قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ
qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).
(हे मुहम्मद) वदतु, "अल्लाहस्य दूतस्य च आज्ञां कुरुत। परन्तु यदि भवन्तः निवर्तन्ते तर्हि ज्ञातव्यं यत् अल्लाहः काफिराणां प्रेम न करोति।"
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ
wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
तथा अल्लाहस्य रसूलस्य (मुहम्मदस्य) च आज्ञापालनं कुर्वन्तु, येन भवतः दया भविष्यति।
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا
falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).
अतः भवतः प्रभुना ते तावत्पर्यन्तं विश्वासं न करिष्यन्ति यावत् ते भवन्तं (मुहम्मदं) विवादितविषये न्यायाधीशं न कुर्वन्ति, (यथा) तदा भवतः दत्तस्य निर्णयस्य विषये तेषां हृदयेषु आक्षेपः न भविष्यति, ते च तत् पूर्णतया स्वीकुर्वन्ति।
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا
wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).
तथा च यः अल्लाहस्य दूतस्य (मुहम्मदस्य) च आज्ञापालनं करोति, तदा ते येषां सह अल्लाहः अनुग्रहं कृतवान्, (अर्थात्) नबीभिः, सत्यप्रेमिणः, शहीदैः, पुण्यशीलैः च सह भविष्यन्ति। ते परममित्राः सन्ति।
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).
कथयतु (मुहम्मदः), "हे जनाः! ननु, अहं युष्माकं सर्वेषां कृते अल्लाहस्य दूतः अस्मि, यस्य स्वर्गस्य पृथिव्याः च राज्यस्य स्वामित्वं वर्तते; तम् विना कोऽपि देवः (यस्य पूज्यस्य अधिकारः अस्ति) नास्ति, यः जीवनं ददाति, मृत्युं च जनयति, अतः भवन्तः अल्लाहस्य तस्य दूते च विश्वासं कुर्वन्ति, (अर्थात्) उम्मी पैगम्बरः यः अल्लाहस्य वचनेषु (तस्य पुस्तकेषु च) विश्वासं करोति। तस्य अनुसरणं कुरुत, येन भवन्तः मार्गदर्शनं प्राप्नुयुः।”
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
ते भवन्तं (मुहम्मदं) युद्धस्य लूटस्य (वितरणस्य) विषये पृच्छन्ति। कथयतु, "युद्धस्य लूटं अल्लाहस्य दूतस्य च (अल्लाहस्य तस्य दूतस्य च प्रावधानानाम् अनुसारम्) अस्ति, अतः अल्लाहात् भयं कुर्वन्तु, स्वपरिजनस्य मध्ये सम्बन्धं सुदृढं कुर्वन्तु, यदि च विश्वासिनः सन्ति तर्हि अल्लाहस्य तस्य दूतस्य च आज्ञापालनं कुर्वन्तु।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).
हे विश्वासिनः ! अल्लाहस्य तस्य दूतस्य च आज्ञापालनं कुर्वन्तु, तस्मात् (तस्य आज्ञां) श्रुत्वा अपि तस्मात् न निवर्तयन्तु।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).
हे विश्वासिनः ! अल्लाहस्य दूतस्य च आह्वानं पूर्णं कुरुत, यदा सः भवन्तं किमपि जीवनं ददाति इति आह्वयति, तथा च ज्ञातव्यं यत् अल्लाहः मनुष्यस्य तस्य हृदयस्य च मध्ये सीमां निर्मितवान् अस्ति तथा च खलु तस्यैव कृते भवन्तः समागताः भविष्यन्ति।
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ
wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
तथा च अल्लाहस्य तस्य दूतस्य च आज्ञापालनं कुर्वन्तु विवादं न कुर्वन्तु, येन भवन्तः भयभीताः भवन्ति तथा च भवतः शक्तिः अन्तर्धानं भवति धैर्यं च धारयति। ननु अल्लाहः धैर्यवान् जनानां सह अस्ति।
وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
ये च विश्वासं कुर्वन्ति, स्त्रीपुरुषाः, तेषु केचन अन्येषां सहायकाः भवन्ति। ते यत् उचितं तत् आज्ञापयन्ति (करन्ति), अपराधं च निषिद्धं कुर्वन्ति, नमाजं कुर्वन्ति, जकातं कुर्वन्ति, अल्लाहस्य तस्य दूतस्य च आज्ञापालनं कुर्वन्ति। तेषां कृते अल्लाहस्य दया भविष्यति। ननु अल्लाहः सर्वशक्तिमान्, सर्वज्ञः अस्ति।
وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
नमाजं च जकातं च कुर्वन्तु, दूतस्य (मुहम्मदस्य) आज्ञापालनं कुर्वन्तु, येन भवन्तः दया प्राप्नुयुः।
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ
laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).
ननु अल्लाहस्य दूते भवद्भिः तस्य कृते अनुसरणीयं उत्तमं उदाहरणं वर्तते यः अल्लाहस्य अन्तिमदिनस्य च आशां करोति, अल्लाहस्य च बहुधा स्मरणं करोति।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.
हे विश्वासिनः ! अल्लाहस्य आज्ञां कुरुत दूतस्य आज्ञां च कुरुत, भवतः सर्वाणि सत्कर्माणि न नाशयन्तु।
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
किं त्वं दूतेन सह सम्भाषणात् पूर्वं भिक्षां दत्तवान् इति कारणतः (दरिद्रत्वात्) भीतः असि? परन्तु यदि भवन्तः तत् न कुर्वन्ति तथा च अल्लाहः भवन्तं क्षमितवान् तर्हि नमाजं कुर्वन्तु, जकातं च कुर्वन्तु तथा च अल्लाहस्य तस्य दूतस्य च आज्ञापालनं कुर्वन्तु! तथा च अल्लाहः भवन्तः यत् कुर्वन्ति तस्य विषये अतीव सावधानः अस्ति।
مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
तेषां लुण्ठितं धनं (फै') यत् अल्लाहः स्वस्य दूते (यतः आगतः) अनेकदेशवासिभ्यः दत्तवान्, तत् अल्लाहस्य, दूतस्य, ज्ञातिजनानाम् (रसूलस्य), अनाथानाम्, निर्धनानाम्, यात्रायां स्थितानां जनानां कृते च आसीत्, येन निधिः केवलं भवद्भिः मध्ये धनिनां मध्ये एव न प्रचलति स्म। यद् दूतः त्वां ददाति तत् स्वीकुरुत | यच्च त्वां निषेधति तत् त्यजतु। अल्लाहस्य च भयम्। ननु अल्लाहः दण्डे अतीव कठोरः अस्ति।
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).
अल्लाहस्य आज्ञां च कुर्वन्तु, दूतस्य आज्ञां च कुर्वन्तु। यदि भवन्तः निवर्तन्ते तर्हि सत्यमेव अस्माकं दूतस्य दायित्वं केवलं (अल्लाहस्य आज्ञापत्रं) स्पष्टतया प्रसारयितुं भवति।