163
Q.S الاعراف (7:163)
وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
۽ بني اسرائيلن کان سمنڊ جي ويجهو زمين بابت پڇو، جڏهن انهن ڇنڇر جي ڏينهن جي حد کان لنگهي ويا هئا ۽ جڏهن مڇي انهن وٽ آئي ته پاڻي جي مٿاڇري تي تري رهيون هيون، پر ڇنڇر کان سواءِ ٻين ڏينهن تي اهي انهن وٽ نه ٿيون اچن، اهڙي طرح اسان انهن کي آزمايو ڇاڪاڻ ته اهي ظالم هئا.