وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).
ते सचमुच तुहानूं (मुहम्मद) उन्हां (यहूदी) नू मिल जावेगा, जो जिंदगी (दुनिया) दे सब तों ज्यादा लालची हन, इत्थे तक कि मुशरिकां तों वी (अधिक लालची) हन। उंदे च हर इक गी हज़ार साल दी जिंदगी दित्ती जा, भलेआं ओह् लम्मी जिंदगी उनेंगी कयामत थमां नेईं बचाग। ते अल्लाह उंदे कम्में दा सब्भनें शा दर्शन करने आला ऐ।
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
ते उस इनाम दी लालसा मत करो जो अल्लाह ने तुहाडे विचों किसे नू दूजे तों उपर दित्ता है। कीजे मर्दें आस्तै उंदी कमाई दा हिस्सा ऐ ते जनानियें आस्तै उंदी कमाई दा हिस्सा ऐ। अल्लाह कोला उंदी कुछ इनाम मंगना। दरअसल, अल्लाह सारे चीजां दा सर्वज्ञ है।
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ते जेकर जनानी गी इस गल्लै दी चिंता ऐ जे ओह्दे पति शरारती जां उदासीन होग, तां ओह् दवैं असली शांति बनाई सकदे न, ते ओह् शांति (उंदे आस्तै) बेहतर ऐ, भलेआं ओह् मर्द स्वभाव कन्नै कंजूस होऐ। ते जेकर तुस (अपनी घरेआली कन्नै अपने रिश्ते च) सुधार करदे ओ ते अपने आप गी (नुस्यूज़ ते उदासीनता थमां) बचांदे ओ तां सचमुच अल्लाह तुंदे कम्में च सावधान रौंह्दे न।
قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ
qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).
कहो (मुहम्मद), "अगर तुहाडा मेरे रब दी किरपा दे खजाने ते नियंत्रण होंदा तां तुसीं उस नू (खजाना) रखदे, खर्च करन दे डर नाल।" ते इंसान बड़ा कंजूस होंदा ऐ।
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
इस करिए अपनी क्षमता दे मताबक अल्लाह दा डर करो ते सुनो ते आज्ञा मनो; ते अपने आस्तै अच्छी दौलत दा निवेश करो। औय जो अऩने को कंजूस से यखता शै , वे शी ऩयभात्भा शैं।
وَجَمَعَ فَاَوْعٰى
wa jama‘a fa'au‘ā.
ते ओह माह्नू जेह्ड़ा (संपत्तियां) इकट्ठा करदा ऐ ते फिरी उनेंगी संग्रहीत करदा ऐ।
وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ
wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).
ते जदूं भलाई (धन) मिलदी है तां कंजूस हो जांदा है,
ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ
Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).
फिर ओह सचमुच चाहंदा हा के मैं इस च होर बी जोड़ां।
وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ
wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).
जबकि तुस (हलाल ते हरम) मिला के विरासत दा सेवन करदे ओ,
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ
wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).
ते तुस धन-दौलत गी अति प्रेम कन्ने प्यार करदे ओ।
وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ
wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).
ते सच्चें गै उंदा धन-दौलत कन्नै प्यार सच्चें गै बेह्तर हा।
اَلْهٰىكُمُ التَّكَاثُرُۙ
alhākumut-takāṡur(u).
घमंड ने तेरी उपेक्षा कर दी है,