اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).
به راستی کسانی که کفر میکنند، برای آنان یکسان است، چه شما (محمد) به شما هشدار بدهید و چه هشدار ندهید، ایمان نمی‌آورند.
وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).
و مژده را به کسانی که ایمان آورده اند و اعمال نیک انجام میدهند، برسان، که برای آنها باغ های فراهم شده است که در زیر آن رودخانه ها جریان دارد. هر زمانیکه به آنها میوه از بهشت فراهم میگردد، آنها میگویند، "این چیزی است که قبلاً به ما فراهم شده بود. " به آنها (میوه های) مشابه داده شده است. و آنجا آنها همسران خالص (بدست می آورند). آنها در آن باقی میمانند.
اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ
innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).
به راستی ما تو (محمد) را با حق فرستاده ایم، به عنوان حامل مژده و هشدار دهنده. و از شما در مورد ساکنان جهنم (مسئول) پرسیده نخواهد شد.
كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
انسان ها (قبلاً) یک مردم بودند. سپس خداوند پیامبران را فرستاد (تا) بشارت و هشدارها را برسانند. و کتاب حاوی حقیقت را با آنها نازل کرد تا بین مردم در مورد مسایلی که در آن اختلاف داشتند تصمیم بگیرد. و کسانی که اختلاف دارند، فقط کسانی هستند که (کتاب) داده شده است، بعد از اینکه شواهد واضح به آنها رسیده است، به دلیل حسادت در میان خود. پس الله با اراده خود، کسانی را که در مورد حقیقتی که در مورد آن بحث میکنند، ایمان می‌آورند، هدایت میکند. الله متعال هر که بخواهد به راه مستقیم هدایت میکند.
وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
و به عنوان کسی که توراتی را که قبل از من آمده است، تأیید میکند و برای شما حلال بخشی از آنچه بر شما حرام شده است. و من با آوردن یک نشانه (معجزه) از پروردگارت نزد تو می آیم. بنابراین از الله بترسید و از من اطاعت کنید.
لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
در حقیقت، خداوند به مؤمنان لطف داده است زمانیکه (خداوند) یک رسول (محمد) را از میان آنها در بین آنها فرستاد، کسیکه آیات خود را برای آنها تلاوت کرد، (روح) آنها را پاک کرد، و کتاب (قرآن) و حکمت (سنت) را به آنها آموزش داد، درحالیکه قبلاً، آنها در گمراهی آشکار بودند.
رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ
rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).
ای پروردگار ما آنچه را که از طریق فرستادگانت به ما وعده دادی به ما بده. و در روز قیامت ما را ذلیل نکنید. واقعاً، شما هیچگاه یک وعده را نقض نمیکنید.
رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
رسولان حاملان بشارت و هشدار دهنده بودند، تا بعد از اعزام رسولان هیچ دلیلی برای بحث و جدال با الله وجود نداشته باشد. الله متعال، همه دانا است.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ای اهل کتاب! به راستی که رسول ما نزد شما آمده است و هنگامی که (فرستادن) رسولان قطع شد، (شرایط ما) را برای شما توضیح داده است، تا نگویید: «هیچ کس نزد ما نیامده است نه حامل بشارت و نه هشدار دهنده». در حقیقت، یک حامل مژده و یک هشدار دهنده به شما رسیده است. و الله متعال بر همه چیز است.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ای رسول! آنچه را که پروردگارت بر تو نازل کرده است، برسان. اگر شما (آنچه را که به شما امر شده است) انجام ندهید به این معنی است که شما پیام او را انتقال نمی دهید. و الله شما را از انسان (آسیب) حفظ میکند. به راستی که الله متعال کفار را هدایت نمی‌کند.
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
بگو (محمد)، «شهادت کی قوی‌تر است؟» بگو: «خداوند او گواه بین من و تو است، این قرآن بر من نازل شد تا من به تو و کسانی که به (قرآن به او) می‌آیند، هشداری بدهم، آیا واقعا می‌توانی شهادت بدهی که در کنار الله خدایان دیگری نیز وجود دارند؟» بگو، "من نمیتوانم شهادت دهم. " بگو: «به راستی که فقط او خدای متعال است و من از هر چیزی که شما (با الله) شرک می‌دهید، آزاد هستم».
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
فرستادگانی که ما فرستادیم باید مژده بدهند و هشدار دهند. کسی که ایمان بیاورد و جبران کند، ترسی برایشان نیست و غم نمی‌گیرند.
وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).
با آن (قرآن) کسانی را که از جمع شدن در پیشگاه پروردگارشان (در روز قیامت) می‌ترسند، هشدار دهید که غیر از الله هیچ حامی و شفیعی (نصرت) برایشان نیست، تا به تقوا برسند.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
این آنها (انبیاء) هستند که از سوی الله هدایت شده اند، پس از هدایت آنها پیروی کنید. بگو (محمد)، «من از شما در بدل رساندن (قرآن) چیزی نمی‌خواهم». قرآن چیزی جز هشداری برای (همه مردم) در سراسر جهان نیست.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
و این (القرآن)، کتابی که ما با نعمت‌های فراوان نازل کرده‌ایم، کتاب‌هایی را که قبلاً (نازل شده) تأیید میکند و به این ترتیب که شما به (اهالی) ام‌القراء (مکه) و اهل اطراف آن هشدار دهید. افرادی که به زندگی پس از مرگ ایمان دارند، یقیناً به آن (قرآن) ایمان دارند، و همیشه نماز خود را حفظ میکنند.
