قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ
qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).
(मुहम्मद) कहू, "हे किताबक लोक! एहन तरीका सँ अतिशयोक्ति नहि करू जे अहाँक धर्म मे सत्य नहि अछि। आ जे पहिने भटकल अछि आ बहुतो (लोक) केँ भटकल अछि, आ ओ स्वयं सोझ मार्ग सँ भटकल अछि, ओकर इच्छाक पालन नहि करू।"
وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ
wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).
आ जँ ओ सभ समझौताक बाद अपन शपथ तोड़ैत छथि, आ अहाँक धर्मक अपमान करैत छथि तँ ओहि काफिर नेता सभसँ लड़ू। असल मे ओ एहन लोक छथि जे अपन वादा पूरा नहि क सकैत छथि, आशा अछि जे ओ रुकि जेताह।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विश्वास करनिहार! सचमुच, बहुतो धर्मात्मा लोक आ ओकर भिक्षु वास्तव मे लोकक धन के झूठ तरीका स उपभोग करैत छथि, आ (ओ सब) (लोक) के अल्लाह के रास्ता स बाधित करैत छथि | आ जे सोना-चानी के भंडार करैत अछि आ ओकरा अल्लाह के रास्ता में खर्च नै करैत अछि, तखन ओकरा खुशखबरी दैत अछि, (जे ओकरा सब के भेटत) एकटा कष्टदायक सजा
وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ
wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).
आ से थिक (कथा) 'अद'क लोक जे भगवानक चिन्ह (शक्ति) केँ नकारलनि। ओ सभ हुनकर प्रेरित सभक आज्ञा नहि मानलक आ सभ मनमानी आ आज्ञा नहि माननिहार शासकक आदेशक पालन केलक।
اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ
ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).
फिरौन आरू ओकरऽ लोगऽ के नेता सिनी क॑, लेकिन वू फिरौन केरऽ आदेश के पालन करलकै, भले ही फिरौन केरऽ आदेश सही (आज्ञा) नै छेलै ।
يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ
yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).
ओ (फिरौन) कयामत के दिन अपन लोक के सामने चलल, फेर ओकरा सब के नरक में ल गेलै। नरक मे प्रवेश करबाक सबसँ खराब जगह अछि।
۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ بَدَّلُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ كُفْرًا وَّاَحَلُّوْا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِۙ
alam tara ilal-lażīna baddalū ni‘matallāhi kufraw wa aḥallū qaumahum dāral-bawār(i).
की अहाँ ओहि लोक पर ध्यान नहि देलहुँ जे अल्लाह केर एहसान केँ अल्लाह केर आज्ञा नहि मानला सँ बदलि अपन लोक केँ विनाशक घाटी मे डूबा देलक?
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).
आरू जे अविश्वास करै छै, वू विश्वास करै वाला सिनी कॅ कहै छै, "हमरऽ रास्ता पर चलै, हम्में तोरऽ पाप के सहन करबै," भले ही वू अपनऽ पाप के सहन करै में कनिको (सक्षम) नै होय। असल मे ओ सब पूर्ण झूठ बाजनिहार छथि।
وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ
wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).
आरू वू सचमुच अपनऽ पाप के साथ-साथ अपनऽ पाप, आरू दोसरऽ के पाप क॑ भी ढोबै वाला छै, आरू कयामत के दिन ओकरा स॑ निश्चित रूप स॑ वू झूठ के बारे म॑ पूछलऽ जैतै जे वू हमेशा स॑ आविष्कार करी रहलऽ छै ।
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
आरू जे काफिर करै छै, वू कहै छै, "हमरा सिनी ई कुरान पर विश्वास नै करबै आरू नै ही (न ही) पिछला किताब पर।" आ (कतेक भयावह) जँ देखब जे जखन अपराधी केँ ओकर प्रभुक सोझाँ आनल जाइत छैक तखन किछु गोटे अपन बात दोसर केँ वापस करैत छथि; कमजोर मानल जाय वाला लोक अहंकारी लोक स कहैत अछि जे "अहाँ सब नहि रहितौं त हम सब विश्वासी बनि गेल रहितौं।"
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ
qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).
जे घमंडी छै, ओकरा कमजोर मानलऽ जाय वाला सिनी सें कहै छै, "हमरा सिनी के मार्गदर्शन तोरा पास ऐला के बाद तोरा मार्गदर्शन नै मिलै सें रोकी देलऽ छेलियै? (नहीं!) असल में तोहें खुद पाप करै वाला छियौ।"
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
आरू जेकरा कमजोर मानलऽ जाय छै, वू घमंडी लोगऽ स॑ कहै छै, "(नहीं!) ई वास्तव म॑ रात-दिन के दौरान (अहाँकऽ) धोखा छै (जे हमरा सब क॑ बाधा पहुँचै छै), जब॑ आपने हमरा सब क॑ अल्लाह प॑ काफर करै आरू हुनकऽ साथी बनै के आह्वान करै छियै।" प्रलय देखि ओ सभ अफसोस व्यक्त केलनि। आ काफिर के गरदनि मे बेड़ी लगा दैत छी। हुनका सब के पुरस्कृत नै बल्कि जे काज केने छैथ ओकर हिसाब स भेटैत छैन्ह।
يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ
yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).
हे हमर लोक! आइ राज्य पृथ्वी पर अहाँक संग सत्ता मे अछि, मुदा जँ (ओ सजा) हमरा सभ पर आबि जायत त' अल्लाहक सजा सँ हमरा सभक मदद के करत?" फिरौन कहलनि, "हम अहाँ केँ मात्र ओहि बात केँ प्रस्तुत केलहुँ, जे हम नीक बुझलहुँ, आ हम अहाँ केँ मात्र सही बाट देखौलहुँ।"
وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ
wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).
आ (मोन राखू), जखन ओ सभ नरक मे बहस करत तखन कमजोर लोक सभ घमंड करय बला सभ केँ कहत जे "सत्ते, हम सभ अहाँक अनुयायी छलहुँ, तेँ की अहाँ सभ हमरा सभ पर जे आगि लागल छल ओकर किछु (दण्ड) छोड़ि सकैत छी?"
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
तेँ (फिरौन) एहि शब्द सभ सँ अपन लोक सभ केँ प्रभावित केलनि, जाहि सँ ओ सभ हुनकर आज्ञा मानैत रहलाह | सत्ते, ओ सभ दुष्ट लोक छथि।
اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ
innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).
सचमुच, ओ सब अल्लाह के सजा स अहाँ के कनिको बचाबय में सक्षम नै हेताह। आरू सचमुच गलत करै वाला एक-दूसरा के रक्षक छै, जबकि अल्लाह धर्मी के रक्षक छै ।
وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا
wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).
आ सत्ते, ओ सभ बहुतो केँ भटकौने छथि; आ अन्यायी लोक मे त्रुटि छोड़ि किछु नहि जोड़ू।