مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Мадинаялъул гӀадамазе ва гьезда сверухъ гӀумру гьабулел бедуиназул гӀарабазе рекъараб гьечӀо, Аллагьасул Аварагасда (рагъде ун) цадахъ рукӀинчӀого рукӀин ва рекъараб гьечӀо (гьединго) гьезие жидеего (рокьиялдаса) цӀикӀкӀун жалго рокьи. Щайгурелъул гьел Аллагьасул нухда къечалъ, свакалъ яги ракъиялъ бергьунаро, капурзабазул ццин бахъинабулеб бакӀалда (гьединго) лъалхъи гьабуларо, тушманасе балагь бачӀунаро, (кинабго) гьезие лъикӀаб гӀамаллъун хъвазе гьечӀони. ХӀакълъунго Аллагьас лъикӀлъи гьабуразул кири гӀадада хвезабуларо.