وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
आ हम हुनका सभ पर बरखा (पत्थर) के बरसात केलहुं। तेँ पाप करयवला व्यक्तिक की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
की हुनका सभ लग (के बारे मे) कोनो खबरि नहि पहुँचल जे हुनका सभ सँ पहिने छल, (अर्थात) नूहक लोक, ‘अद, समुद, अब्राहमक लोक, मद्यनक लोक आ (ओहि देशक निवासी) जे नष्ट भ’ गेल छल? दूत सभ स्पष्ट प्रमाण ल' क' हुनका सभ लग आबि गेल छलाह; अल्लाह हुनका सब पर अन्याय नहि केलनि, मुदा ओ सब अपना पर अन्याय केलनि।
فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ
falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).
तेँ जखन ओ देखलक जे हुनका सभक हाथ हुनका सभ केँ नहि छूबि रहल छलनि तखन हुनका (इब्राहिम) हुनका सभ पर शंका भेलनि, आ हुनका सभ सँ डरलनि | ओ सभ (स्वर्गदूत) कहलथिन, "डरब नहि, सचमुच हमरा सभ केँ लूतक लोक सभ लग पठाओल गेल छल।"
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ
falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).
अतः जखन इब्राहिम सँ भय गायब भ गेल आ हुनका लग नीक खबरि आबि गेलनि तखन ओ हमरा सभ (स्वर्गदूत) सँ लूत के लोकक विषय मे पूछताछ केलनि।
يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ
yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).
हे इब्राहिम ! ई (गप्प-सप्प) छोड़ू, सत्ते, अहाँक प्रभुक फरमान आबि गेल अछि, आ हुनका सभ केँ एहन सजा भेटतनि जकरा खारिज नहि कयल जा सकैत अछि।
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ
wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).
आ जखन हमर सभक दूत (स्वर्गदूत) लूत लग अयलाह तखन हुनका शंका भेलनि आ हुनका सभक कारणेँ हुनकर छाती कसल बुझाइत छलनि | ओ (लुत) कहलनि, "ई बहुत कठिन दिन अछि।"
قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ
qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).
ओ सभ (स्वर्गदूत) कहलथिन, "हे लूत! हम सभ अहाँक प्रभुक दूत छी; ओ सभ अहाँक कोनो नुकसान नहि करत। तेँ रातिक अंत मे अपन परिवारक संग बाहर निकलू, आ अहाँ सभ मे सँ कियो अपन पत्नी केँ छोड़ि पाछू नहि तकय। ओ निश्चित रूप सँ ओहि यातना सँ पीड़ित हेतीह जे हुनका सभ पर आयल छल। हुनका लोकनिक यातनाक घड़ी भोर मे होयत। की भोर नजदीक नहि अछि?"
فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ
falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).
तेँ जखन हमर सभक न्याय भेल तखन हम सभ लुतक लोकक भूमि केँ उखाड़ि देलियैक, आ हम सभ ओकरा सभ पर जरैत धरती सँ पाथर बरसा देलियैक,
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ
musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).
जे अहाँक प्रभु द्वारा एकटा निशानी देल गेल छल | आ अपराधीसँ यातना दूर नहि होइत छैक ।
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
आ हे हमर लोक! हमरा (आ अहाँ सभक) बीचक टकराव अहाँ सभ केँ पाप नहि करय दियौक, जाहि सँ अहाँ सभ केँ ओहिना यातना देल जाय जेना नूहक लोक, हुद वा सालेह लोक सभ पर भेल छल, जखन कि लूतक लोक अहाँ सभ सँ दूर नहि छल।
قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).
(दूत सभ) उत्तर देलथिन, "वास्तव मे हम सभ अहाँ लग ओ सजा ल' क' आयल छी जकरा ओ सभ सदिखन नकारैत छल।"
وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).
आ हम सभ सत्य ल' क' अहाँ लग अबैत छी आ सत्ते, हम सभ सच्चा लोक छी।
وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ
wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).
