مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ
mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).
किताब दे लोगें ते मुशरिकें च काफिर करने आले तुंदे रब कोला तुंदे कोल कोई बी भलाई नेईं भेजे जाने दी इच्छा नेईं रखदे। पर अल्लाह खास तौर उप्पर उन लोकें उप्पर अपनी रहमत करदा ऐ जिनेंगी ओह् चाह्न्दे न। ते अल्लाह बड़ी कृपा दा मालिक ऐ।
وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
किताब दे कई लोग चांदे हन कि ओ तुवाकुं विश्वास करण दे बाद तुवाकुं पीछे मुड़ सग्दे, हुंदे अंदर दी ईर्ष्या दे कारण, हुंदे कूं सच्चाई साफ थीवण दे बाद, फिर काफिर बण सग्दे। तो माफ करो और धीरज रखो, जब तक अल्लाह अपना हुक्म नहीं दे। दरअसल, अल्लाह हर चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
ते यहूदी ते ईसाई तुहानू (मुहम्मद) उस वेले तक स्वीकार नहीं करनगे, जद तक तुसीं उन्हां दे धर्म दा पालन करदे हो। कहो, "वास्तव च अल्लाह दी हिदायत ही (सच्ची) हिदायत है।" ते जेकर तुस उंदे कोल ज्ञान (सच्चाई) आने दे बाद उंदी इच्छाएं दा पालन करो तां तुंदे कोल अल्लाह कोला कोई रक्षक ते मददगार नेईं होग।
وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
ते उन् ने ग् लाया, "तुस (विश् वासी) यह़ूदी होओ जां मसीही, तुसेंगी जरूर मार्गदर्शन मिलग।" ग् लाओ, "(नहीं!) पर (अस) अब्राह़म दे सीधे ध़रम दा पालन करदे आं ते ओह़ परमेसरे कन् ने साथी करने आलें च शामल नेई ऐ।"
فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ
fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
इस आस् ते जेकर ओह़ तुंदे मताबक गै विश् वास करदे ह़न, तां सच् चाई च उनेंगी रस् ते दित्ता जंदा। पर जेकर ओह मुड़ जांदे न, तां सचमुच ओह (तुंदे कन्ने) दुश्मनी च न, तां अल्लाह तुसें (मुहम्मद) उंदे आस्ते (अपनी मदद कन्ने) काफी करग। ते ओह़ सारे सुनने आला, सारे जानने आला ऐ।
قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ
qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).
कहो (मुहम्मद) "क्या तुसीं साडे नाल अल्लाह दे बारे विच बहस करना चांदे हो, जदों ओह साडा रब ते तुहाडा रब है। साडे कोल साडे करम, तुहाडे करम ते सिर्फ उहनां नू ही अस्सां सच्चे मन नाल अपने आप नू समर्पित करदे हां।"
وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ
wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
ते भले ही तुसीं (मुहम्मद) किताब दित्ती गईआं नू सारी आयत (सूचना) दे दित्ती होवे, पर ओह तुहाडे किबला दा पालन नहीं करदे, ते तुसीं उन्हां दी किबला दा पालन नहीं करदे। उन्दे च कुझ दूजे दे किबला दा पालन नेईं करंगन। ते जेकर तुस उंदे कोल ज्ञान आने दे बाद उंदी इच्छाएं दा पालन करो तां तुस ज़रूर गलत करने आलें च शामल होगे।
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).
जिन्हें गी अस पवित्रशास्त्र (तोराह ते सुसमाचार) दित्ता ऐ, ओ उसी (मुहम्मद) गी उस्सै चाल्ली पछानदे न जिय्यां ओ अपने बच्चें गी पछानदे न। सचमुच, उंदे च किश सच्चाई गी जानदे होई गै छुपाई लैंदे न।
اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
सचमुच अल्लाह दे नाल धर्म इस्लाम है। जिनेंगी किताब दित्ती गेई ही, उंदे च ज्ञान हासल करने दे बाद गै, अपने आप च ईर्ष्या दे कारण, कोई फर्क नेईं हा। जो कोई अल्लाह दी आयतां नूं काफ़र करदा है, तां वाकई अल्लाह हिसाब-किताब विच तेज़ है।
فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
फिर जेकर ओह तुंदे कन्ने (मुहम्मद) कन्ने बहस करदे न तां आखदे न, "मैं अल्लाह दे अधीन हां ते मेरे पिच्छे चलने आलें गी बी।" ते जिन्हें किताब दित्ती गेई ऐ ते अनपढ़ लोकें गी आखना, "क्या तुसें इस्लाम अपनाया ऐ?" जेकर ओह इस्लाम अपनाई लैंदे न तां मतलब उनेंगी हिदायत मिली गेई ऐ, पर जेकर ओह् मुड़दे न तां तुंदी फर्ज सिर्फ इसगी पजाना गै ऐ। ते अल्लाह अपने दासें दा दर्शन करदा ऐ।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).
