163
Q.S Ալ-Արաֆ (7:163)
وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
Եվ հարցրու Իսրայելի որդիներին ծովի մոտ գտնվող հողի մասին, երբ նրանք խախտեցին շաբաթ օրը, և երբ ձկները հասան նրանց, լողացին ջրի երեսին, բայց շաբաթից բացի այլ օրերին նրանք չհասան նրանց։ Այսպես մենք փորձության ենթարկեցինք նրանց, քանի որ նրանք չարագործ էին։