مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Мәҙинә халҡына һәм улар тирәһендә йәшәгән бәҙәүиҙәргә Аллаһ Рәсүленә (һуғыш яланында) юлдаш булмау ярамай, үҙҙәрен Аллаһ Рәсүленән нығыраҡ яратыу ҙа ярамай. Сөнки улар Аллаһ юлында һыуһау, арыу, аслыҡ кисермәй, кафырҙарҙың асыуын тыуҙырырлыҡ урынға баҫмай, дошманға зыян килтермәй, тик был улар өсөн изге ғәмәл итеп яҙылыр. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙың әжерен әрәм итмәй, улар бәләкәйме, ҙурмы саҙаҡа бирмәй, үҙән (джиһадта) үтмәй, тик был улар өсөн (изге ғәмәл булараҡ) яҙылып торорға ғына, Аллаһ тарафынан улар ҡылғандарынан да яҡшыраҡ нәмә менән бүләкләнһен өсөн.