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
ای طبقه جن و انسان! آیا رسولانی از میان خودتان نزد شما نیامده اند، آنها آیات مرا به شما رساندند و شما را از ملاقات در این روز هشدار دادند؟ آنها پاسخ دادند، "(بلی)، ما شاهد خود هستیم. " اما آنها فریب زندگی دنیا را خوردند و علیه خود شاهد شده اند، که کافر هستند.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
پس اگر آنها به شما دروغ میگویند، بگویید، "پروردگار شما رحمت وسیع دارد، و عذاب او برای گناهکاران اجتناب ناپذیر است. "
كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).
(این است) کتابی که بر تو (محمد) نازل شده است؛ پس به خاطر آن خفه نشوید، تا با این (کتاب) هشدار بدهید و برای کسانی که ایمان آورده اند، عبرت شود.
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
من پیام پروردگارم را به شما می‌رسانم، به شما نصیحت می‌دهم و آنچه را که شما نمی‌دانید، من از خدا می‌دانم».
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
و آیا شما تعجب میکنید که هشداری از سوی پروردگارتان به واسطه مردی از میان شما آمد، تا شما را هشدار دهد و تا متقی شوید، تا شما رحمت را دریافت کنید؟
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
و آیا شما تعجب میکنید که یک هشدار از طرف پروردگار شما از طریق یک مرد از میان شما آمد، تا شما را هشدار دهد؟ به یاد داشته باشید زمانی که او شما را بعد از قوم نوح خلیفه ساخت، و او از شما در قدرت جسمی و قامت برتر بود. پس نعمت های الله را به یاد داشته باشید تا خوشبخت باشید. ”
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
و به مردم صمود (ما فرستادیم) برادر شان صالح. او گفت: ای قوم من، خدا را پرستش کنید! هیچ خدای (عبادت) برای شما نیست مگر او. به راستی که یک ثبوت واضح از طرف پروردگار تان برای شما رسیده است، این (الف) شتر ماده از طرف الله برای شما نشانه است، بگذارید که از زمین خدا تغذیه کند، به آن ضرر نرسانید، و در نتیجه عذاب دردناکی را متحمل خواهید شد.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
سپس او (صالح) از آنان خارج شد و گفت: ای قوم من، به راستی که من پیام پروردگارم را به شما رساندم و شما را نصیحت کردم، اما شما افرادی را که نصیحت میکنند دوست ندارید».
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
و با ترساندن و مانع ساختن مؤمنان از راه خدا و خواستن منحرف کردن آن بر هیچ راهی ننشینید. یادش بخیر وقتی کم بودی بعد الله تعداد تو را زیاد کرد و توجه کنید که چه اتفاقی برای کسانی که آسیب می رسانند می افتد.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
پس شعیب از آنها خارج شد و گفت: ای قومم، به راستی که من پیام پروردگارم را به شما رساندم و شما را نصیحت کردم، پس چگونه برای کافران غمگین خواهم شد؟
اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ
awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).
و آیا در نظر نمی‌گیرند که دوستشان (محمد) دیوانه نیست. او (محمد) فقط یک هشدار دهنده واضح است.
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
بگو (محمد)، "من هیچ قدرتی برای آوردن نفع یا جلوگیری از ضرر برای خود ندارم مگر آنچه که خدا بخواهد، اگر من غیب را می دانستم، من تا حد ممکن خیر انجام می دادم و هیچ ضرری به من نمی رسد، من فقط هشدار دهنده هستم، و حامل بشارت برای کسانی هستم که ایمان دارند."
اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ
akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).
جای تعجب نیست که مردم باید تعجب کنند که ما به مردی در میان آنها وحی دادیم، "به مردم هشدار دهید و مؤمنان را خوشحال کنید که آنها در نزد خدا مقام والای دارند". کفار گفتند: «این مرد (محمد) واقعاً جادوگر است».
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).
و ما به موسی و برادرش وحی کردیم که «چندین خانه را در مصر برای (سکونت) قوم خود بگیرید و خانه‌های خود را عبادت و ادای نماز بسازید و مؤمنان را خوشحال کنید».
اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ
allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).
تا شما هیچ کس دیگری را بجز الله عبادت نکنید. به راستی که من (محمد) هشدار دهنده و مژده آور از سوی او به شما هستم.
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ
fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).