क्या तुसें उनें लोकें उप्पर विचार नेई कित्ता जिनेंगी किताब (तोराह) दा इक हिस्सा दित्ता गेदा हा? उनेंगी अल्लाह दी किताब च सद्देआ गेआ हा तां जे उंदे बश्कार न्याय करन। फिर उन्हां दी इक पार्टी (सच्चाई) नू नकारदे होए मुड़ गई।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).
ओ किताब दे लोक ! तुसीं (सच्चाई) जानदे होए अल्लाह दे आयतां दा इन्कार क्यों करदे हो?
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.
ओ किताब दे लोक ! तुस सच्चाई गी झूठ च कीं मिलांदे ओ, ते सच्चाई गी छुपांदे ओ, भले ही तुस जानदे ओ?
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).
(मुहम्मद) कहो, "हे किताब दे लोग! तुसीं अल्लाह दे आयतां दा इन्कार क्यों करदे हो, जदकि अल्लाह तुहाडे कम्म दा गवाह है?"
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
कहो (मुहम्मद) "हे किताब दे लोग! तुसीं अल्लाह दे रस्ते तों इमानदारां नू क्यों रोकदे हो, तुसीं चांदे हो कि ओ (अल्लाह दा रास्ता) टेढ़ होवे, भले ही तुसीं देख रहे हो?" ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों अनजान नहीं।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).
हे विश्वास करने आले! जेकर तुस उन लोकें दी कुसै पार्टी दा पालन करो जिनेंगी किताब दित्ती गेई ही तां ओह् तुसेंगी विश्वास करने दे बाद वापस काफिर च बदली देङन।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).
हे विश्वास करने आले! अपनी कतार दे बाहर (इक धर्म दे) लोकें गी अपने विश्वासियें गी दोस्त नेईं समझो, कीजे ओह तुसेंगी लगातार परेशानी पैदा करदे न। तेरे विनाश दी तलाश करदे ने। सचमुच, उंदे मुंह थमां नफरत प्रगट होई गेई ऐ, ते उंदे दिलें च जेह्ड़ा छुपाई लैंदा ऐ, ओह् बी बुरा ऐ। सचमुच, जेकर तुस समझदे ओ तां अस तुसेंगी (अपने) आयत साफ करी दित्ते न।
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
तुंदी दौलत ते अपने आप गी जरूर परखना पौग। ते ज़रूर तुसें गी उनें लोकें कोला ते मुशरिकें कोला मती सारी बड़ी आहत करने आली गल्लां सुनी लैंगन। जेकर तुस धैर्यवान ते पुण्यवान ओ तां सच्चें गै ओह गल्लां ऐसी गल्लां न जिनेंगी (होनी चाहिदी) प्राथमिकता दित्ती जा।
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).
ते (याद रखो), जदों अल्लाह ने उन लोकां तों इक वादा लेया जिन्हां नू किताब (यानी) दित्ती गई सी, "तुहानूं सचमुच लोकां नूं इस (किताब दी सामग्री) समझाणा चाहीदा है, ते उस नूं ना छुपाना चाहिदा है," तां उन्हां ने (वादे) आपणी पीठ पिच्छे फेंक दित्ता ते सस्ती कीमत ते बेच दित्ता। तो उह सब तों बुरी तरह दी खरीद-बिक्री दा कम्म ओह करदे ने।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
ओ लोक जिन्हां नू किताब दित्ती गई है! जो अस्सां उतारेया हे (कुरान) उत्ते विश्वास करो जो कि किताब दी पुष्टि करेंदी हे जो तुवाड़े नाल हे, पहले अस्सां (तुवाड़े) चेहरे बदल सग्दे से, फिर अस्सां उन्हां कूं वापस कर डेंदे से या अस्सां उन्हां कूं गाली डेंदे से जिवें अस्सां सब्त दे दिन (शनिवार) कूं (अनैतिकता करण वाले) कूं गाली डेंदे से। ते परमेसरे दा फरमान जरूर लागू होग।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ
innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).
