Q.S Al-Muddassir (اَلْمُدَّثِّر) - 56 Oyatlar soni

يٰٓاَيُّهَا الْمُدَّثِّرُۙ

yā ayyuhal-muddaṡṡir(u).

Ey burkanib yotgan (Muhammad s.a.v.)!

قُمْ فَاَنْذِرْۖ

qum fa'anżir.

Tur va ogohlantir!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْۖ

wa rabbaka fakabbir.

Va Robbингni ulug‘la!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْۖ

wa ṡiyābaka faṭahhir.

Va kiyimingni pokla!

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْۖ

war-rujza fahjur.

Va rujz (butlarni) tark et!

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ

wa lā tamnun tastakṡir(u).

Va (Muhammad s.a.v.) ko‘proq olish maqsadida minnat qilma!

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْۗ

wa lirabbika faṣbir.

Va Robbинг uchun sabr qil!

فَاِذَا نُقِرَ فِى النَّاقُوْرِۙ

fa iżā nuqira fin-nāqūr(i).

Bas, qachonki sur (naqur) chalinsa,

فَذٰلِكَ يَوْمَىِٕذٍ يَّوْمٌ عَسِيْرٌۙ

fa żālika yauma'iżiy yaumun ‘asīr(un).

Ana o‘sha kun qiyin kun bo‘ladi,

عَلَى الْكٰفِرِيْنَ غَيْرُ يَسِيْرٍ

‘alal-kāfirīna gairu yasīr(in).

Kofirlar uchun oson emas.

ذَرْنِيْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيْدًاۙ

Żarnī wa man khalaqtu waḥīdā(n).

Meni qoldir va Men yolg‘iz yaratgan odam bilan,

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًاۙ

wa ja‘altu lahū mālam mamdūdā(n).

Va Men unga mol-mulkni ko‘p qildim,

وَّبَنِيْنَ شُهُوْدًاۙ

wa banīna syuhūdā(n).

Va farzandlarni doim yonida bo‘lganlarni,

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِيْدًاۙ

wa mahhattu lahū tamhīdā(n).

Va unga hayotni kengaytirdim.

ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ

Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).

Keyin u yana ko‘proq berishimni tamanno qiladi.

كَلَّاۗ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰيٰتِنَا عَنِيْدًاۗ

kallā, innahū kāna li'āyātinā ‘anīdā(n).

Yo‘q! Albatta u Bizning oyatlarimizga qarshi chiqdi.

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًاۗ

sa'urhiquhū ṣa‘ūdā(n).

Men uni sa'ud (og‘ir yuk) bilan yuklayman.

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَۙ

innahū fakkara wa qaddar(a).

Albatta u o‘yladi va qaror qildi.

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

Bas, qanday qaror qildi u, halok bo‘lsin!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

Yana halok bo‘lsin, qanday qaror qildi u!

ثُمَّ نَظَرَۙ

Ṡumma naẓar(a).

Keyin u qaradi,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ

Ṡumma ‘abasa wa basar(a).

So‘ng qovog‘ini chimirdi va yuzini burishtirdi,

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَۙ

Ṡumma adbara wastakbar(a).

Keyin orqasiga o‘girildi va takabburlik qildi,

فَقَالَ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ يُّؤْثَرُۙ

faqāla in hāżā illā siḥruy yu'ṡar(u).

So‘ng dedi: «Bu faqat o‘rganilgan sehrdir».

اِنْ هٰذَآ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِۗ

in hāżā illā qaulul-basyar(i).

«Bu faqat inson so‘zidir».

سَاُصْلِيْهِ سَقَرَ

sa'uṣlīhi saqar(a).

Men uni Saqar (do‘zax)ga kiritaman.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُۗ

wa mā adrāka mā saqar(a).

Va sen bilasanmi Saqar nima?

لَا تُبْقِيْ وَلَا تَذَرُۚ

lā tubqī wa lā tażar(u).

U qoldirmaydi va qoldirmaydi,

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِۚ

lawwāḥatul lil-basyar(i).

Inson terisini qoraytiruvchi.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ

‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).

Uning ustida o‘n to‘qqiz (farishta) bor.

وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ

wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).

