مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Nws tsis tsim nyog rau cov neeg ntawm Medina thiab cov Bedouins uas nyob ib puag ncig lawv tsis nrog tus tub txib ntawm Allah (ntawm thaj chaw sib ntaus sib tua), thiab nws tsis tsim nyog rau lawv hlub lawv tus kheej ntau dua li tus tub txib ntawm Allah. Qhov ntawd yog vim lawv tsis raug kev nqhis dej, kev qaug zog, lossis kev tshaib kev nqhis hauv txoj kev ntawm Allah, thiab lawv tsis taug kev mus rau qhov chaw uas ua rau cov neeg tsis ntseeg npau taws, thiab lawv tsis ua rau muaj kev puas tsuaj rau cov yeeb ncuab, tsuas yog tias nws yuav raug sau tseg rau lawv ua ib qho kev ua zoo. Tseeb tiag, Allah tsis pov tseg qhov khoom plig ntawm cov neeg ua zoo.