۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ
tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).
असी किश दूतें गी दूएं कोला मता तरजीह दित्ती ऐ। उन्हां विचों ऐसे वी हन जिन्हां नाल अल्लाह (सीधी) गल्ल करदा है ते होर वी हन जिन्हां नाल कई डिग्री वधांदे हन। ते अस मरियम दे पुत्तर यीशु गी केई चमत्कार दित्ते ते अस उसी पबित्तर आत् मा कन् ने मजबूत कित्ता। अगर अल्लाह दी मर्जी होंदी तां उन्हां दे बाद दे लोग हत्या नहीं करदे, सबूत उन्हां तक पहुंचण दे बाद। पर उंदे च मतभेद हे, इस आस् ते उंदे च किश ने विश् वास कित्ता ते कुसे ने अविश् वास कित्ता। अल्लाह दी मर्जी तां हत्या नहीं करदे। पर परमेसरे अपनी मर्जी दे मताबक गै करदा ऐ।
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ
wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).
ते कुझ दूत वी हन जिन्हां दे बारे विच असीं तुहानूं पहलां ही दस्सेया सी ते कुछ दूजे (दूजे) वी हन जिन्हां दे बारे विच असीं तुहानूं नहीं दस्सेया। ते मूसा कन् ने परमेसरे सीधे गल् लां कित्ती।
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
ते जदुं मूसा उस समें (मुनाजत) च आया हा, जिस वेले असें नियुक्त कीता हा ते परमेसरे उदे कन् ने (सीधी) गल् ल कित्ती ही, तां (मूसा) ने ग् लाया, "हे मेरे प्रभु, मेरे सामने (तुस अपने आप गी) प्रगट होओ तांजे मैं तुसेंगी दिक् खी सकां।" (अल्लाह) ने आख्या, "तुस मिगी नेईं दिक्खी सकगे, पर पहाड़ गी दिक्खो, जेकर ओह अपनी जगह (हमेशा दी तर्ज पर) रेह्ग तां तुस मिगी जरूर दिक्खी सकगे।" इस करिए जदूं उंदे रब ने पहाड़ उप्पर (अपनी महिमा) प्रगट कीता तां पहाड़ नष्ट होई गेआ ते मूसा बेहोश होई गेआ। मूसा दे होश च औने दे बाद उन् ने ग् लाया, "तुंदी महिमा होऐ, अऊं तुंदे उप् पर पछतावा करदा ऐं ते अऊं पैह़लैं विश् वास करने आला ऐं।"
قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).
(अल्लाह) ने आख्या, "हे मूसा! सचमुच मैं तुहानूं होर लोकां विचों (तुहाडे समें विच) चुनेया (पसंद) कि तुसीं अपने संदेश ते अपने शब्दां नू ढोन लई, इस करके मैं तुहानूं जो दित्ता है उस नू मजबूती नाल पकड़ो ते आभारी लोकां विचों बनो।
وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا
wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).
ते अस उसी पहाड़ (सिनै) दे सज्जे पास्से थमां बुलाया ते अस उसी गल्लबात आस्तै नेड़े लेई आए।
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ
falammā atāhā nūdiya yā mūsā.
इस आस् ते जदुं ओह़ उंदे कश (आग दी जगह) आया तां उसी बुलाया गेया, “हे मूसा!
اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
सचमुच मैं तेरा परमातमा हां, इस करिए तेरे दो शाप छोड़ो। क्मोंकक वाकई तुभ ऩवित्र घाटी भें शैं तुवा।
وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى
wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.
ते मैं तुसें गी चुने दा ऐ, तां जे (तुंदे उप्पर) प्रगट होग, उसी सुनो।
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
सचमुच मैं अल्लाह हां, मेरे सिवाय कोई देवता नहीं, इस करके मेरी इबादत करो ते मेरी याद करन दी नमाज करो।
اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى
innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.
सचमुच घड़ी आने आली ऐ, मैं इसगी गुप्त रखना तां जे हर इक गी उसी कमाई दे मताबक बदला मिलै।
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
इस आस् ते (प्रलय) गी उनें लोकें आस् ते नेई मुड़ो, जेके उदे उप् पर विश् वास नेई करदे ते उदे चाह़नें दा पालन करने आलें, जेके तुसेंगी नाश करी ओड़दे न।"
وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.
"औय तेरे सज्जे हत्थ च के ऐ, ओ मूसा?"
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
उने (मूसा) आखेआ, “एह् मेरा लाठी ऐ, मैं इस उप्पर आराम करदा हां, ते मैं इस कन्नै अपनी बकरियें आस्तै खटखटांदा हां, ते मेरे आस्तै अजें बी मता फायदा ऐ।”
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
उसने (अल्लाह) ने आख्या, "उसी फेंक दे ओ मूसा!"
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
उसने (अल्लाह) ने आख्या, "उस नू पकड़ो ते मत डर, असीं उस नूं उसदी मूल हालत विच वापस कर देंगे,
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
ते बगल दे हेठ हत्थ रखो, ओह् बिना कुसै दोष दे सफेद (प्रकाशित) निकली जाग, इक होर चमत्कार दे रूप च,
لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ
linuriyaka min āyātinal-kubrā.
तां जे अस तुसेंगी (कुछ) अपने बड्डे-बड्डे निशान दस्सी सकचे,
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
फिरौन दे कोल जाओ; ओह् सच्ची गै रेखा गी पार करी चुके दा ऐ।”
۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.
