قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).
அவனுடைய மக்களின் தலைவர்கள், "உண்மையாகவே நீங்கள் தெளிவான தவறில் இருக்கிறீர்கள் என்பதை நாங்கள் காண்கிறோம்" என்றார்கள்.
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
அவர் (நூஹ்) பதிலளித்தார், "என் மக்களே! நான் வழிதவறியவன் அல்ல; மாறாக, நான் அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதன்."
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
மேலும், நூஹ் (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களிடம் கூறிய அந்த முக்கியச் செய்தியை அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டுங்கள்: "என் மக்களே! நான் உங்களுடன் தங்குவதும், என் எச்சரிக்கை அல்லாஹ்வின் வசனங்களைக் கொண்டிருப்பதும் உங்களுக்குக் கடினமாகத் தோன்றினால், நான் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன். எனவே, நீங்கள் உறுதியெடுத்துக் கொண்டு, (என்னை அழிப்பதற்காக) உங்கள் கூட்டாளிகளைத் திரட்டுங்கள்; உங்கள் முடிவை இரகசியமாக வைத்திருக்காதீர்கள். பின்னர் எனக்கு எதிராகச் செயல்படுங்கள், இனிமேலும் தாமதிக்காதீர்கள்."
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
ஆகவே, தங்கள் மக்களிடையே இருந்த நிராகரிப்புத் தலைவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் உம்மைப் பார்க்கவில்லை, எங்களைப் போன்ற ஒரு சாதாரண மனிதரையே பார்க்கிறோம்; உம்மைப் பின்பற்றுபவர்களில், எளிதில் நம்பிவிடும் எங்களில் உள்ள தாழ்ந்தவர்களைத் தவிர வேறு எவரையும் நாங்கள் பார்க்கவில்லை. உமக்கு எங்களைவிட எந்த மேன்மையும் இருப்பதாக நாங்கள் கருதவில்லை; உண்மையில், உம்மை ஒரு பொய்யர் என்றே நாங்கள் கருதுகிறோம்."
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓ நூஹ்! நிச்சயமாக நீர் எங்களுடன் தர்க்கம் செய்தீர், மேலும் உமது வாதத்தை எங்களுக்கு எதிராக நீட்டித்தீர். எனவே, நீர் உண்மையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தால், நீர் அச்சுறுத்திய தண்டனையை எங்கள் மீது கொண்டு வாரும்."
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).
உங்களுக்கு முன்னிருந்த நூஹ், ஆத், சமூத் ஆகியோரின் மக்களையும், அவர்களுக்குப் பின்னிருந்தவர்களையும் பற்றிய செய்தி உங்களுக்கு எட்டவில்லையா? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் அவர்களை அறிந்திருக்கவில்லை. தூதர்கள் தெளிவான சான்றுகளுடன் அவர்களிடம் வந்தனர். ஆனால் அவர்களோ (வெறுப்பின் காரணமாக) தங்கள் வாய்களை மூடிக்கொண்டு, "நாங்கள் உம்மை நம்பவில்லை; நீர் எங்களை எதற்கு அழைக்கிறீரோ அதுகுறித்து நாங்கள் மிகுந்த சந்தேகத்தில் இருக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
மேலும் தங்கள் அந்தரங்க உறுப்புகளை அடக்கி வைப்பவர்கள்,
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
எனவே, அவர்களுடைய மக்களில் இருந்த நிராகரிப்பாளர்களின் தலைவர்கள் கூறினார்கள்: "இவன் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதன்தான்; உங்களை விட மேன்மையானவனாக இருக்க விரும்புகிறான். அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவன் ஒரு வானவரை அனுப்பியிருப்பான். எங்கள் முன்னோர்களின் காலத்தில் இது போன்ற ஒரு அழைப்பை நாங்கள் கேட்டதே இல்லை."
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
அவன் ஒரு பைத்தியக்காரன், அதனால் குறித்த நேரம் வரும் வரை அவனிடம் பொறுமையாக இருங்கள்.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
அவர் (நோவா) இவ்வாறு ஜெபித்தார்: “என் இறைவா, எனக்கு உதவுவாயாக, ஏனெனில் அவர்கள் என்னிடம் பொய் சொன்னார்கள்.”
وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ
wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).
மேலும், நூஹின் மக்கள் தூதர்களிடம் பொய் சொன்னபோது அவர்களை நாம் அழித்தோம். அவர்களை நீரில் மூழ்கடித்தோம்; மேலும், அவர்களுடைய கதைகளை மனிதகுலத்திற்கு ஒரு பாடமாக ஆக்கினோம். அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு வேதனையான தண்டனையை நாம் தயார் செய்துள்ளோம்.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ
każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).
நோவாவின் மக்கள் அப்போஸ்தலர்களிடம் பொய் சொல்லியிருந்தார்கள்.
۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ
qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).
"உங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் இழிவானவர்களாக இருக்கும்போது, நாங்கள் உங்களை நம்ப வேண்டுமா?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்.
قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ
qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).
அவர் (நூஹ்) பதிலளித்தார், “அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பது பற்றி எனக்கு எதுவும் தெரியாது.”
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ
in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).
நீங்கள் உணர்ந்தால், அவர்களுடைய செயல்களுக்கான கணக்கு என் இறைவனிடம் மட்டுமே உள்ளது.
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ
qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).
