163
Q.S Al-Arafu (7:163)
وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).
Ani ka Isirayɛlidenw ɲininga jamana min be baji gɛrɛfɛ tuma min na u ye sariyaw tiɲɛ sibirilon na, (o ye) ni jɛgɛw nana u fɛ (minw tun be gɛrɛfɛ) u tun be yɛlɛ jii sanfɛ, hali ni loon minw tɛ lafiɲɛlon ye, jɛgɛw tun tɛ na u fɛ. An ka o kɔrɔbɔ ten, sabu o ka kojugu kɛ.