اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
טאקע, די וואָס לייקענען די פסוקים פון אַלאַה און טייטן די נביאים אָן רעכט (גערעכטע סיבה) און טייטן מענטשן וואָס זאָגן מענטשן צו טאָן גערעכטיקייט, ברענגען זיי די גוטע נייַעס, וואָס איז אַ ווייטיקדיקע שטראָף.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
אַלזאָ אויב זיי ליגן צו דיר (מוחמד), דאַן (וויסן אַז) די שליחים פֿאַר דיר זענען אויך געליגן געוואָרן (אויך), זיי האָבן געבראַכט עכטע נסים, זובור און דאָס בוך וואָס גיט אַ פּערפֿעקטע דערקלערונג.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
אָה רסול (מוחמד)! זייט נישט טרויעריק ווייל זיי קאָנקורירן אין זייער אומגלויבן. נעמליך די (צבועים) וואָס זאָגן מיט זייערע מיילער, "מיר האָבן געגלייבט," כאָטש זייערע הערצער גלויבן נאָך נישט, און אויך די ייִדן וואָס האָבן טאַקע ליב צו הערן (נייעס) ליגנס און טאַקע ליב צו הערן (די ווערטער פון) אַנדערע מענטשן וואָס זענען קיינמאָל נישט געקומען צו דיר. זיי האָבן געביטן די ווערטער (תורה) פון זייער אמתער באַדייטונג. זיי האָבן געזאָגט, "אויב דאָס איז וואָס מען האָט דיר געגעבן (וואָס איז געענדערט געוואָרן) נעמט עס אָן, און אויב מען גיט דיר עפּעס וואָס איז נישט דאָס, זייט פֿאָרזיכטיק." ווער עס יז וואָס אַלאַה וויל אים לאָזן פֿאַרפֿירן, וועסטו נישט קענען אָפּזאָגן גאָרנישט פֿון אַלאַה (צו העלפֿן אים) אין דעם קלענסטן. זיי זענען מענטשן וועמען גאָט וויל מער נישט רייניקן זייערע הערצער. אין דער וועלט וועלן זיי דערנידעריקט ווערן און אין יענער וועלט וועלן זיי ליידן אַ גרויסע שטראָף.
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
און באַשליסט ענינים צווישן זיי לויט וואָס אַלאַה האָט אייך אַנטפּלעקט, און פאָלגט נישט זייערע ווילן. און היט זיך פון זיי, כּדי זיי זאָלן אייך נישט נאַרן אין אַ טייל פון וואָס אַלאַה האָט אייך אַנטפּלעקט. אויב זיי וועלן זיך אָפּקערן (פון דעם געזעץ וואָס אַלאַה האָט אַנטפּלעקט), זאָלט איר וויסן אַז אַלאַה וויל זיי ברענגען אומגליק צוליב עטלעכע פון זייערע זינד. און באמת, רובֿ מענטשן זענען שלעכטע מענטשן.
لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ
laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).
טאקע, מיר האבן גענומען דעם בונד פון די קינדער פון ישראל, און מיר האבן צו זיי געשיקט שליחים. אבער יעדער שליח איז צו זיי געקומען מיט עפעס וואס איז נישט געווען לויט זייערע ווילן, (אזוי) עטלעכע (פון די שליחים) האבן זיי געלויגן און אנדערע האבן זיי גע'הרג'עט.
وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ
wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
און זיי זענען געקומען טראָגנדיק זיין קלייד (באַפלעקט מיט) פאַלש בלוט. ער (יעקב) האָט געזאָגט, "טאַקע, דו אַליין זעסט דאָס שלעכטס אין דיינע ענינים ווי גוט; אַזוי נאָר געדולד איז בעסט (פֿאַר מיר). און זוכט הילף פֿון אַלאַ אַליין קעגן וואָס דו האָסט באַשריבן."
قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ
qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).
זי (אַל-עזיז'ס ווייב) האָט געזאָגט, "דאָס איז דער מענטש וואָס האָט דיר געבראַכט צו מיר צו באַשולדיקן ווייל (איך בין געווען צוגעצויגן צו) אים, און טאַקע, איך האָב אים פֿאַרפֿירט אים צו אונטערדריקן אָבער ער האָט זיך אָפּגעזאָגט. אויב ער טוט נישט וואָס איך האָב אים באַפֿוילן, וועט ער זיכער ווערן געפֿאַנגען, און ער וועט ווערן אַ פֿאַראַכטלעכער מענטש."
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).
יוסף האט געזאגט, "אוי גאָט! איך בעפארצוג טורמע ווי צו מקיים זיין זייער איינלאדונג. אויב דו וואָלסט מיך נישט באַשיצט פון זייער אָפּנאַר, וואָלט איך געווען גענייגט צו (מקיים זיין זייערע ווילן) און פֿאַרשטייט זיך וואָלט איך געווען איינער פֿון די נאַרישע מענטשן."
وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ
wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).
און ער (יוסף) האט געזאגט צו דעם מענטש וואָס ער האט געוואוסט וועט זיין זיכער צווישן זיי ביידע, "ערקלער מיין סיטואַציע צו דיין רבי." אַזוי האט דער שטן אים געמאַכט פאַרגעסן צו דערקלערן (יוסף'ס צושטאַנד) צו זיין רבי. צוליב דעם איז ער (יוסף) געבליבן אין תפיסה פֿאַר עטלעכע יאָרן.
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ
wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).
