مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Ɛnsɛ sɛ Medinafoɔ ne Bedouin Arabfoɔ a wɔtete wɔn ho no, ɛnsɛ sɛ wɔnka Allah Somafoɔ no ho (wɔrekɔ ɔko) na ɛnsɛ sɛ (so) sɛ wɔbɛdɔ wɔn ho sene (ɔdɔ) wɔn ho. Wei te saa efirise sukɔm, ɔbrɛ anaa ɔkɔm nnhyɛ wɔn so wɔ Allah kwan so, na (nso) wɔntiatia bea bi a ɛkanyan agyidifoɔ abufuo so, na wɔmfa atoyerɛnkyɛm mmrɛ ɔtamfo no, gye sɛ (ne nyinaa) wɔbɛtwerɛ ama wɔn sɛ adwuma pa. Ampa ara se, Allah nnye nkurafoa a woyo papa no akatua, .