दरअसल, जेड़े अल्लाह ते उंदे रसूलें गी काफर करदे न, ते अल्लाह ते उंदे रसूलें च (विश्वास) च फर्क करने दा इरादा रखदे न, एह् आखदे होई जे "अस कुसै गी विश्वास करदे आं ते कुसै गी काफर करदे आं" ते इक बिचला रस्ता (ईमान या कुफर) अपनाने दा इरादा रखदे न,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
हे विश्वास करने आले! अपने सरदारें गी ऐसे लोक नेईं बनाओ जेह्ड़े तुंदे धर्म गी मजाक ते खेड दा वस्तु बनांदे न, (अर्थात) उनें लोकें च जिनेंगी तुंदे कोला पैह्ले किताब दित्ती गेई ही ते काफिरें (शरीकें) च। ते अल्लाह कोला डरो जेकर तुस मुसलमान ओ।
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
ते जेकर तुस (उन्हें) नमाज (नमाज) गी सद्ददे ओ तां ओ उसी मजाक ते खेलने दा वस्तु बनांदे न। इसदा कारण ऐ के ओह़ ऐसे लोक न, जेके नेई समझ़दे।
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).
कहो, "हे किताब दे लोग! क्या तुस सानु सिर्फ इस करिए गलत समझदे ओ के अस अल्लाह उप्पर विश्वास करदे आं, जेड़ी साढ़े उप्पर आई गेदी ऐ, ते जेड़ी पैह्लें बी आई गेदी ऐ? सचमुच तुंदे च मते सारे उल्लंघन करने आह्ले ओ।"
۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔
latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).
तुवाकुं ज़रूर ऐझे लोग मिलसेन जो मुसलमानों दे नाल सब तों ज्यादा दुश्मनी रखदे हन, यानी यहूदियों ते मुश्रिक। ते तुसेंगी ओह़ गै जरूर मिलगे, जिंदी विश् वास करने आलें कन् ने सारें शा घनिष्ठ दोस्ती ओह़ गै ह़न, जेके एह़ ग् लांदे ह़न के "सच् चाई च अस मसीही आं।" इसदा कारण ऐ के उंदे च पुजारी ते भिक्षु बी न, (इस करी बी) कीजे ओह़ घमंड नेई करदे।
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
ते जदों उन्हां ने सुणया कि (कुरान) रसूले (मुहम्मद) ते जो उतारया गया है, तां तुसीं उन्हां दी अक्खां विच उस सच्चाई दे कारण आंसू बहांदे वेखया जो उन्हां नूं (अपनी किताबां तों) पता सी, ते आखदे कि, "हे प्रभु, असीं विश्वास कीता है, इस करके सानू उन लोकां नाल रिकार्ड विच रखो जो (कुरान दी सच्चाई ते मुहम्मद दी नबी) दे गवाह हन।
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
क्या मैं अल्लाह दे अलावा होर जज दी तलाश करनी चाइदी, जदूं के ओह ही है जिन्हां ने तुहानूं किताब (कुरान) विस्तार नाल उतारी है? जिन्हां नू असीं किताब दित्ती है, ओह जानदे हन कि ए तुहाडे रब तों सच्चाई विच प्रगट होई है। इस करिए शक करने आलें च नेईं बनो।
يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ
yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).
ओ अल्लाह दी रोशनी (धर्म) कूं अपणे मुंह (बोल) नाल बुझाना चाहुंदे हन, लेकिन अल्लाह ने मना कर डित्ता, बल्कि ओ अपणी रोशनी कूं सिद्ध करण दी इच्छा रखदे हन, भले ही काफिरें कूं ऐ पसंद कैनी हा।
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ
wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).
ते उसने चिड़ियां दी जांच कीती ते आख्या, “मैं हुपकी क्यों नहीं वेखदा, क्या ओह उनें लोकें च शामल ऐ जेड़े गैरहाजिर न?