پس ممکن است شما (محمد) بخواهید برخی از آنچه بر شما نازل شده است را رها کنید و سینه شما به خاطر آن تنگ شود، زیرا خواهند گفت: «چرا برای او گنج (مال) نازل نشد یا فرشته ای همراه او آمد». به راستی که شما فقط هشدار دهنده هستید و الله نگهدار همه چیز است.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
و به راستی که ما نوح را به سوی قومش فرستادیم، (او گفت) "به راستی که من یک هشدار واضح برای شما هستم،
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
تا شما هیچ کس دیگری را بجز الله عبادت نکنید. من واقعاً نگران هستم که شما در یک روز بسیار دردناک مورد مجازات قرار خواهید گرفت.
حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
از اینرو زمانیکه رسولان دیگر امید (در مورد ایمان مردم شان) نداشته باشند و باور داشته باشند که به آنها دروغ گفته شده است، بعد آنها (رسولان) به کمک ما می آیند، بعد آنها توسط هر کسی که ما میخواهیم نجات خواهند یافت. و عذاب ما از گناهکاران رد شده نمیتواند
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).
و کفار گفتند: «چرا نشانی (معجزه) از طرف پروردگارش به او (محمد) نازل نشده است». در حقیقت، شما فقط یک هشدار دهنده هستید؛ و برای هر مردم کسی وجود دارد که راهنمایی میکند.
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
بدین ترتیب ما شما را (محمد) نزد قومی فرستاده ایم که چند نفر از آنها از دنیا رفته اند، تا شما برای آنها (قرآنی) را که ما بر شما نازل کرده ایم، بخوانید، گرچه آنها به خدای مهربان کفر دارند. بگو: «او پروردگار من است، خدایی جز او نیست؛ تنها به او توکل می‌کنم و تنها به او توبه می‌کنم».
وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ
wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).
و به مردم هشدار (محمد) بده در روزی (که) عذاب به آنها برسد، آنگاه ظالمان خواهند گفت: پروردگارا ما را فرصت (بازگشت به دنیا) حتی برای یک لحظه بده، ما از دعوت تو اطاعت خواهیم کرد و از رسولان پیروی خواهیم کرد. (به آنها گفته شد)، "آیا شما قبلاً (در زمین) قسم خوردید که هیچگاه از بین نخواهید رفت؟
هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).
و این (قرآن) توضیحی (کامل) برای انسان‌ها است، تا با آن هشدار داده شوند، تا بدانند که او خدای متعال است و تا اهل فهم عبرت بگیرند.
۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ
nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).
به بندگانم بگویید که من بخشنده ترین و مهربان هستم،
وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ
wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).
و در حقیقت مجازات من یک مجازات بسیار دردناک است.
وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ
wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).
و بگو (محمد)، «به راستی من هشدار آشکار هستم».
يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ
yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).
او فرشتگان را با وحی با دستور خود به هر کسی که بخواهد در بین بندگانش میفرستد، (میگوید)، "به (بندگان من) هشدار دهید که هیچ خدایی جز من وجود ندارد، پس به من متوجه باشید. "
تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).
به خدا سوگند، به راستی ما قبل از تو (محمد) برای مردم (رسولان) فرستاده ایم، اما شیطان اعمال (بد) آنها را برای آنها زیبا جلوه داد، به طوری که او (شیطان) امروز رهبر آنها شد و آنها عذاب بسیار دردناک را متحمل خواهند شد.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
و (به یاد داشته باشید) روزی را (که) در میان هر قوم شاهدی بر آنها از میان خودشان برپا کردیم و شما (محمد) را آوردیم تا بر آنها شاهد باشید. و ما کتاب (قرآن) را برای شما نازل کردیم تا همه چیز را توضیح دهید، به عنوان هدایت و همچنین رحمت و بشارت برای تسلیم‌شدگان (مسلمانان).
مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا
manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).
هر کس مطابق به هدایت (الله) عمل کند، این به خاطر خودش است؛ و هر کس که گمراه شود، این به خاطر خود است. و کسی که بار دیگری را بر دوش می‌کشد، نمیتواند بار دیگری را بر دوش بکشد، اما تا زمانی که رسولی نفرستیم، مجازات نمی‌کنیم.
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
و ما (قرآن) را در حقیقت نازل کردیم و (قرآن) با (آوردن) حق نازل شد. و ما شما را (محمد) فرستادیم، فقط به عنوان حامل مژده و هشدار دهنده.
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
منحیث یک هدایت مستقیم، تا از یک عذاب دردناک از طرف او هشدار دهد، و تا به مومنان که اعمال نیک انجام میدهند بشارت بدهیم که آنها یک پاداش خوب خواهند داشت،
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
و به کسانی که می گویند «خداوند پسری گرفته»، هشدار دهد.
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
و ما پیامبران را فرستادیم مگر منحیث حاملین مژده و هشدار دهنده گان؛ مگر آنهاییکه کافر میکنند به یک (راه) اشتباه استدلال میکنند تا آنها بتوانند حقیقت (حقیقت) را از بین ببرند، و آنها آیات من و چیزی را که علیه آنها هشدار داده شده است مسخره میکنند.
فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا
fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).
پس به راستی که (قرآن) را به زبان شما (محمد) آسان کردیم، تا با آن بشارت بدهید به متقیان، و تا بتوانید به مردم نافرمان هشدار دهید.