அவர்கள், “நோவா! நிச்சயமாக, நீ விலகாவிட்டால், கல்லெறிந்து கொல்லப்படுபவர்களில் நீயும் ஒருவனாவாய்” என்றார்கள்.
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
அவர் (நோவா) கூறினார், “என் இறைவா, நிச்சயமாக என் மக்கள் எனக்குப் பொய் சொல்லிவிட்டார்கள்;
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
ஆகவே, எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் தீர்மானித்து, என்னையும் என்னுடன் விசுவாசிக்கிறவர்களையும் காப்பாற்றுங்கள்.
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).
அவர்களுக்கு முன்பாக, பெரும் படைகளைக் கொண்டிருந்த நோவாவின் மக்களான ஆத் மற்றும் பார்வோனும் (அப்போஸ்தலர்களை) மறுத்திருந்தனர்.
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).
அவர்களுக்கு முன்பாக, நோவாவின் மக்களும், ராஸ் மற்றும் சமூத் பட்டணத்து குடிகளும் (அப்போஸ்தலர்களை) மறுதலித்திருந்தனர்.
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
மேலும், அதற்கும் முன்பிருந்த நோவாவின் மக்களும். உண்மையில், அவர்களே மிகவும் அநீதியான மற்றும் மிகவும் கீழ்ப்படியாத மக்கள்.
۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ
każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).
அவர்களுக்கு முன்பாக, நூஹின் மக்களும் (தூதரிடம்) பொய் சொன்னார்கள்; அவ்வாறே அவர்கள் நமது அடியாரான (நூஹிடம்) பொய் சொல்லி, "அவன் ஒரு பைத்தியக்காரன்!" என்றார்கள். பின்னர் அவர், மிரட்டல் விடுத்து அவனை விரட்டியடித்தார்.
فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ
fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.
எனவே அவர் (நோவா) தம் இறைவனிடம், "நிச்சயமாக நான் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டேன், எனவே எனக்கு உதவுங்கள்" என்று முறையிட்டார்.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
அல்லாஹ் நிராகரிப்பாளர்களுக்காக, நூஹின் மனைவி மற்றும் லூத்தின் மனைவி ஆகியோரைக் கொண்டு ஒரு உவமையைக் கூறினான். அவ்விருவரும் நமது அடியார்களில் இரு நல்லொழுக்கமுள்ள அடியார்களின் மேற்பார்வையில் இருந்தனர்; பின்னர் அவ்விரு மனைவிகளும் தங்கள் இரு கணவர்களுக்கும் துரோகம் செய்தனர், ஆனால் அவர்களுடைய இரு கணவர்களாலும் அல்லாஹ்வின் (வேதனையிலிருந்து) அவர்களைச் சிறிதளவும் காப்பாற்ற முடியவில்லை; மேலும் (அவ்விரு மனைவிகளிடமும்), "நீங்கள் இருவரும் நரகத்திற்குச் செல்பவர்களுடன் நரகத்திற்குச் செல்லுங்கள்" என்று கூறப்பட்டது.
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا
falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).
ஆனால் என் அழைப்பு அவர்களுடைய விசுவாசத்தை அதிகப்படுத்தவில்லை; மாறாக, அவர்கள் சத்தியத்தைவிட்டு ஓடிப்போனார்கள்.
وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ
wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).
மேலும், நீர் அவர்களை மன்னிப்பீராக என்று நான் அவர்களை நம்பும்படி அழைக்கும்போதெல்லாம், அவர்களோ தங்கள் காதுகளை விரல்களால் அடைத்துக்கொண்டு, தங்கள் முகங்களை ஆடையால் மூடிக்கொண்டு, இன்னமும் மறுத்து, தங்களைப் பற்றி மிகவும் பெருமை கொள்கிறார்கள்.
قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ
qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).
நோவா கூறினார், "என் இறைவா, நிச்சயமாக அவர்கள் எனக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை; மேலும், செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் கொண்டு தங்கள் இழப்புகளை அதிகப்படுத்தியவர்களை அவர்கள் பின்பற்றினார்கள்."
وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ
wa makarū makran kubbārā(n).
மேலும் அவர்கள் ஒரு பெரும் வஞ்சகத்தைச் செய்தார்கள்.
وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ
wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).
மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் இறைவனின் வழிபாட்டை ஒருபோதும் கைவிடாதீர்கள்; வத் (Wadd) வழிபாட்டையும், சுவா (Suwa'), யாகஸ் (Yagus), யா'உக் (Ya'uq) மற்றும் நஸ்ர் (Nasr) வழிபாட்டையும் ஒருபோதும் கைவிடாதீர்கள்."
وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا
wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).
மேலும், அவர்கள் பலரை வழிதவறச் செய்திருக்கிறார்கள்; அநீதிமான்களுக்குத் தவறைத் தவிர வேறொன்றையும் சேர்ப்பதில்லை.
وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا
wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).
நோவா கூறினார், “என் இறைவா, நிராகரிப்பவர்களில் எவரும் பூமியில் வாழ விடாதீர்.”
اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).
நிச்சயமாக, நீர் அவர்களைத் தங்க அனுமதித்தால், அவர்கள் உமது அடியார்களை வழிதவறச் செய்வார்கள்; மேலும், அவர்கள் தீய மற்றும் நன்றிகெட்ட பிள்ளைகளையே பெற்றெடுப்பார்கள்.