமப்பார்கள்; மறுமை நாளில், அவர்கள் எப்போதுமே புனைந்து வந்த பொய்களைப் பற்றி நிச்சயமாக விசாரிக்கப்படுவார்கள்.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
மேலும் நிராகரிப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “நாங்கள் இந்தக் குர்ஆனையும், இதற்கு முந்தைய வேதத்தையும் நம்ப மாட்டோம்.” மேலும், அநியாயம் செய்பவர்கள் தங்கள் இறைவனின் முன் கொண்டுவரப்படும்போது, அவர்களில் சிலர் தாங்கள் சொன்னதையே மற்றவர்களிடம் திருப்பிக் கூறுவதை நீங்கள் கண்டால் அது எவ்வளவு பயங்கரமானது! பலவீனமானவர்கள் என்று கருதப்படுபவர்கள், ஆணவம் கொண்டவர்களிடம் கூறுகிறார்கள்: “நீங்கள் மட்டும் இல்லையென்றால், நாங்கள் விசுவாசிகளாக ஆகியிருப்போம்.”
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ
qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).
பெருமை கொண்டவர்கள், பலவீனமானவர்கள் என்று கருதப்படுபவர்களைப் பார்த்து, "உங்களுக்கு வழிகாட்டுதல் கிடைத்த பிறகு, நாங்கள் தான் அதை நீங்கள் பெறுவதைத் தடுத்தோமா? (இல்லை!) உண்மையில் பாவம் செய்பவர்கள் நீங்கள்தான்" என்கிறார்கள்.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
மேலும், பலவீனமானவர்கள் என்று கருதப்படுபவர்கள், ஆணவம் கொண்டவர்களிடம் கூறுகிறார்கள்: “(இல்லை!) உண்மையில், இரவும் பகலும் நீங்கள் அல்லாஹ்வை நிராகரித்து, அவனுடன் கூட்டாளிகளாகும்படி எங்களை அழைக்கும்போது, உங்களின் வஞ்சகமே (எங்களைத் தடுக்கிறது).” அவர்கள் கதியைக் கண்டபோது வருத்தம் தெரிவித்தனர். மேலும், நிராகரிப்பவர்களின் கழுத்தில் நாம் விலங்குகளைப் பூட்டினோம். அவர்கள் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப அன்றி, அவர்களுக்குக் கூலி வழங்கப்படுவதில்லை.
يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ
yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).
என் மக்களே! இன்று பூமியில் ஆட்சி உங்கள் கையில் உள்ளது. ஆனால், அல்லாஹ்வின் தண்டனை எங்களுக்கு நேர்ந்தால், அதிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுபவர் யார்?” என்று ஃபிர்அவ்ன் கேட்டான், “நான் எனக்குச் சிறந்ததாகத் தோன்றியதையே உங்களுக்கு முன்வைத்தேன்; நேர்வழியையும் உங்களுக்குக் காட்டினேன்.”
وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ
wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).
மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), நரகத்தில் அவர்கள் தர்க்கம் செய்யும்போது, பலவீனர்கள் தற்பெருமை பேசுபவர்களைப் பார்த்து, "உண்மையாகவே, நாங்கள் உங்களைப் பின்பற்றியவர்கள், எனவே எங்கள் மீது விழுந்த நெருப்பின் (தண்டனையில்) சிறிதளவாவது உங்களால் விடுவிக்க முடியுமா?" என்று கேட்பார்கள்.
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
ஆகவே, (பார்வோன்) இந்த வார்த்தைகளால் தன் மக்களைப் பாதித்தான், அதனால் அவர்கள் அவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள். உண்மையில், அவர்கள் ஒரு பொல்லாத மக்கள்.
اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ
innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).
நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து அவர்களால் உங்களைச் சிறிதளவும் பாதுகாக்க இயலாது. மேலும் நிச்சயமாக, அநியாயம் செய்பவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பாதுகாவலர்களாக இருக்கிறார்கள், ஆனால் அல்லாஹ்வோ நல்லோர்களுக்குப் பாதுகாவலனாக இருக்கிறான்.
وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا
wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).
மேலும், அவர்கள் பலரை வழிதவறச் செய்திருக்கிறார்கள்; அநீதிமான்களுக்குத் தவறைத் தவிர வேறொன்றையும் சேர்ப்பதில்லை.