163
Q.S Аль-АӀраф (7:163)
وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
Ткъа Исраилан берашка хатта хӀордана уллохь лаьттачу латтанах лаьцна, цара шоьтан дийнахь низам дохийча, (иза ду) шайна тӀе чӀерий деъча (уллехь хилла долу) уьш хин тӀехула лелаш хилла, шоьтан де доцчу деношкахь чӀерий шайна тӀе ца догӀушехь. Иштта зийра Оха уьш, цара зулам дарна.