Va Biz do‘zax egalarini faqat farishtalardan qildik va ularning sonini kofirlar uchun fitna qildik, kitob berilganlar yaqin bo‘lishi uchun, mo‘minlar iymoni ziyoda bo‘lishi uchun, kitob berilganlar va mo‘minlar shubhalanmasligi uchun, qalblarida kasallik borlar va kofirlar: «Alloh bu bilan qanday misol keltirmoqchi?» desinlar. Shunday qilib Alloh xohlaganini yo‘ldan chiqaradi va xohlaganini hidoyat qiladi. Va Robbингning lashkarlarini faqat U biladi. Va Saqar faqat insonlar uchun eslatmadir.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

kallā wal-qamar(i).

Yo‘q! Oyga qasamki,

وَالَّيْلِ اِذْ اَدْبَرَۙ

wal-laili iż adbar(a).

Va tunda u o‘tganda,

وَالصُّبْحِ اِذَآ اَسْفَرَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā asfar(a).

Va subhda u yorishganda,

اِنَّهَا لَاِحْدَى الْكُبَرِۙ

innahā la'iḥdal-kubar(i).

Albatta u (Saqar) ulug‘ narsalardandir,

نَذِيْرًا لِّلْبَشَرِۙ

nażīral lil-basyar(i).

Insonlar uchun ogohlantirishdir,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّتَقَدَّمَ اَوْ يَتَاَخَّرَۗ

liman syā'a minkum ay yataqaddama au yata'akhkhar(a).

Sizlardan kim oldinga yoki orqaga qaytmoqchi bo‘lsa.

كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌۙ

kullu nafsim bimā kasabat rahīnah(tun).

Har bir jon o‘zi qilgan ish uchun garovdir,

اِلَّآ اَصْحٰبَ الْيَمِيْنِ ۛ

illā aṣḥābal-yamīn(i).

Magar o‘ng tarafdagilar bundan mustasno,

فِيْ جَنّٰتٍ ۛ يَتَسَاۤءَلُوْنَۙ

fī jannātin - yatasā'alūn(a).

Ular jannatlarda bir-birlaridan so‘rashadi,

عَنِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

‘anil-mujrimīn(a).

Jinoyatchilar haqida,

مَا سَلَكَكُمْ فِيْ سَقَرَ

mā salakakum fī saqar(a).

«Sizlarni Saqarga nima kiritdi?»

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ

qālū lam naku minal-muṣallīn(a).

Ular: «Biz namoz o‘quvchilardan bo‘lmagan edik,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ

wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).

Va miskinlarga ovqat bermagan edik,

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ

wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).

Va botil gaplarga botilchilar bilan birga botil qilgan edik,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّيْنِۙ

wa kunnā nukażżibu biyaumid-dīn(i).

Va jazo kunini yolg‘on deb hisoblagan edik,

حَتّٰىٓ اَتٰىنَا الْيَقِيْنُۗ

Ḥattā atānal-yaqīn(u).

Toki yaqin (o‘lim) kelguncha» dedilar.

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِيْنَۗ

famā tanfa‘uhum syafā‘atusy-syāfi‘īn(a).

Bas, shafqat qiluvchilarning shafaati ularga foyda bermaydi.

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِيْنَۙ

famā lahum ‘anit-tażkirati mu‘riḍīn(a).

Ular eslatmadan nima uchun yuz o‘girishadi?

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌۙ

ka'annahum ḥumurum mustanfirah(tun).

Go‘yo ular qo‘rqib ketgan yovvoyi eshaklardek,

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍۗ

farrat min qaswarah(tin).

Qasqir (sher)dan qochib ketganlaridek.

بَلْ يُرِيْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّؤْتٰى صُحُفًا مُّنَشَّرَةًۙ

bal yurīdu kullumri'im minhum ay yu'tā ṣuḥufam munasysyarah(tan).

Balki har bir kishi ulardan ochiq sahifalar berilishini istaydi.

كَلَّاۗ بَلْ لَّا يَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَۗ

kallā, bal lā yakhāfūnal-ākhirah(ta).

Yo‘q! Balki ular oxiratdan qo‘rqmaydilar.

كَلَّآ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahū tażkirah(tun).

Yo‘q! Albatta bu eslatmadir.

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗۗ

faman syā'a żakarah(ū).

Bas, kim xohlasa, undan eslatma oladi.

وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ

wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).

Va ular eslatma olmaydilar, magar Alloh xohlasa. U taqvo egasi va mag‘firat egasidir.