און דער מלך האט געזאגט, "ברענגט אים צו מיר." ווען דער שליח איז געקומען צו אים, האט ער (יוסף) געזאגט, "גיי צוריק צו דיין הער און פרעג אים וואָס איז געשען מיט די פרויען וואָס האָבן אים פאַרוואונדעט די הענט. טאַקע, מיין האר איז באַוואוסטזיניק וועגן זייער אָפּנאַר."
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ער (יעקב) האט געזאגט, "אין פאַקט, דו ביסט דער איינציקער וואָס זעט גוטע (שלעכטע) ענינים. אַזוי (מיין געדולד) איז גוטע געדולד. איך האָף אַז אַלאַה וועט זיי אַלע ברענגען צו מיר. טאַקע, ער איז דער אַל-וויסנדיקער, דער קלוגסטער."
حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
אַלזאָ ווען די שליחים האָבן מער נישט קיין האָפענונג (וועגן דעם גלויבן פֿון זייער פֿאָלק) און גלויבן אַז מען האָט זיי פֿאַרלייגנט, דעמאָלט קומען זיי (די שליחים) צו אונדזער הילף, דעמאָלט וועלן זיי געהאלפן ווערן דורך וועמען מיר ווילן. און אונדזער שטראָף קען נישט אָפּגעוואָרפֿן ווערן פֿון זינדיקע.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).
און טאַקע, עטלעכע פֿון די שליחים פֿאַר דיר (מוחמד) זענען געוואָרן פֿאַרשעמט, אַזוי איך האָב געגעבן די נישט-גלײַביגע אַ צײַט, און דערנאָך האָב איך זיי פֿאַרניכטעט. אַזוי ווי גרויס איז מײַן יסורים!
وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ
wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
און פארוואס וועלן מיר נישט שטעלן אונדזער צוטרוי אין גאט, ווען ער האט אונדז געוויזן דעם וועג, און מיר וועלן באמת בלייבן געדולדיק מיט די שטערונגען וואָס איר טוט אונדז. און נאָר צו גאט געבן זיך די וואָס שטעלן זייער צוטרוי אונטער.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
מיר ווייסן בעסער אין וואָסער צושטאַנד זיי הערן צו ווען זיי הערן צו דיר (מוחמד), און ווען זיי פלעסטערן און פלעסטערן (דאָס הייסט) ווען דער שלעכטער זאָגט, "דו גייסט נאָר נאָך אַ מענטש וואָס איז פֿאַרכישופֿט."
اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا
unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).
קוק ווי זיי דערציילן דיר (מוחמד) משלים; אַזוי זענען זיי פֿאַרפֿעלט און קענען נישט געפֿינען דעם (ריכטיגן) וועג.
وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ
wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).
און אויב מיר וואָלטן נישט געשטאַרקט דיין (האַרץ), וואָלסטו כּמעט זיך צו זיי גענייגט.
قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا
qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).
ער (משה) האָט געזאָגט, "אויב גאָט וועט וועלן, וועסטו מיך געפֿינען אַ געדולדיקן מענטש, און איך וועל דיר נישט קעגנער מאַכן אין קיין ענין."
وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى
wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.
און טאַקע, מיר האָבן אים (פאַראָן) געוויזן אַלע אונדזערע וואונדער (פון גרויסקייט), אָבער ער האָט עס געלייקנט און איז געווען צוריקגעצויגן (צו אָננעמען די אמת).
فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى
faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.
זייט געדולדיק מיט וואָס זיי זאָגן, און פֿאַרהערלעכט זיך דורך לויבן אייער גאָט, איידער די זון גייט אויף און איידער זי גייט אונטער; און דאַוונט (אויך) ביי מיטערנאַכט און אין סוף טאָג, כּדי איר זאָלט זיך פֿילן רואיק.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
האָבן מיר געענטפערט (זיין תפילה), דערנאָך האָבן מיר אַוועקגענומען די קראַנקייט וואָס איז געווען אויף אים און מיר האָבן צוריקגעקערט זיין משפּחה צו אים, און (מיר האָבן זייער צאָל געמערט) ווי אַ רחמנות פֿון אונדז, און ווי אַ וואָרענונג צו אַלע וואָס דינען אונדז.
وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ
wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).
און (געדענקט די מעשה) ישמעאל, אידריס און זולקיפלי. זיי זענען אלע געדולדיקע מענטשן.
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔
wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).
און מיר האָבן נישט געשיקט קיין שליחים פֿאַר דיר (מוחמד) אַחוץ אַז זיי האָבן געגעסן עסן און געגאַנגען אין די מאַרקן. און מיר האָבן געמאַכט עטלעכע פֿון דיר אַ פּראָבע פֿאַר אַנדערע. וועסטו זיין געדולדיק? און דיין גאָט איז אַל-זעענדיק.
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
האָט ער (משה) געגעבן די צוויי פרויען (בהמות) וואַסער, דערנאָך איז ער צוריקגעקומען צו אַ שאָטנדיק אָרט און מתפלל געווען, "אָה מיין גאָט, איך דאַרף טאַקע עפּעס גוטס (עסן) וואָס דו האָסט מיר אַראָפּגעשיקט."
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
אויב ער באַקומט נישט גלייך טובות פון זיין האר, וועט ער זיכער אַרײַנגעוואָרפן ווערן אין דעם פֿאַרדאָרבן לאַנד אין אַ צושטאַנד פֿון שאַנדע.