"औय तुभ अऩने रोगों वे बी तेजी से क्मों आमे, ऐ मूसा?"
قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى
qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.
उने (मूसा) आखेआ, "ओह् मेरे पिच्छे चलदे न ते मैं तुंदे कोल जल्दबाजी करदा हां, हे मेरे प्रभु, तां जे तुस (मेरे कन्नै) खुश ओ।"
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ते (याद करो) जदुं तुंदे रब ने मूसा गी (अपने वचनें कन् ने) पुकारया, "अन्यायी लोकें दे कश आओ,
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ
qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).
(अर्थात) फिरौन दे लोग। अल्लाह से क्यों न डरदे?
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
उने (मूसा) आख्या, “हे मेरे प्रभु, सचमुच मैं डरदा हां कि ओह मेरे कन्ने झूठ बोलन।
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
तां जे मेरी छाती टाइट महसूस होऐ ते मेरी जीभ चली नेईं होऐ, इस करी हारून (मेरे कन्नै) भेजो।
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ
wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).
कीजे मैं उंदे उप् पर पाप कित्ता, इस आस् ते मिगी डर हा के ओह़ मिगी मारी ओड़न।”
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
इस आस् ते तुस दवैं फिरौन दे कश आओ ते ग् लाओ, "सच च अस सारे संसार दे प्रभु दे रसूले आं।
فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).
इस करिए जदूं ओह् उत्थें (आग दी थाह् र) पुज्जेआ तां उसी सद्देआ गेआ, "धन्य ऐ ओह जेह्ड़े अग्ग दे कोल न, ते जेह्ड़े उंदे आस-पास न। महिमा सारे दुनियां दे स्वामी अल्लाह दी होन।"
يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ
yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
(अल्लाह ने आख्या) "हे मूसा! सचमुच मैं अल्लाह, परम ताकतवर, परम ज्ञानी हां।"
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े गैर-इंसाफी करदे न जेह्ड़े फिरी (अपने आप गी) बुराई दे बाद भलाई च बदली जंदे न (पश्चाताप करदे न); तो सचमुच, मैं क्षमाशील, परम दयालु हां।
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
इस करिए जदूं ओह (मूसा) अग्ग दे (जगह) पुज्जे तां उसी घाटी दे सज्जे पास्से (दिशा) थमां, इक बूह्टे थमां, बरकत जमीन दे टुकड़े उप्पर सद्देआ गेआ, "हे मूसा! वाकई मैं अल्लाह आं, सारे दुनियां दा स्वामी आं!
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
ते अपनी लाठी थल्ले सुट्टो।" इस करिए जदूं उने (मूसा) उसी (फुर्तीला) सप्प दी तर्ज पर चलदे दिक्खेआ तां ओह् पिच्छें मुड़ी दिक्खे बगैर वापस दौड़ी गेआ (अल्लाह ने आखेआ), "हे मूसा! इत्थे आओ ते डर ना। सचमुच, तुस इक सुरक्षित इंसान ओ।
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
अपनी कमीज दी गर्दन च हत्थ पाओ, बिना कुसै दोष दे सफेद (चमकदा) निकली जाह्ग, ते डरदे होई हत्थ छाती कन्नै पकड़ो। एह् दो चमत्कार न जेह्ड़े तुंदे रब (जिसदा तुस प्रदर्शन करगे) कोला फिरौन ते उंदे अधिकारियें गी। सचमुच, ओह दुष्ट लोक न।”
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ते मेरा भ्रा हारून, ओह् मेरे कोला बी मता वाक्पटु ऐ, इस करी उसी मेरे कन्नै मेरी मददगार दे रूप च भेजो तां जे मेरी (कहबें दी पुष्टि कीती जा); सचमुच, मैं डरदा हां के ओह मेरे कोला इन्कार करन।”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
उ'नें (अल्लाह) आखेआ, "अस तुसेंगी तुंदे भ्राऽ कन्नै मजबूत करगे (तुंदी मदद करगे) ते अस तुसेंगी दवैं गी बड़ी शक्ति देगे, तां जे ओह् तुंदे कोल नेईं पुज्जी सकन; (तुस दवैं चली जाओ) साढ़ा चमत्कार लेई आंदे ओ, तुस दोऐ ते तुंदे पिच्छे औने आह्ले बी जीत जागे।"
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
ते तुस (मुहम्मद) उसलै तुर (पहाड़) दे कोल नेईं हे जिसलै अस (मूसा) गी सद्देआ हा, पर (असें तुसेंगी) तुंदे रब दी दया दे तौर उप्पर भेजेआ हा, तां जे तुस उनें लोकें (कुरैश) गी चेतावनी देई सकदे ओ जिनेंगी तुंदे कोला पैह्ले चेतावनी देने आह्लें दा दौरा नेईं हा तां जे ओह् सबक सिक्खी सकन।
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
जदुं परमेसरे उसी (मूसा) पबित्तर घाटी च, अर्थात तुवा घाटी च बुलाया;
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
फिरौन दे कोल जाओ! सचमुच, उसने सीमा पार कर चुका है,
فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ
fa qul hal laka ilā an tazakkā.
तो (फिर'आउन को) कहो, "क्या तुसीं अपने आप नू (गलती तों) साफ करना चांदे हो,
وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ
wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.
ते मैं तुगी अपने रब दे रस्ते च लेई जाह्ग तां जे तुस उदे कोला डरगे?”