وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
Һәм Исраил балаларынан шәмбе көнө ҡағиҙәләрҙе боҙғанда диңгеҙ янында урынлашҡан ер тураһында һорағыҙ, (йәғни) үҙҙәренә балыҡ килгәндә (яҡында булғандар) улар һыу өҫтөндә йөҙгәндәр, хатта шәмбе көнө булмаған көндәрҙә балыҡтар улар янына килмәһә лә. Боҙоҡ ҡылыҡтары өсөн Беҙ уларҙы шулай һынаныҡ.