आ हम सभ हुनका (लुत) लेल फरमान केने रही जे भोर मे ओ सभ एकदम नष्ट भ' जेताह।
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ
fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).
तखन एकटा जोरदार गरजैत आवाज सँ ओ सभ नष्ट भ' गेल, जखन सूर्य उगय बला छल।
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ
fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).
तेँ हम सभ (भूमि) उल्टा कऽ देलहुँ आ कठोर माटि सँ पाथरक बरसात केलहुँ ।
وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا
wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).
आ सचमुच, ओ सभ (मक्काक मुश्रिक) एकटा एहन भूमि (सोदोम) सँ गुजरल छलाह जे (पहिने) खराब बरखा (पाथरक बरखा) सँ त्रस्त छल | ओ सभ नहि देखलक? असल मे हुनका सभ केँ वास्तव मे पुनरुत्थानक दिनक आशा नहि छलनि।
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
सिवाय एकटा बुढ़िया (हुनकर पत्नी) के, जे जे बचल छल ओकर समूह मे शामिल छल |
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
तखन हम आन के नष्ट क देलहुं।
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).
आ हम सभ ओकरा सभ पर (ओला) बरखा केलहुँ, तखन जिनका चेताओल गेल छलनि हुनका सभ पर कतेक खराब बरखा भेल।
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).
आ हम सभ हुनका सभ पर बरखा (पाथर) के बरसात केलहुँ, तेँ जिनका चेतावनी देल गेल छल (मुदा ध्यान नहि देल गेल) हुनका सभ पर बरखा (जे खसल) बहुत खराब छल |
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ
wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).
आरू जबेॅ हमरऽ दूत (स्वर्गदूत) अब्राहम के पास शुभ समाचार लेली ऐलै, तबेॅ कहलकै, "सत्ते, हम्में ई शहर (सदोम) के निवासी सिनी कॅ नष्ट करी देबै, कैन्हेंकि एकरऽ निवासी सचमुच में अन्यायी लोग छै।"
اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
सचमुच, हम सभ एहि नगरक लोक सभ पर स्वर्ग सँ सजा उतारब, कारण ओ सभ अधलाह काज केलक अछि।
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
सिवाय एकटा बुढ़िया (हुनकर पत्नी) के संग संग जे लोक (शहर मे) रहैत छथि |
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
तखन हम आन लोक के नष्ट क देलहुं।
قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ
qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).
ओ सभ उत्तर देलथिन, “सत्ते, हम सभ पापी लोक (लूतक लोक) लग पठाओल गेल छी।
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ
linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).
ताकि हम सभ ओकरा सभकेँ (कठोर) माटिक पाथरसँ मारि सकब।
مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ
musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).
सीमा के उल्लंघन करय वाला के (नाश) के लेल तोहर प्रभु स चिन्हित कयल गेल अछि |"
فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ
famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).
त हमरा सब के ओहि (जमीन) में मुसलमान (लूत) के घर के अलावा किछु नै भेटल।
وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ
wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).
आ हम ओहि (ओहि भूमि) मे एकटा निशानी छोड़ि देलियैक जे कोनो कष्टदायक सजा स डरैत छथि।
وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ
wal-mu'tafikata ahwā.
आ हवाक तूफान (लूतक लोकक देश) केँ नष्ट कऽ देलक।
فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ
fa gasysyāhā mā gasysyā.
तखन ओ ओहि जमीन केँ (दण्डक रूप मे) ओहि (मलबा) सँ झाँपि देलनि जे ओहि पर खसल छल |
اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ
innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).
सचमुच, हम हुनका सभ पर पाथर (जे हुनका सभ पर खसल) ल' क' एकटा तूफान पठौलनि, सिवाय लूत'क परिवारक। हम भोर स पहिने हुनका सब के बचा लेलौं,
وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ
wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).
आ सचमुच, दोसर दिन सचमुच स्थायी सजा के मारल जायत।
فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً
fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).
त ओ सब अपन प्रभु के रसूलुल्लाह के आज्ञा नै मानलकै, अल्लाह हुनका सब के बहुत कठोर सजा देलखिन।