اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
केह़ तुस गवाह हे, जदुं याकूब गी मौत आई गेई, जदुं उन् ने अपने पुत्तरें गी ग् लाया, "मेरे मरने दे बा'द तुस केह़ भ़जन करगे?" उनेंगी जवाब दित्ता, "अस तुंदे परमेसरे ते तुंदे पुरखें दे परमेसरे, अर्थात अब्राह़म, इस्माइल ते इसहाक, (अर्थात) सर्वशक्तिमान परमेसरे दी भ़जन करगे ते अस (केवल) उदे कश समर्पण करी ओड़गे।"
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
आखयो, "असीं अल्लाह ते जो साडे उपर उतारे गए हन, ते जो इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते उन्हां दी वंशज कूं डीत्ते सी, ते जो मूसा ते यीशु कूं डीत्ते सी ते जो नबी कूं हुंदे रब कलों डीत्ते सी, हुंदे उत्ते विश्वास करेंदे से। अस्सां उन्हां विचों किसे वी विच कोई भेद कैनी करेंदे, ते अस्सां हुंदे कूं आत्मसमर्पण करेंदे से।
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
या तुस्सां (यहूदी ते मसीही) आखदे वे कि अब्राहम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते हुन्दी वंशज यहूदी या मसीही हेन? कहो, "क्या तुसीं बेहतर जानदे हो या अल्लाह, ते उस बंदे तों वी ज्यादा बेईमानी कौन है जो अल्लाह तों अपनी गवाही नू छुपांदा है?" अल्लाह तुहाडे कम्म तों अनजान नहीं।
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
कहो (मुहम्मद), "असीं अल्लाह ते जो साडे उत्ते बखान कित्ता गे ते जो इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते उन्हां दी वंशज कूं डीत्ते सी, ते जो कि मूसा, यीशु ते नबी कूं हुंदे रब कलों डीत्ते सी। अस्सां उन्हां विचों किसे वी विच कोई भेद कैनी करेंदे ते केवल हुंदे कोल ही अस्सां आत्मसमर्पण करेंदे से।
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
सचमुच, अस्सां तुवाकुं (मुहम्मद) कूं उवें ही प्रगट कित्ता जिवें अस्सां नूह ते हुंदे बाद दे नबी कूं प्रकट कित्ता हा, ते अस्सां इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते उन्हां दे वंशज कूं वी (इह) प्रगट कित्ता; यीशु, अय्यूब, योना, हारून ते सुलेमान। ते अस भजन दी किताब दाऊद गी दित्ती।
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ते अस उसी इसहाक ते याकूब देई दित्ते। उंदे च हर इक गी अस मार्गदर्शन दित्ता ऐ; ते इसदे पैह्ले अस नूह गी, ते उंदे किश वंशज (इब्राहिम) गी, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा ते हारून गी मार्गदर्शन दित्ता हा। ते इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं,
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
ते इय् यां गै, परमेसरे तुसेंगी (नबी बनने आस् ते) चुनेया ते तुसेंगी सपने दी किश व्याख्याएं गी सिखाया ते तुंदे ते याकूब दे परोआर उप् पर (अपना एहसान) सिद्ध कित्ता, जिय् यां के उनेंगी उसदे शा पैह़लैं तुंदे दो दादा-दादी, (अर्थात) अब्राह़म ते इसहाक उप् पर अपना एहसान सिद्ध कित्ता हा। सचमुच तेरा रब सर्वज्ञ, सर्वज्ञानी है।
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
इस करिए जदूं ओह् (इब्राहिम) उंदे कोला ते अल्लाह दे अलावा उंदी इबादत कोला दूर होई गेआ तां अस उसी इसहाक ते याकूब गी बरदाश्त करी दित्ता। ते अस उंदे चा हर इक गी नबी बनने आस् ते नियुक्त कित्ता।
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
ते असीं इन्हां नूं सरदार बणा दित्ता जो साडे हुकम नाल सानू मार्गदर्शन करदे हन ते असीं उन्हां नूं प्रगट कीता कि ओह भलाई करन, नमाज करन ते जकात करन, ते असीं ही इन्हां दी इबादत करन।
وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ते अस उसी इसहाक दे (जन्म) दी खुशखबरी दित्ती, जेका इक नबी हा जेड़ा धर्मी लोकें च शामल हा।